Lidi Ruttenberg

Lid sinds: 28-12-2016

#sparen
02Jan2019
Doe jij mee aan de spaarbingo?
Lidi Ruttenberg

Sparen Iedereen wil wel graag sparen, maar soms laat je budget het niet helemaal toe. Hoe kan je dan toch je best doen om een leuk spaarcentje opzij te leggen? Heb je een concreet doel om voor te gaan sparen? Bijvoorbeeld nieuwe gordijnen, een auto of een etentje samen met je partner?Bedenk eerst een doel waarvoor jij wilt gaan sparen. Hoe groot is je doel? Hoeveel geld heb je ervoor nodig? Ik zelf spaar voor midweekje weg met mijn kinderen in 2020. Mijn budget is niet ruim en toch ga ik dit doel behalen! Door de spaarbingo een leuke creatieve manier om jouw doel te gaan behalen.  De spaarbingo hoe werkt het? Elke week leg jij geld apart om jouw spaardoel te gaan behalen. Dit kan automatisch via je spaarrekening, maar in mijn geval doe ik het contant. Ik heb een leuke spaarpot gemaakt van een glazen pot en de spaarbingo kaart. Uiteindelijk spaar je dus over 52 weken een leuk bedrag bij elkaar.  Elke week kruis je op jouw papiertje een ander bedrag aan. Ik begin met € 0,50, als ik in 52 weken elke week dit met € 0,50 verhoog, dan betekend dit dat ik aan het einde van de rit totaal € 689,00 heb gespaard. Hoe mooi is dat! Natuurlijk kan ik de ene week meer sparen dan de andere week, dus ik verhoog het bedrag niet wekelijks met € 0,50 maar ik kruis zijdelings het bedrag die ik deze week kan sparen aan. Het maximale bedrag wat ik in 1 week moet sparen is € 26,00. Dit zou haalbaar moeten zijn.  Natuurlijk kan je ook het bedrag aanpassen, wil jij beginnen met 0,20 of juist 1,50 dan is dit mogelijk. Hier ben je volledig vrij in. Het is ook heel leuk om dit samen met jouw kinderen te doen. Ontwerp samen een leuke spaarpot, maak op een creatieve manier je spaarbingo-kaart en je hebt al 2 leuke middagen samen een activiteit gedaan. Daarnaast leer je op een leuke manier aan je kind dat sparen loont! Doe jij ook mee?

#2019
02Jan2019
2019 een nieuw begin
Lidi Ruttenberg

Terug van weggeweest... Ik ben weer terug van weggeweest. In de afgelopen 2 jaar veel veranderingen ondergaan. Zo ben ik geen ondernemer meer, woon ik niet meer in Groningen samen met mijn inmiddels ex-partner, maar ben ik trotse alleenstaande moeder, in loondienst als intercedent woonachtig in Arnhem. Vaak gedacht aan het weer beginnen met bloggen, want in 2 jaar heel veel meegemaakt, mooie dingen, maar ook zeker moeilijke momenten. Alleen was ik er niet klaar voor om mijn verhaal te delen en om mensen te helpen bij mijn ervaringen. Maar dat is vanaf nu veranderd. Welkom Allereerst wil ik iedereen het allerbeste wensen voor 2019! Dat jouw doelen en dromen uit mogen komen! Daarnaast hartelijk welkom op mijn blog.  Zoals jullie al kunnen hebben lezen, heb ik de laatste 2 jaar best e.e.a. meegemaakt. En dat is niet zonder resultaat gebleven, daarom stel ik mij opnieuw even aan jullie voor. Ik ben Lidi, trotste, alleenstaande mama van 4 prachtige kinderen en 2 (ex) bonusdochters. Samen met mijn kindjes en onze kater Storm woon ik inmiddels in Arnhem. Naast mijn moederschap werk ik ook parttime als intercedent binnen de (jeugd)hulpverlening en zorg.  Wat kunnen jullie gaan verwachten? Ik ga mijn best doen om jullie wekelijks van verschillende onderwerpen te voorzien, dit kan gaan over mijn ervaringen als moeder, ervaringen als intercedent, maar ook heerlijke recepten of onderwerpen die mij graag bezig houden. De ene week ben ik iets actiever dan de andere week. Dit heeft simpelweg te maken met tijd.  Ik wens jullie heel veel leesplezier en waardeer een reactie op mijn blogs, recepten e.d. altijd. 

#stoornis
08Jun2017
Een partner met antisociale persoonlijkheidsstoornis (ASP)
Lidi Ruttenberg

Wat is antisociale persoonlijkheidsstoornis? Bij een antisociale persoonlijkheidsstoornis, ookwel ASP genoemd, kan je als patiënt prikkelbaar,agressief, onverschillig en impulsief overkomen. Regels naleven is iets wat je moeilijk vind, ook het gezag van bijvoorbeeld een leidinggevende. Rekening houden met mensen is iets wat je ook niet zo goed kan. Juist voor omstanders, denk daarbij aan vrienden, je partner of familie kan dit heel moeilijk zijn.Jouw leven wordt beinvloed door jouw antisociale gedrag en kan je heel erg belasten in je dagelijkse leven. Juist doordat je inlevingsvermogen in andere mensen beperkt is, kan je snel ruzies veroorzaken met bijvoorbeeld vrienden. Als jij iemand pijn gedaan hebt, lichamelijk of geestelijk, voel jij je niet schulden en je kan het bijbehorende verdriet of de pijn ook helemaal niet begrijpen.  Regels op het werk vind je moeilijk om na te leven, maar ook de normen en waarden die horen bij het omgaan met andere mensen is iets wat als zeer lastig ervaren wordt. Vaak handel je alleen uit eigen belang en kom je verplichtingen niet na. Door jouw roekeloze instelling, waar vaak geweld, agressieviteit en impusliviteit bij komt kijken, breng je vaak anderen en jezelf in de problemen. Dit kan lichamelijk, geestelijk, sociaal, maar ook op financieel vlak volledig misgaan.   Omgaan met iemand met ASP Het kan heel moeilijk zijn om met jouw naaste met ASP om te gaan, juist binnen een gezin kan er heel veel ruzie zijn, waarbij jij je onveilig voelt en misschien wel heel onzeker. Jouw naaste ervaart zelf geen problemen, als er conflicten zijn ligt het altijd aan een ander en nooit aan degene met ASP. Voor jou als partner, familielid of vriend kan het heel veel impact hebben op jouw leven. Probeer je kennis over ASP te vergroten, lees erover of ga naar voorlichtingsbijeenkomsten. Hier leer je hoe je beter iemand met ASP kan begrijpen en misschien kan je daardoor juist beter met de persoon in kwestie omgaan. Vind balans, dat is ontzettend belangrijk zodat je er zelf niet aan onderdoor gaat. Geef duidelijk je grenzen aan, neem van tijd tot tijd letterlijk even afstand en doe leuke dingen ook als je partner of familielid daar geen zin in heeft. Bij de stoornis kan ook veel agressie tegen jou gebruikt worden, probeer je te realiseren dat dit een uiting is van de stoornis en niet persoonlijk tegen jou gericht is. Ookal kan ik heel goed begrijpen dat je dit niet altijd zo voelt. En het belangrijkste, schakel professionele hulp in. Dit hoeft nog niet eens voor de persoon met ASP te zijn (hij/zij ziet waarschijnlijk niet in waarom hij/zij hulp nodig heeft) maar wel voor jezelf. Al is het alleen om je hart bij iemand te luchten die je daarna van tips kan voorzien.  Persoonlijke ervaring Ik heb 7 jaar een relatie gehad met iemand met ASP. Inmiddels is dit sinds 4 maanden door mijzelf beëindigd. Reden hiervoor is dat ik merkte dat ikzelf maar ook onze kinderen er onder begonnen te lijden en wij dit niet meer konden dragen. Bovenstaande informatie heeft mij heel erg geholpen, ook ik heb mijn onderzoek gedaan naar wat ASP precies is en wat je kan verwachten. Het feit dat bijna elke patiënt in de gevangenis/TBS of in een psychiatrisch ziekenhuis verblijft met verplichte behandeling laat al zien hoe moeilijk het is om deze stoornis aan te gaan. Mijn advies ga niet mee in de ideeen van de patient, blijf bij jezelf. Zorg goed voor jezelf. Mijn ex-partner was een kei in het manipuleren en bedreigen, zodat hij alsnog zijn zin kon doordrijven. Resultaat, naast een 'lastige' ex, heb ik nu ook een aantal andere problemen erbij. Voor mij heeft het heel lang geduurd voordat ik weer voor mijzelf durfde te kiezen, want ook ik was een onzeker en bange vrouw geworden. Maar met hulp van omstanders en professionele hulp heb ik toch de keuze gemaakt om voor mijzelf en de kinderen te gaan vechten. Zit jij er doorheen? Weet jij niet hoe je nu verder moet? Of wil je gewoon een luisterend oor van iemand die in dezelfde situatie heeft gezeten? Stuur me dan gerust een prive berichtje. 

#ontwikkeling
12Jan2017
Het ontwikkelen van jou als persoon
Lidi Ruttenberg

Persoonlijke ontwikkeling Na het behalen van je diploma's is het tijd om ervaring op te doen in het werkveld. Werkervaring, hierbij begint het ontwikkelen van jouw capaciteiten. Maar tot wanneer ga jij hiermee door? Komt er een punt in jouw leven dat je je verder wilt ontwikkelen, bijvoorbeeld omdat jij jezelf wilt omscholen? Mijn persoonlijke ontwikkeling Ik ben inmiddels 32 jaar, ik ben vroeg moeder geworden. Ik heb toendertijd bewust een keuze gemaakt om mij te focussen op mijn job en op mijn dochter als zijnde alleenstaande moeder. Het ontwikkelen van mijzelf buiten mijn werk om vond ik totaal niet belangrijk. Inmiddels ben ik een x aantal banen verder en 1,5 jaar terug begonnen met mijn eigen bedrijf op te starten in de branche netwerkmarketing. Ik merk hoe belangrijk ik het nu vind om mijzelf weer verder te gaan ontwikkelen, om nieuwe dingen te leren die ik kan toepassen in mijn branche. Maar wat brengt mij dit nu werkelijk? Ik merk dat ik anders in het leven begin te staan en hierdoor juist ook andere personen en gebeurtenissen aantrek. Voorbeeld:In mijn branche is het belangrijk om een team op te bouwen waarmee je gaat samenwerken. Ik trok mensen aan die enthousiast waren, maar vervolgens niet bereid waren om zichzelf verder te ontwikkelen. Nu ben ik sinds 2 maanden heel hard bezig met persoonlijke ontwikkeling en wat blijkt, ik trek teamleden aan die juist hier interesse in hebben. Die graag ook zichzelf verder willen ontwikkelen en niet zozeer om er direct iets mee te gaan doen, maar juist omdat zij niet stil willen blijven staan op het punt waar zij nu staan.  

#rouw
01Jan2017
Mijn redding, het verhaal over de 3 bomen
Lidi Ruttenberg

Mine angel in heaven De eerste week van maart, voor je het weet is het weer mijn week. De week dat ik mijzelf even terugtrek uit het leven. De week dat mijn grootste nachtmerrie waarheid werd, al bijna 8 jaar geleden. Het moment dat ik mijn dochter Yasmina verloor op 32 weken zwangerschap.  Mijn redding Ik ga niet teveel in op detail, maar toen ik mijn dochter verloor was ik mijzelf kwijt. Ik dacht dat ik geen reden meer had om door te gaan, gelukkig was daar Loraine. Mijn oudste dochter, zij was de reden dat ik 's ochtends uit bed moest komen en de dag moest zien te overleven.  Uiteindelijk heeft er een verhaal mij doen inzien wat ik wilde met mijn leven en dit verhaal wil ik graag met jullie delen. Voor degene die op dit moment leren hoe zij moeten omgaan met rouw hoop ik dat dit verhaal hun kracht geeft en de weg wijst.  Ik liep in het bos en daar kwam ik 3 bomen tegen op een rij. Drie bomen die allemaal een tak hadden verloren en er op een andere manier mee omgegaan waren.  De eerste boom was gaan rouwen om het verlies van zijn tak en zijn antwoord elk voorjaar als de zon hem uitnodigde om opnieuw te gaan groeien was: "sorry dat kan ik niet, want ik mis een tak" De tweede boom was geschrokken van de lading pijn die er was en had besloten om het verlies te vergeten. De derde boom was ook geschrokken van de hoeveelheid pijn, had gerouwd om het verlies. Het eerste voorjaar dat de zon hem vroeg om te gaan groeien was zijn antwoord: Dit jaar niet. Maar de zon kwam een jaar later weer terug. Nu zei de boom: Ja zon, help mij om mijn wond te verwarmen. Mijn wond heeft dit nodig, zodat hij weet dat hij erbij hoort. Het derde jaar kwam de zon weer terug en de boom gaf aan: Zon, laat mij groeien, want er is nog zoveel te groeien. Toen ik in het 4e jaar terug ging naar deze bomen heb ik geprobeerd ze alle 3 te zoeken, maar ik vond er maar 2. De eerste boom was heel klein gebleven, de wond waar de tak had gezeten was te zien. Dit was het hoogste punt van de boom. De tweede boom was geen boom meer. Een wind had hem omver geblazen. De plek van de wond moest ik zoeken. Achter heel veel bladeren vond ik hem. De derde boom herkende ik bijna niet meer. Hij was het moeilijkste om te vinden, want hij was zo groot en sterk geworden. Ik kon hem gelukkig herkennen aan zijn wond, die was dichtbegroeid en stond vol trots in het zonlicht.  Dit verhaal heeft ontzettend veel indruk op mij gemaakt. Ik wilde die 3e boom zijn, ik wilde dat mijn wond zichtbaar zou blijven, dat ik het nooit zou vergeten, maar dat ik wel zou gaan leren om weer te genieten van het leven. Nu bijna 8 jaar later kan ik terugkijken op een heel pijnlijk moment, een groot verdriet wat soms nog even de kop op steekt, op momenten dat ik het niet verwacht of zie aankomen. Maar ik laat het verdriet toe, ik weet het hoort bij mij, is onderdeel van mijn leven en ik wil mijn dochter niet vergeten. Maar inmiddels kan ik ook weer vollop genieten van het leven, geniet ik van de kleine momenten. Het leven is te kostbaar om voorbij te laten gaan. Om mij heen zie ik helaas ook mensen die hetzelfde hebben meegemaakt en juist zijn gaan leven zoals de eerste boom of de tweede. 2019:Dit jaar is een jubileum jaar, dit jaar is mijn Yasmina 10 jaar geleden overleden. Hier wil ik zelf extra bij stil gaan staan, hebben jullie een idee hoe dit te delen samen met vrienden en familie die voor ons belangrijk zijn en hen te bedanken voor de getoonde begrip de afgelopen jaren?

#blog
29Dec2016
Een blog starten en bijhouden
Lidi Ruttenberg

Een blog starten Een blog starten, waar begin je? Dat is een goede vraag... Allereerst maar eens bedenken wat je wilt bereiken met je blog. Is het voor zakelijke doeleinden of wil je juist jouw privé-situatie onder de aandacht brengen? Een mix van beiden kan uiteraard ook. Zo gezegd, zo gedaan, wat houdt mij bezig? En is het interessant of informatief voor buitenstaanders? Want wat ik meemaak in mijn leven vind ik interessant, maar misschien vind jij er wel geen bal aan. En toch ga ik deze poging ondernemen, gewoon omdat ik veel geweldige en minder geweldige momenten meemaak in mijn leven en ik hieruit altijd mijn lessen probeer te trekken. Wie weet kan jij hier ook in de toekomst wat mee! Mijn blog gaat zowel over mij zakelijk als over mij privé. Wie ben ik? De titel zegt het al, wie ben ik? Zoals jullie hebben kunnen zien luister ik naar de naam Lidi Ruttenberg, maar verder? Ik ben 32 jaar oud, (bonus-) moeder van in totaal 6 kinderen en woon in Groningen samen met mijn partner luisterend naar de naam Arie (Arjan). Ik maak behoorlijk wat mee met onze koters in de leeftijd van 3 maanden tot bijna 16 jaar en zal ook met regelmaat hierover bloggen. Dus stel ik mijn dames en heer even kort aan jullie voor. Serena, bijna 16 jaar. Serena is de oudste dochter van het koppel, mijn bonusdochter. Vanaf het moment dat ik mijn partner leerde kennen, inmiddels 7 jaar geleden, hebben we een goede klik. Serena woont sinds bijna 3 jaar bij ons in huis en is een prachtige, zelfstandige meid met een eigen mening. Cheyenne, 13 jaar, de tweede dochter van Arie en dus ook mijn bonusdochter. Helaas door omstandigheden zien wij Cheyenne niet meer, maar hebben wij nog vaak via social media contact. Doordat wij elkaar al 2,5 jaar niet gezien hebben, merken wij op afstand weinig van haar ontwikkeling. Wij werken heel hard aan herstel van onze band, maar dit is ook door omstandigheden niet altijd even makkelijk. Loraine, 9 jaar, mijn dochter, de bonusdochter van Arie. Deze prachtdame heeft een eigen mening en steekt hem niet onder stoelen of banken, zij weet precies wat zij wil in haar leven, maar denkt vaak dat het zomaar aan komt waaien. Yasmina, mijn dochter in heaven. Deze mooie dame heb ik helaas 7 jaar geleden terug moeten geven aan moeder natuur bij een zwangerschap van 32 weken. Ook haar benoem ik, want zij maakt nog steeds deel uit van mijn leven en dat van onze kinderen. Pharell-Gino, 4 jaar, zoon van ons beiden. Eindelijk een jongen en wat voor 1. Hij is stoer, ontzettend lief voor zijn kleinste zusje, stronteigenwijs en kan goed opboksen (letterlijk) tegen zijn zussen.  Faith, 3 maanden, dochter van ons beiden en de laatste in het rijtje. Dit is ons cadeautje, wij dachten al klaar te zijn. En waarom zij ons cadeautje is? Daar blog ik vast nog een keer over, want zij is een verhaal op zich.  Wat houdt mij bezig? In het dagelijks leven ben ik mama, maar er is meer. Sinds 1,5 jaar werk ik als zelfstandige binnen de health, beauty en lifestyle branche. Ik ben een samenwerking aangegaan met een prachtig concern wat al bijna 40 jaar bestaat. Met dit concern zie ik de mogelijkheden om volledig vanuit huis te werken op tijden die mij uitkomen, maar ook van elke locatie in de wereld waar ik me op dat moment bevind. Ik heb sinds kort weer leren dromen, als kind wordt je al snel geleerd dat je op moet houden met dromen en dan komt het moment dat ik juist zeg... begin maar weer. Mijn dromen komen uit, daar werk ik keihard voor en ook hierin zal ik jullie regelmatig meenemen. Daarnaast ga ik vanaf 2 januari weer heel hard aan mijn gezondheid werken, er moeten nog een paar overtollige kilo's van de bevalling geloosd worden, dus nog een paar dagen en dan zal ik regelmatig in de sportschool te vinden zijn. Verder blijft er weinig me-tijd over, maar dat vindt ik totaal geen probleem. Waarom niet? Simpel mijn werk geeft mij voldoening, ik leer ontzettend veel mensen kennen, kan mijzelf ontwikkelen op zakelijk en persoonlijk gebied, maar het belangrijkste ik houdt ervan. Dus als ik aan het werk ben, ben ik bezig met invullen van mijn vrije tijd.  En nu bijhouden.... Als je ergens aan begint moet je het ook volhouden, dat is 1 van mijn motto's. Nu heb ik een heerlijk druk leven en zal ik niet dagelijks tijd hebben om te gaan bloggen over wat ik meemaak, maar ik wil jullie toch minimaal 4 keer per week vertellen wat ik zoal gedaan heb of meegemaakt heb. Waarom dan toch een blog? Je kunt mij vinden op Facebook en Instagram en toch heb ik besloten dat ik ook aan de slag ga met bloggen, waarom? Het is een nieuwe uitdaging. Ik kan mij ziel en zaligheid hier kwijt, wat ik misschien niet wil delen op andere social media. Maar ik kan ook heel informatief een onderwerp aanknopen. Ik wens jullie dan ook heel veel leesplezier toe en zou het geweldig vinden als jullie een reactie achterlaten.