Pl@fonddienst

Lid sinds: 25-10-2018

#zichtbaarheid
09Nov2018
verlichting verkeer
Pl@fonddienst

De donkere dagen zijn weer aangebroken, zeker nu de wintertijd weer geldt. En doordat ik vaak in de avond-uren onderweg ben, erger ik mij dus aan waar dit blog over gaat: verlichting van onze vervoermiddelen én verlichting van wegwerkzaamheden.  Auto, motor, fiets.... maar zeker ook de wegversperringen en afzettingen etc... Ik kom het allemaal zeker 5 dagen per week tegen. Auto’s waarvan de koplampen veel te hoog staan afgesteld. Auto’s waar de verlichting niet goed van werkt, 1 van de lampen stuk o.i.d. Motoren waarvan de koplamp recht in je gezicht schijnen en je dus even geen ene sodefl***** meer ziet. Maar vlak ook de bromfietsen én fietsers niet uit, die kunnen er ook wat van. Of ze hebben helemaal geen licht aan, of het staat veel te hoog afgesteld. En ja, natuurlijk ben ik heel blij wanneer ze in ieder geval wel licht voeren, maar echt.......... probeer een beetje rekening te houden met de medeweggebruikers. Ik ben zelf in het bezit van een tuut met verstelbare verlichting. In de stad staat mijn verlichting laag, zodra ik buiten de stad ga, zet ik het wat hoger. Ik heb er ook voor gezorgd dat de verlichting op de juiste manier is afgesteld en niet verblindend is. Ja, daar kan jij zelf voor zorgen. Bij de garage weten de monteurs donders goed hoe zij dit moeten doen, je moet er alleen niet vanuit gaan dat zij dit altijd standaard doen. Je moet het ze even laten weten dat jij de verlichting van jouw auto op de juiste hoogte afgesteld wil hebben. Natuurlijk is het hebben van een zoon die automonteur is ook wel handig. Maar goed, naast de auto’s, motoren, bromfietsen en fietsen kom ik ook regelmatig van die grote vrachtwagens tegen. En sommige zijn echt net complete kerstbomen met al die verlichting erop. Leuk hoor, ware het niet dat ze soms aardig verblindend zijn. Maar wat mij de laatste weken nog het meest liet schrikken waren de verlichtingen bij de wegwerkzaamheden. Ik woon / werk in Boskoop / Leiden en ben op de N11 afgelopen week aardig verblind geweest door de mobiele verlichting. En ook op de andere wegen in deze regio kom ik ze regelmatig tegen. Zo’n wagen vol met knipperende lampen en een grote pijl, en daar dan voor staat een dappere (of domme) dodo met een vrijwel onzichtbaar lampje te zwaaien en aanwijzingen te geven. En dan beledigd zijn wanneer je niet snel genoeg door rijdt...... Wanneer ik dan zo in mijn tuut zit, in het donker op de weg naar werk of terug naar huis.... vraag ik me weleens af.... ben ik nu de enige die daar last van heeft? Ben ik nou zo een zeikwijf of .........  Word lid en beloon de maker en jezelf! Aanmelden

#roken
30Oct2018
Ach........ en dan stop ik dus gewoon
Pl@fonddienst

Aaaaaah...... roken. Fantastisch onderwerp. Ik heb er menig discussie over gehad. Ik kom uit een gezin waarvan moeder en vader rookten. Vader is op een gegeven moment ermee gestopt, het waarom heb ik eerlijk gezegd nooit geweten, en weet ik nog steeds niet. Wat ik nog wel weet uit die tijd van het stoppen met roken van mijn vader, zijn de kilo’s drop. Overal stond wel een pakje of zakje drop..... Moeder bleef gewoon roken. Toen ik na de basisschool naar het voortgezet onderwijs ging, was het heel normaal dat ik ging roken. Ik heb er nooit over getwijfeld of enigszins over nagedacht, het was voor mij heel normaal. We hebben het nu over de jaren ‘60, ‘70, ‘80 toen de rokertjes nog gewoon op tafel stonden tussen de versnaperingen wanneer een verjaardag werd gevierd of men gewoon op visite kwam. Roken was gezellig, roken was normaal. Ik kan dus stellen dat, even snel uitgerekend, ik 40+ jaar heb gerookt. En ja, ooit heb ik, jaaaaren geleden, een poging ondernomen om te stoppen met roken. Niet voor mezelf, maar voor een partner. Hij heeft nooit gerookt. De enige rookwaar die hij ooit heeft gebruikt was voor het afsteken van vuurwerk met Oud&Nieuw. Die poging was dus ook gedoemd te mislukken, dat snapt iedereen. Ik werkte toen op het Centraal Station van Leiden, en geloof me, die twee weken waren gouden tijden voor de snoepautomaat aldaar. Wat deze poging wel als resultaat had is dat ik minder ging roken, en toen we samen gingen wonen heb ik niet meer in huis gerookt. Er werd enkel nog in huis gerookt wanneer mijn ouders op visite kwamen, ik heb mijn moeder nooit haar rokertjes ontzegd.  Wat mijn poging tot stoppen wel als gevolg had, omdat ik daar toch wel aanleg voor had, was dat ik zwaarder werd, uiteindelijk flink zwaarder. En neen, mijn overgewicht is niet de schuld van het stoppen met roken. Het was wel een trigger voor mijn lichaam. Ik was in mijn tienerjaren al wat zwaarder, maar nog niet op een zorgwekkende manier. Mijn stoppen-met-rokenpoging heeft mij doen starten met snoepen, teveel snoepen en stiekum snoepen. Snoepen in de vorm van snoep, koek, chips etc etc........ Zet daarbij een verkeerd eetpatroon en het resultaat was groots. (maar dat is een ander onderwerp) Maar goed, ik heb het nu over mijn roken. Op werk rook ik, af en toe even snel tussendoor, buiten. Thuis rook ik in mijn tuintje. Ben ik ergens buiten in het openbaar en steek ik er eentje op, ik houd altijd rekening met de mensen om mij heen. Ik heb het nooit meer nodig gevonden om te stoppen. Ten eerste omdat ik niet meer zoveel rookte, van 1 pakje per dag naar 1 pakje per week. Ten tweede omdat ik vreesde weer van de snoep-en-vreetbuien te krijgen. En geloof me, DAT nooit meer, NOOIT meer obese. En in de afgelopen jaren zijn er heel veel mensen om mij heen gestopt met roken. Wat ik heel knap vind en waar ik mijn pet voor af neem. RESPECT! De redenen om te stoppen liepen uiteen van aan de ene kant de kosten, aan de andere kant de gezondheid. Beide hebben mij nooit kunnen beinvloeden. En geen van beide is ook de reden dat ik ineens gestopt ben met roken. Waarom ik gestopt ben.... weet ik nog steeds niet helemaal zeker.... net zomin als dat ik nooit meer een peukie zal opsteken. Maar voorlopig heb ik er even helemaal geen behoefte meer aan. Het was donderdag 25\10. Roken deed ik dus buiten in mijn tuintje en ik kan je vertellen dat het de laatste avonden laat, errug koud was om even een rokertje te doen. Ik zat dus die donderdagmiddag eens te kijken naar de zogezegde e-sigaret. Die kan je zonder al te veel stank binnen paffen........ Is heel wat prettiger dan buiten te zitten klappertanden. Om half zes nog snel even naar de Pr***** hier op het dorp en gevraagd om informatie. Om direct de knoop door te hakken en er een aan te schaffen. Diezelfde avond een paar lurkjes genomen, niet meer naar buiten gegaan voor een echt peukie. Of de e-sigaret nou het nieuwe roken is... neuj, denk-ut-niet en vind ik niet. Het is het gewoon nèt níet. Maar het geeft geen stank die 3 tot 4 dagen in je woning blijft hangen en daar ging het mij om. Dan is het vrijdag, bij het ochtendritueel hoef ik geen dikke slijmkikkers op te hoesten heb ik geen grafsmaak in mijn muil. In de loop van de dag weersta ik het verlangen naar een peuk. Ik neem een lurkje van de e-sigaret. Ik moet die avond werken en terwijl ik mijn spullen in mijn hutkoffer mik..... heb ik mijn rookspullen in de hand en hak ik de knoop door. Ik prop de shag in een goed afsluitbaar potje, zodat ik er aan kan ruiken wanneer ik daar behoefte aan heb. Ik gooi de rest van rookwaar de container in en ............. heb op dat moment het besluit genomen. De e-sigaret gaat in de tas en ik ga aan het werk. Nu is het dinsdagnacht 30/10 en ik heb nog geen sigaret opgestoken en ik ben verrast hoe makkelijk het me tot nu toe gaat. Natuurlijk heb ik momenten gehad dat ik echt trek had in een echt peukie. Maar dat gevoel is te negeren..... niet makkelijk, maar wel te doen. Ook heb ik geen trek in zoetigheid of andere vreterij. Dus tot nu toe bevalt het mij wel. Het enige waar ik wel nog last van heb is weer eens het niet kunnen slapen. Maar dat heeft niets met het roken te maken. Word lid en beloon de maker en jezelf! Aanmelden

#slapeloos
25Oct2018
Dear brain, please shut up.
Pl@fonddienst

Ja, het is weer eens zover, ik geeuw en ben best moe, wil slapen, maar heb zo’n beetje alle slaaphoudingen weer getest. Zelfs de radio aangezet, zachtjes klassieke muziek, gaan ze ineens violen doorzagen.........  Nu zul je zeggen dat een uur of 7 in de ochtend een mooi tijdstip is om op te staan. Voor mensen met een normaal dag en nachtritme inderdaad, maar niet voor iemand met een d&n-ritme als ik heb. Op dit tijdstip slaap ik normaliter nog, tenzij ik een ietwat overactief brein heb, zoals deze nacht....... En zo ben ik dus vannacht hier op Yoo.rs terecht gekomen en heb ik maar een profieltje aangemaakt. Eens kijken hoe het allemaal werkt en of er veel respons komt op de blogjes die ik uit mijn slapeloze nachtponmouw zal gaan schudden. Ik heb in het verleden al zo vaak te horen gekregen: je schrijft zo leuk, levendig.... je moet echt gaan schrijven. En eerlijk gezegd, in het verleden heb ik al een aantal maal een poging ondernomen. In mijn jeugd begonnen met een boek. Dit verhaal is ergens verdwenen, was nog lang niet af en zal nooit af komen.....  Verder korte verhaaltjes, gedichten, gedachtenkronkels, 50 tinten, noem maar op. Sommige dingen aan deze of gene laten lezen, grotendeels voor mezelf gehouden. Nieuwsgierig geworden naar wat ik allemaal te vertellen heb in mijn toekomstige blogjes? Ik ook..... Maar voor vannacht stop ik ermee, het gedraai en dit gedoe, typen op de ipad, heeft me hongerig gemaakt. En met een knorrend maagje kan ik het slapen helemaal wel op mijn buik schrijven en dat is weer een ander onderwerp...... Verder heb ik nog niet helemaal door hoe het hier allemaal werkt en is dit vooral een stuk proeftekst, een oefenblogje. Ik dank je voor het lezen en waardeer het zeer wanneer je laat weten wat je ervan vindt. Fijne dag gewenst en tot een volgende keer 🤗 Word lid en beloon de maker en jezelf! Aanmelden