NOEN

Lid sinds: 19-12-2017

#Utrecht
06Jan2018
Weekendtips: Utrecht
NOEN

Het allereerste weekend van 2018 staat voor de deur en die wil je niet zomaar voorbij laten gaan, want er staat weer veel hoopvols op de planning in ons mooie stadje. Meer tijd spenderen met vrienden en familie staat vast tussen je goede voornemens en wij maken het je wel heel gemakkelijk zo. Kies een plaats en… go! Geen excuses, want zeg nou zelf, je nieuwsjaarkater is alweer vijf dagen voorbij.   Remco Beekwilder all night long // BASIS (vrijdag 5 januari, 23:00-6:00) Remco Beekwilder, yes van ‘Concrete Jungle‘, heeft meerdere technobangers uit 2017 op zijn naam staan. Voor een tientje mag je getuigen van zijn talenten in 2018. Die techno-vriendin die je al een jaar geleden zou zien, kun je nu eindelijk opbellen. Lichtjes kijken op de Domtoren (vrijdag 5 januari, 20:30-22:00) Ik kan me niet voorstellen dat er iets leuker is dan de avondrondleiding ‘Lichtjes Kijken’. De rondleiding geeft je de mogelijkheid de feestelijk verlichte binnenstad te bewonderen van een wel heel bijzondere locatie: de Dom. 5 januari is wel de allerlaatste dag dat dit mogelijk is dit jaar en er is geen kaartverkoop bij de deur. Dus twijfel niet te lang! Hidden Talents IX met DJ SHDOW // POEMA (zaterdag 6 januari, 24:00-06:00) DJ SHDOW maakt zijn debuut in Utrecht tijdens Hidden Talents in Poema 6 januari. Hoewel Hidden Talents bekend staat om het gegeven onbekende artiesten een podium te geven ‘omdat ze het verdienen’ is SHDOW niet geheel onbekend. Zo stond hij eerder op podiums als Sugarfactory, Ruigoord en Amsterdam Dance Event. Ook werkte hij samen met onder andere Jayzo, Tom Hades en Ramiro Lopez. Hou jij een beetje van deephouse, tech-house en techno? Dan weet je waar je zijn moet. De toegang is gratis! Jazzbende Nieuwjaarseditie – Meneer Funkel & Live Muziek // Hofman Café (zondag 7 januari, 15:00–18:00) Het belooft een gezellige boel te worden bij Hofman Café. Eentje met veel oude jazz van vinyl en live optredens. Zoals het café het zelf zegt: ‘Neem je vrienden, familie en buren maar mee, t’is gratis entree!’ Winter Station // Spoorwegmuseum (vrijdag 5 t/m zondag 7 januari, 10:00-19:00) Dit weekend kun je nog voor het laatst naar het ‘Winter Station’. Een echte ijsbaan, een antieke carrousel, live muziek, kampvuurtjes en lekker eten houden ons niet alleen nog even in de kerstsfeer, maar zorgt ook voor de perfecte locatie om nog heel even schaamteloos een oliebol weg te werken op kerstmuziek. Of een dansje te wagen op de ijsbaan uiteraard.  The Art of Circus // Hotel Bergse Bossen (tot 1 maart) Hotel Bergse Bossen in Driebergen stelt je in de mogelijkheid om de unieke kunstexpositie ‘The Art of Circus’ te bewonderen. Werken van Karel Appel ('Circusserie')hangen naast het werk van fotografe Vera Claessen (‘Potraits of Contemporary Circus’). De een bekend om zijn kleurrijke werken, de ander om haar zwart-wit werken. Als je ook maar een beetje kan kunst houdt is dit een ware must see.   Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan. Word lid en beloon de maker en jezelf! Aanmelden

#druk
02Jan2018
Drukte: de epidemie te aarde
NOEN

De meerderheid van de populatie maakt zich schuldig aan de content volle, maar incorrecte antwoord op de vraag hoe het gaat. ‘Druk’ is wat er tussen onze lippen door stug naar buiten wordt geperst, ons gezicht staat stijf van de stress en onze hersenen slaan overuren met het maken van associaties. In de meeste gevallen, associëren we niet veel gevoelens meer met ‘druk’ als antwoord op de eerdergenoemde vraag. Tegenwoordig lijkt het een gestandaliseerde term te zijn geworden die antwoord zou moeten geven op een warme en intentievolle, in sommige gevallen beleefdheidsvraag. Echter is het sociaal incorrect. Oftewel: numb.Een bovenkamer gevuld met onuitgewerkte ideeën, een agenda bomvol van de verantwoordelijkheden. Een privilege van de mens. We hebben geen ander verplichting dan te ademen, alle andere taken die op ons zeurlijstje staan vormen echter alleen het fundament van het bestaan. Onze verplichtingen zijn geschetst, wij kleuren ze zelf in. Bevallen de kleuren niet, dan ben je verantwoordelijk voor een drastische verandering in je leven. Niemand garandeerde dat het makkelijk was, maar ik beloof je dat het leuk wordt als je je er eenmaal bewust van bent. Want… jij, creëert je eigen geluk.Druk zijn wordt vaak onterecht geassocieerd met stadiums als succesvol. Toch heeft het gevoel dat druk zijn oproept als zogenaamde antwoord op de vraag niets weg van het gevoel dat zich voordoet na het lopen van een marathon of iets dergelijks. Echter ben ik van mening, dat ieder die zich druk acht, bevoorrecht is.Druk zijn bestaat niet. Druk zijn is fictief. Buitenwegen gelaten dat het To-Do lijstje op mijn bureau mij soms anders wil doen laten geloven. We beweren allemaal anders, wanneer onze stresslevel gestaagd groeit en de tranen ons in de ogen staan. Het is een kwestie van prioriteiten. Prioriteiten stellen, eerder gezegd. Een kwestie van opgroeien.Beloof jezelf dat ‘druk’ nooit meer een antwoord, jouw antwoord, zal zijn op de vraag hoe het gaat. De vraag ontduiken kan door de vraag terug te kaatsen, maar druk zou wel het laatste antwoord moeten zijn op je lijstje.  

#kleding
29Dec2017
Het meisje met de mosterdgele sjaal
NOEN

De klok verklapt de tijd is en ik moet mijn trein halen. We hebben net de ochtend gepasseerd, wanneer we de laatste koude slok nemen van onze vijfde koffie. Ik sluit de tien tabbladen die elkaar overschreeuwen, klik alle programma’s weg en klap mijn warme laptop dicht. Helemaal in mijn gedachten verzonken doe ik mijn winterjas aan en pak de sjaal die ik willekeurig uit mijn kast heb getrokken. Ik was slaperig, dus dacht niet twee keer na over mijn outfit.‘Die sjaal moet je nooit wegdoen meid,’ zegt een projectgenoot. ‘Nee, nee inderdaad niet. Die past zo bij jou,’ roept een vriendin. ‘Ja, laatst kon ik je niet vinden in de bizar drukke studieruimte. Echter vond ik je sjaal wel!’ roept vriendin nummer drie. Er is veel versterking vanuit alle hoeken.Ik moet lachen en loop weg. Terwijl ik over mijn schouder naar achteren kijk roep ik ze nog na: ‘Nee, zal ik niet doen. Beloofd!’ Ik laat ze achter in de veronderstelling dat die sjaal echt bij mij past. Echter is het een cadeautje geweest. Afijn, het is mijn moeders sjaal die ik mocht houden na het lenen. Blijkbaar heb ik die sjaal zo vaak om dat mensen het met mij begonnen te associëren. Een kleur die ik werkelijk nooit draag, de vorm die ik zelf nooit te nimmer zou kiezen, een sjaal die niet eens van mij is; is zo ‘mij’. Ik heb zelf sjalen in alle kleuren gescoord: rood, bruin, donkergroen, zwart, maar mijn blik viel nooit op mosterdgeel.Herhaling zorgt voor associatie en herkenning is daar het gevolg van. Zoals de manier waarop jij je als mens gedraagt. Je daden, hoe je je uit in woorden, hoe je wegkijkt wanneer je moet ingrijpen. We worden geassocieerd met dingen die we (on)bewust bij ons dragen, dingen waar we (on)bewust voor kiezen, besluiten die we (on)bewust maken. Soms mogen we niet zelf kiezen wie we zijn, want die keuze hebben we een tijdje geleden gemaakt. Maar nog altijd kunnen we veranderen. En hoe mooi is dat? Soms moet je luisteren, jezelf een spiegel voorhouden en door de ogen van de ander kijken, om te zien wie je bent.  

#levensgevaarlijk
24Dec2017
Schietbaan. Levensgevaarlijk.
NOEN

Schietbaan. Levensgevaarlijk. Rode letters steken af tegen een bord dat ooit wit geweest moet zijn. Ik ben dat bord vaker gepasseerd met de trein. Iedere keer wanneer ik het bord in mijn ooghoeken zie, sla ik mijn boek dicht en staar ik naar de rode letters. De snelheid van de trein laat ze dansen en voor ik het weet is het bord uit mijn gezichtsveld verdwenen. Gevolgd door een tweede bord met dezelfde boodschap. Opnieuw in het Nederlands. Wanneer ik mijn boek er weer bij pak stapelen verscheidene vragen zich op. Wist je namelijk dat de Engelse taal ontzettend vaak wordt gebruikt in Nederlandse reclame om verschillende redenen? (Redenen waar ik je nu niet mee ga lastigvallen overigens.) En wist je dat iedere bord er is om een boodschap te verzenden naar de lezer? Het is een code dat ontcijfert dient te worden. En de boodschap van dat bord is niet ingewikkeld, echter wel van groot belang.Wanneer een boodschap moet worden overgebracht, dient men de doelgroep in acht te nemen: welke woorden zijn toepasselijk, welke kleuren vergroten het effect? Taal is ook een dingetje. Met de opkomst van globalisering, en versnelde diffusie, raakte de wereld met elkaar verweven als nooit tevoren. Taal, als communicatiemiddel, verbond mensen over heel de wereld en mensen zonden boodschappen de wereld in. Het kon en kan allemaal. Marketing speelde daar mooi op in en als resultaat is ons kikkerlandje vele Engelse slogans en reclameberichten rijker. Want het doel was en zal altijd zijn: zoveel mogelijk mensen bereiken met een boodschap.En iedere keer weer, wanneer ik mijn marketing boek op mijn schoot zachtjes dichtsla in de stilte coupe van de trein en ik de dansende rode letters inspecteer, vraag ik me af… wie heeft ooit bedacht om zo’n belangrijke boodschap in het Nederlands neer te planten? Want ook hier valt heel veel winst te halen. Levensgevaarlijk.  

#communicatie
23Dec2017
Communicatie is 'key'
NOEN

‘Ik zat te denken… het is eigenlijk heel onvriendelijk wat ik zei vorige keer.’ Ik loop op Den Haag centraal de Bruna uit, koffie in mijn ene hand, mijn mobiel in de andere wanneer ik een man tegen een andere man voor mij geheel onbekend hoor praten. Zou het? Zou het dat ik niet de enige ben die ’s nachts nog ligt te piekeren over iets wat gezegd is nog weken daarvoor, is het niet jaren. Mensen zijn sociale dieren. En daarmee is al veel gezegd. Communicatie is niet alleen essentieel, maar zorgt ook voor voldoening bij de massa. ‘Communicieren is key’ zou de nieuwe generatie roepen. Of juist niet. Het is maar net hoe je het bekijkt. Wachtend op een bankje tik ik het concept van deze column in de notities van mijn mobieltje. Mijn schrijvers handen jeuken. Maar al hadden ze dat niet gedaan, dan had ik nog op mijn mobiel gezeten.Want zo hoort dat, toch?Ik vraag me af wanneer ik het verleerd ben; om me heen kijken, mensen bewonderen, de beweging van de massa inspecteren. Hiervoor zat ik in de bus. Een man kwam tegenover me zitten, naast het meisje die naar mij glimlachte. De beweging in mijn ooghoeken gaf mij alle rede van mijn mobieltje te kijken. Ik glimlachte naar hem. Terwijl mijn blik weer naar mijn mobiel ging, hoorde ik hem mijn buurvrouw informatie vragen over de recente veranderingen omtrent de NS. Zij twijfelde. Ik antwoorde. Hij glimlachte dankbaar. Wat is communicatie toch een mooi ding, denk ik terwijl ik loop naar spoor 9 en ondertussen WhatsApp check om te zien of mijn gezelschap van vandaag al is gearriveerd.  

#delen
21Dec2017
GIJ ZULT DELEN
NOEN

De nieuwe generaties (inmiddels meervoud) liken, delen en taggen zich rot. Hoewel ik mij hier en daar totaal niet kan en in sommige gevallen hoop niet te kunnen associëren met de upcoming generaties, heb ik de deel-epidemie hartstikke te pakken. Ik ben de deler in mijn vriendschapsrelaties. Wil je mijn vriend zijn, dan moet je opgezouten zijn tegen tagnotificaties op Facebook van te flauwe memes, tegen WhatsApp notificaties met de meest zweverige poëtische gebrabbel waar ik verzot op ben en tegen zo nu en dan foto gespam op Instagram. Oh en advies, advies vragen doe ik ook wanneer mijn hersenen te lang hebben gekraakt en mijn hoofd overuren draait om zijn eigen as: die ene leuke jurk, die stoere pumps, die toffe stage, een leuke crush… Gij zal delen stond mij op het lijf geschreven toen ik ter wereld kwam. Expressieve karaktertrekken monden uit op extroverte labels op voorhoofden die zouden moeten wijzen op allesdelende individuen. Echter hou ik vanaf nu een journaaltje bij met de volgende titel: ‘365 days of unspoken words’. Delers hebben de hele wereld, maar ook een heel wereld voor ons alleen. Echter ontstaan er spontaan fronsen op mijn voorhoofd, zet mijn brein hier en daar een kanttekening bij wanneer volledig willekeurige berichten mijn aandacht trekken: menig Nederlander deelt zich rot. Ik smelt bij positief nieuws, bij het tegenovergestelde laat ik een denkbeeldige traan. En bij haatberichten, breekt mijn multiculturele hart. Ik dacht dat ieder Nederlander de zin ‘als je niets aardigs te zeggen hebt, hou je wijselijk je mond’ koesterde. Echter is het verschijnsel ‘haatcomment’ een veelvoorkomend maatschappelijk probleem. Tot een paar jaar geleden dacht ik dat ik altijd een mening klaar moet hebben liggen: onderwerpen varieerden van de nieuwste McFlurry smaak tot de grote globale politieke kwesties. Is dat het? Wordt er nationaal gedacht dat we allemaal wat te zeggen moeten hebben over kwesties die buiten ons bereik liggen om mee te tellen? Niet alleen stille wateren hebben recht op diepe gronden. Mijn lerares geografie leerde mij dat warm water lichter was en dat koud water zwaar was en dus zonk. Water zou circuleren over de hele wereld gedurende tig jaren, zoals diverse haatcomments iedereen over de hele wereld bereiken. En als je nou eens heel eerlijk bent, spring je liever toch ook in een warm bad? Toch?   Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan. Beloon de maker en jezelf Word lid Aanmelden

MEER