Living in my Bubble

Lid sinds: 02-02-2017

#Gellak
30Jun2017
De nagels waar ik op heb gewacht!
Living in my Bubble

Ik heb ze eindelijk! Acrylnagels met gellak.. Het heeft even geduurd voordat ik de knoop had doorgehakt. Is heel gebruikelijk bij een Weegschaal, keuzes maken. Ik ben 35 jaar maar ik denk al zeker 15 jaar na of ik een tatoeage zal laten zetten. Ben er nog niet uit....... Het afgelopen jaar ging ik elke drie weken naar een hele mooie nagelsalon en dan liet ik gel nagellak zetten op mijn eigen nagels. Was erg mooi, maar binnen een paar dagen was de lol er wel weer vanaf.  Het lak begon dan al af te brokkelen. En niks is meer vervelend dan lopen met nagels die er niet verzorgd uit zien. Ik heb het lang volgehouden om mijn nagels zelf te lakken, dat zie ik niet meer zo snel gebeuren. Ik ben er totaal niet goed in en dan elke keer met die halve nagellak vingers rondlopen, bleh!   Maar de omslag kwam voor mij op een zondag. Ik zag dat er een stukje gellak van mijn nagel was afgebrokkeld en ik had het de dag ervoor notabene laten doen! Ik vond het natuurlijk super zonde van mijn geld, maar op maandag had ik ook nog een vergadering op werk , tijdens de vergadering  ben ik voorzitter plus notulist! Dus ik kan niet even mijn handen verbergen. Al is het niet het ergste van de wereld, maar vond het gewoon balen. En toen wist ik .... dit vraagt voor een andere aanpak...Nepnagels!! Ik had er al wat advies over gevraagd in de nagelsalon,  wat het allemaal precies inhield, geen flauw idee. ( ik ben niet zo een fashion held)  Het enige wat ik wist was dat ik minstens voor 2 weken mooie verzorgde nagels wilde hebben, kan toch niet zo moeilijk zijn?  De dag was daar, de keuze was wel op een andere salon gevallen, mijn mooie salon heb ik vaarwel gezegd ( voor nu )Ik wilde niet wachten en voor de hele salon waren er maar 2 mensen die acrylnagels konden zetten. Nee, ik had geen zin om te wachten.. "Ik wil het NU!"  Dus eindelijk was het zover, neppe nagels op mijn vingers. Wel een paar keer dat apparaat gevoeld op mijn nagels (pijnlijk!) Maar het eindresultaat is Supermooi! Was nog ff een gedoe om een kleur uit te kiezen, maar helder rood leek mij een goeie kleur voor de 1e keer. Het is precies een week geleden en ik ben nog zeer tevreden over de kleur, de lengte en de nagels zelf. Dit zijn gewoon mijn nagels niks nep :-) het voelt helemaal goed! Dit neemt zoveel uit handen, je hoeft je niet meer af te vragen  "zitten mijn nagels nog goed?" Al heb ik goeie nagels van mezelf, maar hoe mijn nagels er nu uitzien wil ik mezelf niet onthouden. En hoe ze er hierna uitzien, dat zien we dan wel weer........

#Waterpokken
28Jun2017
Slecht weer is zo slecht niet!
Living in my Bubble

Wat een wereld van verschil qua weer, vergeleken met vorige week! Maar eerlijk gezegd komt dit beter voor mij, voor ons uit. Het slechte weer komt op het goede moment. Mijn zoontje van 3,5 heeft de waterpokken. Super sneu jeuk en koorts van 39,6 graden. En het lijkt alleen maar erger te worden. De blaasjes begonnen twee dagen geleden, hij voelde zich toen nog ok. Eén blaasje had zich toen al net boven zijn oog gevestigd. Hij had er geen last van, dus niet zo een ramp. Maar nu twee dagen later zit zijn linker oog dus helemaal dicht! Het blaasje is gaan zwellen en hij ziet er dus nog zieker uit.Vanwege zijn oog toch maar even naar de dokter geweest. Wil toch er zeker van zijn dat het wel goed gaat met zijn oog. Wel een gedoe om aan te kleden als je lichaam pijn doet. Gelukkig is de huisarts nog geen minuut lopen. Aangekomen in de wachtruimte krijg je natuurlijk wel de ogen op je gericht. Hij ziet er echt ziek uit, het lijkt of hij een klap op zijn oog heeft gehad. Ik weet niet of hij het nog erger wilt laten lijken, maar als ik tegen hem praat reageert hij gewoon niet. Een kwartier geleden vroeg hij nog naar pannenkoeken met stroop.....De blikken worden alsmaar nieuwsgieriger. De mevrouw die naast mijn zoontje zit blijft maar kijken. Ik lach een beetje zenuwachtig vriendelijk. "Moet ik wat zeggen?" "Waarom vraagt ze niet gewoon wat er aan de hand is?" Weet me er ff geen raad mee. Gelukkig wordt ze weggeroepen door een arts. Zodra de mevrouw weg is komt er een andere mevrouw op haar plaats zitten. "Oh wat heeft hij?!" "Is hij gebeten?" Ik begin een klein beetje te vertellen dat het waterpokken zijn. Vervolgens krijg ik 1001 vragen op me af..plus een levensverhaal "hoe oud is hij?" "Haar zoon is inmiddels al 16 jaar oud en had ook de waterpokken toen hij zo klein was en zijn ogen waren toen ook zo opgezwollen. Ik had er totaal niet veel zin in, lag niet aan de praat mevrouw, want dat wilde ik toch? Ik wilde dat iemand gewoon zou vragen wat er aan de hand was i.p.v. te staren naar ons..... Quote Well I got what I wished for! Mijn eigen gedachtes Gelukkig had de dokter goed nieuws "niks aan de hand". "Dit zijn gewoon de klassieke waterpokken". ( "nou, maak het maar niet mooier dan het is" ) "En als het erger wordt, dan graag terug komen".Daar gingen we weer in de stortregen! Heerlijk! Bijna jammer dat we er niet eens een minuut in konden lopen... De komende dagen maar heerlijk thuis uitzieken. Zon blijf nog heel even weg!

#MoederForLife
10Jun2017
Eindelijk gevonden....mijn rust!
Living in my Bubble

Zaterdagochtend, rustig wakker geworden na mijn drukke drukke week. De laatste paar maanden, ongeveer 3,5 maand is het zo druk geweest, dat ik dacht hoe kom ik uit deze gekkenhuis! Een nieuwe baan waar ik nu bijna 4 maanden werk, alle info opnemen kost natuurlijk heel veel energie. Je wilt er voor gaan, jezelf bewijzen en zeker als je hiervoor een lange tijd niet hebt gewerkt. Van 5 dagen werken, naar verhuizen naar een ander land met een baby van 6 weken en dan ben je "huisvrouw". Maar daar kwam 4 maanden geleden een eind aan. Nu weer woonachtig in Nederland en nog geen dag terug gekeken, hier ben ik thuis!Maar als je net begint met je leuke, nieuwe baan en je partner gaat 3 dagen later weg voor 3,5 maand, dan kan je begrijpen dat het de afgelopen tijd gekkenhuis is geweest. Zoontje die nu 3,5 jaar is, dus een hele eigen wil en een eigen mening plus een nieuwe full time baan, recept voor gekkigheid en extreme moeheid. Nu het onze laatste weekend alleen is, voel ik nu pas dat ik de rust weer heb gevonden om te schrijven. Rust was ver te zoeken. Maar de afgelopen maanden heb ik mezelf aangeleerd, hey is je huis een bende? "Laat het lekker een bende"! "Morgen weer een dag"! In het begin maakte ik me druk oh alles opruimen, boodschappen doen en kleren wassen etc. op de zaterdag en zondag. En als ik daar klaar mee was nog koken, keuken weer een puinhoop en ga zo maar door, niet vergeten kort daarna weer het ritueel "naar bed". Dus hele week druk en in het weekend ook druk! Nee, dat kon zo echt niet doorgaan, dus is mijn huis een bende, ik laat het precies zo! Genieten in het weekend is zo belangrijk, doordeweeks druk, maar wanneer moet je dan genieten? Dus zoveel mogelijk dingen verdelen over de zaterdag en zondag en wat niet af komt, kan ook een andere dag! Mijn bewondering voor alleenstaande ouders, zowel man als vrouw is alleen maar groter geworden. Je moet alle ballen omhoog houden en dan nog je kind(eren) opvoeden. Op je strepen staan, en niet te vergeten alle driftbuien bij elkaar en dat kan er bij één kind al veel zijn, laat staan meerdere kinderen.Maar ondanks de hectiek ben ik gelukkiger, dan toen ik niet werkte. Nu heb ik weer iets voor mezelf, iets waar ik mezelf op kan concentreren, en niet al te onbelangrijk weer een eigen salaris. Ja, woorden als geld maakt niet gelukkig is gedeeltelijk waar ;-). Als je het niet hebt, ja dan hoe ga je je rekeningen betalen en de leuke dingen doen? Maar alleen geld hebben en niet werken, die formule werkte bij mij ook niet. Want tijdens mijn periode als "huisvrouw" heb ik veel reizen gemaakt toch veel dingen kunnen doen, maar er ontbrak zeker wat. Nu kan ik weer mijn skills gebruiken en laten zien waarvoor ik die studieschuld heb opgebouwd. Ja, dan is het toch niets voor niets geweest.Rust heb ik weer gevonden zelf op mijn zaterdag. Rust is de key denk ik voor alles, op de manier hoe je reageert naar je kind, maar ook naar mensen op straat. Ben blij dat ik uit de drukke cirkel ben, duurde ff maar het is gelukt! En vanaf volgend weekend weer samen de leuke dingen, maar ook de minder leuke dingen weer heerlijk verdelen.Op naar mijn volgende blogs!Fijn weekend!

#Maatschappij
05Mar2017
Sluit je ogen niet voor het echte leven
Living in my Bubble

Ligt het aan mij of zie ik alleen blogs voorbij komen over mode, make- up, kinderen, baby’s, kleding, eten etc. (Niet zo zeer hier op Yoors) Zijn allemaal heel leuk daar niet van. Maar er lijkt altijd of er met blogs een perfecte wereld wordt gecreëerd. Maar ook als ik kijk naar Facebook, als je iets post over “de echte wereld” lijkt het erop alsof mensen bang zijn om te reageren of het bericht zelf te liken. Maar als je een foto plaatst met je kind of van je vakantie of nieuwe gadget, dan heb je zo de likes en reacties binnen. Willen mensen zich niet bemoeien met wat er echt om hun heen gebeurt? Of doen ze dat al teveel en is Facebook gewoon een leuke speelparadijs voor hun, dat kan ook iedereen mag het op zijn manier gebruiken. Of is het toch dat mensen hun ogen sluiten voor alles wat niet leuk is, voor alles wat verdrietig is. Maar wat er allemaal gebeurt is toch de werkelijkheid. Het is NU! De reacties onder de krantenartikelen liegen er niet om, de taal wat mensen uitslaan is onbegrijpelijk. Als je het leest vraag je jezelf af of ze het wel over andere mensen hebben. Het is allemaal zorgwekkend. Wat er in Amerika gebeurt op dit moment is niet in Nederland aan de gang, maar toch krijg ik er geen goede gevoelens bij. Vooral als mensen uit de politiek roepen, dat ze dit ook graag zouden willen doen en meer landen willen toevoegen aan de lijst van POTUS. Dat is verontrustend, want we praten over mensen die gewoon werken, die een geldige verblijfsvergunning of visa hebben. Deze mensen hebben hun leven in een land waar ze niet meer naar toe kunnen en worden tegengehouden. En dat alleen maar op grond van waar ze vandaan komen, dat is pure discriminatie en racisme. Ik ben benieuwd hoe lang mensen rustig blijven doorgaan met hun “mooie” leventje zonder zich druk te maken wat er nu allemaal staat te gebeuren. Dit is pas het begin als je het mij vraagt. En niet omdat iets geen effect heeft op je eigen leven, kan je alles gewoon negeren. Want wat als de rollen zouden zijn omgedraaid, dan zou je het ook fijn vinden als er mensen voor je opkwamen en hun stem zouden laten horen. Mijn blogs zullen altijd over mijn gedachtes gaan en wat ik meemaak in mijn leven. Schrijven is als een therapie voor mij en ik geniet ervan om mijn gedachtes op papier te zetten. Ik ben een persoon die realistisch is en zal blijven en mijn ogen voor niks zal sluiten en toch genieten van alles wat het leven mij te bieden heeft. Aandacht geven aan bepaalde zaken doet mijn leven geen kwaad, zo wil ik alleen zeggen dat ik achter de mensheid sta. Iedereen is mens, de één is niet beter dan de ander.  

#Peuterzwemmen
22Feb2017
Zwemmen zo vroeg mogelijk? Of wachten totdat het te laat is?
Living in my Bubble

Onderstaand artikel heb ik een paar maanden geleden geschreven toen ik nog woonachtig was in Curaçao. Maar ik wil het toch heel graag met jullie delen, het blijft actueel en het kan iedereen overkomen. Dus vandaag zit ik rustig aan tafel uiteraard aan mijn mobiel te snuffelen en gesprekken te voeren via WhatsApp.Mijn zoontje zit er ook bij, ik weet dat hij is opgestaan en naar buiten is gegaan. No big deal toch? Maar plotseling hoor ik in de verte een plons.... Hij houdt heel veel van zwemmen, maar meestal vraagt hij wel of hij het zwembad in mag en nu had hij ook nog gewoon zijn kleren en schoenen aan. Oja, trouwens mijn zoontje is 2 jaar oud en wij wonen op Curacao. Dus ik ren ernaar toe, want ik dacht "is deze jongen helemaal gek geworden"?! Om met zijn kleren en al erin te springen! Hij zit namelijk in zo'n stoute fase, alles wilt hij zelf beslissen en alles is "nee!!" Vanochtend om een uur of 8 terwijl ik nog mijn ogen nog dicht had, heeft hij zichzelf aangekleed. Hij ging naar de supermarkt en ik moest thuis blijven..... Wordt er soms een beetje tureluur van. Maar veel moeders maken het mee, dus ik troost me maar met dat.Dus ik ga snel kijken wat er aan de hand is en ik zie hem onder water zwemmen naar de kant. En hij komt huilend boven, toen wist ik gelijk hij is er niet in gesprongen, maar erin gevallen!! Huilend en drijfnat. Mijn hart slaat een paar keer over. Maar alles gaat goed met hem. Al die keren dat wij met hem aan het zwemmen waren vanaf dat hij 3 maanden oud was, de zwemlessen die hij heeft gevolgd, hebben zijn vruchten afgeworpen. Ik omhels hem en kus hem, ben zo blij dat hij niet in paniek is geraakt en eigenlijk gewoon deed wat hij altijd doet, maar dan zonder bandjes. Ik weet dat hij heel goed zijn adem kan inhouden. Maar toch ben ik altijd heel voorzichtig wanneer we bij het water zijn. En goed uitgelegd dat hij niet mag zwemmen zonder bandjes. Want hij kan zeker nog niet zelfstandig zwemmen.Wij wonen nu 3 jaren op Curaçao, dus gaan wij zeer regelmatig zwemmen en naar het strand. Als wij in Nederland zouden wonen, zou mijn kind dit dan hebben overleefd? Waarschijnlijk wel, want ik was er heel snel bij, maar wat als ik er wat verder bij vandaan was? De krantenartikelen die steeds voorbij komen. De laatste twee die ik zag waren kinderen van 3 jaar oud, die aan de aandacht van de ouders waren ontsnapt. En in het water terecht waren gekomen. Ik vind eigenlijk dat alle kinderen zich ook zouden moeten kunnen redden al is het dat hun wordt geleerd om op hun rug te gaan liggen en drijven. En wachten tot er hulp komt. Als mijn kind zijn adem kan inhouden totdat hij aan de kant is, dan kunnen andere dat toch ook?! Mijn zoon is 2 jaar oud, een kind met het leeftijd daarboven hoeft niet te verdrinken als de simpele dingen hun worden aangeleerd. En dan hoeven ze niet eens te kunnen zwemmen.Ik denk dat Nederland best eerder mag beginnen met zwemlessen geven aan kleine kinderen, zodat de kinderen al heel vroeg gewend zijn aan het water en niet gelijk in paniek raken. En desnoods hun adem voor langere tijd kunnen inhouden. "Nederland Waterland" ik merk er niet altijd wat van op dit gebied. Eerder Curaçao Waterland, de meeste kindjes zijn het water hier zeker wel gewend! Als wij weer naar Nederland verhuizen over een paar weken, dan kan ik mijn zoon inschrijven op peuter zwemmen. Dat zal ik zeker ook doen. Maar het echte zwemmen voor een diploma kan pas vanaf 4 of 5 jaar en dat vind ik jammer. Veelste laat in mijn ogen.Ik heb hem gevraagd wat er is gebeurd, hij was steentjes in het zwembad aan het gooien. Het was nog geen minuut vanaf het moment dat hij van de tafel opstond. Ik ben er nog er nog steeds van aan het trillen, hij is alweer druk aan het spelen. Straks zullen we weer even samen gaan zwemmen. Ik wil niet dat hij bang blijft na deze ervaring of misschien beter gezegd, " IK wil niet bang blijven na deze ervaring".

MEER