Phare

Lid sinds: 31-12-2018

#dieren
07Jan2019
Wat een (honden)leven
Phare

Ik heb erg kleptomanische neigingen: Zeepjes in een hotel, (alles dat klein is eigenlijk...), de zakjes suiker, doosjes, koekjes en eigenlijk alles dat je bij de koffie krijgt: "Mag ik er een extra voor de kinderen?" Vraag ik gerust zonder enige schaamte. Yeah right, voor de kinderen... Pennen zijn ook favoriet. Mocht je die kwijt zijn... 🙄.  Op één of andere manier wordt er nooit kattig op die vraag gereageerd gelukkig.  Niet omdat ik het slecht heb, allesbehalve. Nee, omdat ik het een sport vind. Een kleine afwijking zeg maar. En ach, ik rook niet 😆  Zo hebben we een kat die ook niet rookt uiteraard, maar wel omgekeerde kleptomanische neigingen heeft en me voorziet van lieve kleine cadeautjes .  Alles dat maar naar eten neigt, voor hem dan, verdwijnt in huis als ik niet oplet: Vogeltjes, muisjes, zelfs een mol.  Heel lief dat hij zo aan me denkt, dat hij steeds cadeautjes mee neemt, maar ik vind het heel goor en vooral superzielig. De onschuld zelve ligt vervolgens de hele dag in een lekker nestje te slapen en komt regelmatig even kroelen bij ons.  Geen betere therapie dan de kat die spinnend op je schoot komt liggen. Voor de rest zijn we gewoon zijn provider: Zijn stash ligt in de kelder in de vorm van kattensnoepjes waar hij lichtelijk verslaafd aan is.  Zo loopt hij regelmatig naar buiten en meteen weer naar binnen, omdat hij weet dat hij snoepjes krijgt als hij binnen komt.  Slim he? Of hij zit me te hypnotiseren tot ik in actie kom om ze te geven. Want dát kunnen ze he, hypnotiseren. Dwárs door je heen kijken. 😳    Op dit moment ben ik aan het rondkijken voor een geschikte hond als aanvulling op ons gezin en maatje voor de kat. We missen Max, onze vorige hond, nog steeds, maar ook de gezelligheid van thuis komen en blij begroet te worden. Niets zo onvoorwaardelijk als de liefde van een dier.   Ik twijfelde en twijfelde, want het is ook wel praktisch zonder hond. Geen oppas nodig, je kan weg zonder erbij na te denken bv. Nu ik regelmatiger werk heb, zou het echter wel kunnen en ook voor de kinderen is het geweldig. Die hebben plechtig beloofd hem elke dag uit te laten en ik geloof ze op hun woord. (haha, nee, inderdaad. Zó naïef ben ik niet)  Wie kan me advies geven?  Ik wil geen puppy, maar ook geen oude hond. Liefst hypoallergeen, zoals een labra- of goldendoodle, maar die kosten heel erg veel in aanschaf. Ik zag dat een bouvier ook hypoallergeen is, maar die hond past niet bij ons.  Zucht... Een hond stop je niet zomaar in je handtas, dus die kan ik niet zomaar ergens meesmokkelen 😏😁 Nee hoor, ik heb grenzen haha.  Bedankt voor het meedenken Groetjes, Miryam   Word lid en beloon de maker en jezelf! Aanmelden

#mediteren
06Jan2019
mediteren kun je leren
Phare

Eén van de dingen die me opvielen, nu ik een aantal mensen heb ontvangen voor een consult, was hoe weinig mensen weten over het belang van een goede ademhaling.  Mediteren is vaak nét een stap te ver als je hoofd vol zit; Je te vaak over je grenzen bent gegaan en je eigenlijk alleen nog maar in de overlevingsstand staat. Ik herkende het, ik was ook vreselijk slecht in mediteren toen ik steeds in de overdrive stond. Ik bedacht me steeds wat ik nog moest doen: Boodschappen, strijk, kinderen ophalen. Of was ik toch niet vergeten het gas uit te zetten, de kaarsen uit te blazen en had ik de deur wel dicht gedaan. Aaaarrgh!  Niet echt meditatief. Daarnaast kon ik soms erg om mezelf lachen: Zie mij hier nu liggen...😊 Ik stuiterde zowat van mn matje af.   Vond het moeilijk om uit m'n hoofd te gaan en, eerlijk is eerlijk, van mij hoeft het ook niet altijd heel serieus te zijn. Lekker lachen werkt ook bevrijdend. Heb je wel eens een lachmeditatie gedaan? Werkt zeer louterend en zet dingen, eventjes, in perspectief. Relativeren kun je óók leren Natuurlijk mag er plaats zijn voor je gevoelens of je pijn, maar het lan niet altijd kommer en kwel zijn. Dat houdt niemand vol. Daarnaast is het een turbomanier om dingen los te laten, want je bent met niets anders bezig dan met lachen: elkaar aankijken, nóg harder lachen en uiteindelijk voel je je enorm opgelucht en kun je loslaten (of lekker huilen van ontlading. Dat geeft ook veel lucht.) Het hoeft allemaal niet ingewikkeld te zijn: Hou je hand op je buik en adem naar je hand. Voor degenen die goed kunnen visualiseren is dit geen punt, voor de overige mensen: Blaas je buik bol met je ademhaling, maak er een ballonnetje van.  Tip: doe dit alleen met een sportbroek of pyjamabroek bv. Een riem zit bij deze oefening snel te strak. Leg je hand op je buik, adem diep in door je neus en tel tot 3 tijdens het inademen. Hou je adem 3 tellen vast en blaas weer uit door de mond. Herhaal dit 3x. Iedere keer dat je dit doet, krijgt je lichaam een flinke boost zuurstof en is je hoofd leeg. Als je bewust op je ademhaling let en meetelt tijdens het ademen, heb je geen tijd om aan iets te denken.  Heerlijk makkelijke oefening om mee te beginnen. En wat een leeg hoofd zal je daarvan krijgen. 😇 Doe dit als je wakker wordt wordt bv (als het kan, elk rustig momentje dat je hebt op een dag). Begin je dag goed en zeg er, in gedachten, een mantra bij. Een mantra is een korte positieve zin die je helpt de dag positief beginnen. Gebruik het woordje 'niet' niet en ook niet 'ik wil' of ' ik probeer'.  In plaats daarvan gebruik je: Ik kan, ik doe of ik ben. Ik bén goed; ik bén liefdevol, ik hou van mij, ik bén dankbaar etc. Tijdens deze mantra adem je diep in en uit. Doe dit dagelijks en je zal verschil merken. Misschien gaat het niet meteen goed. Dat kan.  Wees niet te streng voor jezelf, begin gewoon opnieuw of doe het de volgende dag weer. Stapje voor stapje een beetje meer. Sommige mensen kunnen geeneens goede eigenschappen bedenken van zichzelf. Vraag het dan aan iemand in je naaste omgeving.  Ieder mens is gezegend met talent. En ieder mens is mooi op zijn of haar manier. Maar soms hebben mensen zo'n harnas om zichzelf heen gebouwd, doordat men gekwetst is bv, dat men zichzelf eigenlijk helemaal niet kent. Laat staan goede eigenschappen kan opnoemen. Eerlijkheid gebied te zeggen dat ik dat nog niet zo lang geleden ook niet kon.  Als je in je kracht staat, kan je zoveel meer dan je denkt.   Succes en vooral veel plezier. Word lid en beloon de maker en jezelf! Aanmelden

#taal
04Jan2019
praat nederlands met me
Phare

Vandaag zag ik m'n moeder. Ze had me, via haar mobiel, gevraagd of m'n zoon een PS kaart wilde: Een kaart met tegoed voor de Playstation. 'Ja idd', had ik terug getypt.  Vandaag stond ze bij de Primera en had gevraagd naar een PS kaart met 'idd' erop. 😂🤣 De altijd vriendelijke en belangstellende verkoopster had uitgelegd dat dat 'inderdaad' betekent. Met het schaamrood op haar wangen, maar blauw van het lachen, vertelde ze wat een blunder ze had begaan. Ze kan nog niet zo lang sms-en met haar druktoetstelefoon. Hier gaan we haar nog láng mee plagen.  Net als ooit, toen ze vroeg hoe die hardrockband heette: Métálika. Nee ma, dat is Metallica. Nog steeds gebruiken we dat voorbeeld bij dingen die taaltechnisch niet helemaal lekker gaan. Zoals bij de afkorting die zij nog niet kende.  Zo kwam mijn zoon pasgeleden thuis en begon over Skir dit, Osso dat en Niffo daar.  "Wat?!", vroeg ik. "Je bent Nederlands, praat dan ook Nederlands". Ikzelf gooi regelmatig met Engelse termen, maar dat terzijde. Door hem voelde ik me ineens stokoud. Ze worden echter nog met regelmaat gebruikt, de woorden die ik soms niet begrijp en wíl begrijpen. Ik weet inmiddels wél wat hij bedoeld.  Zoals Wim Sonneveld al zong: De nieuwe tijd, net wat u zegt 😉 Aanpassen en gewoon maar luisteren, ja toch, niet dan? Ik geef mezelf maar hetzelfde antwoord als ik typte naar m'n moeder: Idd. Iedere generatie z'n charmes. Ik hoorde laatst weer het woord 'senior' bij 50-plussers. Die zijn toch nog láng niet senior. Wat is oud nog tegenwoordig? Vijftig in ieder geval niet. Maar dat komt misschien omdat ik er over een aantal jaar ook bij ga horen. Zoals Peter Koelewijn zong: Je wordt ouder mama (papa) 😅 Gelukkig wel, zullen we maar denken. Kennen jullie nog woorden / voorvallen waar je om kan lachen?  Groetjes, Miryam Word lid en beloon de maker en jezelf! Aanmelden

#humor
03Jan2019
Van je kinderen moet je het hebben;-)
Phare

Pasgeleden waren we bij Cross Jumps, een soort indoorspeelhal met alleen maar trampolines. De kinderen vinden dat heel leuk en dochterlief vroeg daar al langer naar. Ze mocht een vriendinnetje meenemen. Ik kon lekker aan de kant gaan zitten lezen, dus ik vond het ook erg prettig. 🤗  Na afloop reden we naar de Mac. Zoonlief had daar een paar weken geleden een Big Mac op en kreeg daar een zodanige allergische reactie van dat zijn lippen opzwollen tot jaloersmakende proporties en we dírect door mochten naar de huisartsenpraktijk. Na een injectie met een antihystamine en anderhalf uur wachten om te kijken of het hielp, mochten we naar huis.  Daarom vroeg ik bij de McDonalds of er iets veranderd was in de receptuur of iets dergelijks. Dit, omdat we niet precies snapten waar hij ineens allergisch voor geweest zou kunnen zijn. Hij heeft ze al vaker op. De man gaf aan waar het aan zou kunnen liggen en veranderde dat in onze bestelling. Superservice, écht.  Tijdens het eten keek ik steeds naar de mond van zoonlief. Ik was nogal op m'n hoede en vond het wat eng. (Best een understatement) We zijn inmiddels al enige tijd thuis en nog steeds heeft hij geen reactie op het eten. De man / medewerker verdiend dus een paar pluimen. Ik weet waar het aan ligt en kan volgende keer gericht bestellen.  Dochterlief liep achter me de trap op en merkte hardop op dat ik "een dikke kont en dikke benen heb, ma!" Dat wist ik nog niet, dus ik was blij dat ze het even zei 😉 Van de week had ze me al uitvoerig bekeken en geconstateerd dat ik een heeeeeele lange neus heb en inmiddels geloof ik niet dat ze nog met me gezien wil worden 😎 Ik loop voortaan wel met een doos over m'n hoofd.  Áls ik nog buiten durf te komen, want zoonlief maakte vanmiddag de volgende opmerking (nadat ik steeds naar zijn mond bleef kijken of het goed bleef gaan bij de Mac): "Ma, hoe kan het dat jij géén lippen hebt?!" Zeg! Die had de rest van de maaltijd en de terugreis wél beeld, maar geen geluid, zeg maar.  Ik ga niet eens meer met een doos over mn hoofd de straat op. Ik ga wel achter de bank zitten. Mocht je je afvragen of het klopt dat je me al een tijd niet gezien hebt: Dan ben je óf langs een wandelende doos gekomen, maar ja, daar lopen er zoveel van rond (oooooh 🤭 ) óf ik zit nog steeds in een hoekje áchter de bank...  (Nee hoor, no worries. Alles is goed.) Ik zat deze blog al lachend te bedenken in de auto op de terugweg. Zodoende kon ik zoonlief beter negeren en dit stukje schrijven. Betere therapie kan ik niet bedenken ☺  Liefs, Mir  Een blije doos 😄 Word lid en beloon de maker en jezelf! Aanmelden