×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
Mijn zusje is Jehova's Getuige geworden,  ik mis haar!

Mijn zusje is Jehova's Getuige geworden, ik mis haar!


Daar ben ik eindelijk weer! Mijn hoofd zit vol dus ff heerlijk bloggen. Ik had het al eerder over mijn zus gehad, nou eigenlijk zusje, 3 jaar jonger is zij. Wij hebben uiteraard dezelfde jeugd gehad met haken en ogen. Ik was de oudste dus super verantwoordelijk en zorgzaam. Niemand mocht mijn zusje pijn doen, niet met woorden en geweld. Als ik hier iets van merkte dan trok ik mijn bokshandschoenen al aan en starten mijn rockymuziekje..... Mijn zusje was eigenlijk veel mondiger dan mij, ik zeg wel ze heeft geen lont alleen ontsteking. De rolverdeling in ons gezin was, mijn moeder de opperbaas niemand ging tegen haar in, ze hoefde alleen maar te grommen, daar in tegen was ze wel mega gastvrij iedereen was welkom en kon mee-eten, kan trouwens heerlijk koken. Mijn vader de lieve schat die alles voor mijn moeder en ons deed, een man van weinig woorden, eerlijk, met een paar gouden handen, hielp iedereen en de hele dag aan het piekeren. Ik de oudste, heel gevoelig, zorgzaam, slim, constant op zoek naar bevestiging of ik dingen goed doe, koppig , losgeslagen in de puberteit en verantwoordelijk voor iedereen in de wereld die het moeilijk heeft. Mijn zusje, speels, hart op haar tong, vroeg altijd om hulp, had altijd wat zeg maar dit kon van een splinter in haar teen tot gat in haar hoofd of ontstoken vinger zijn, maar volgden mij graag met alles, moeilijk lerend op school. Zo hebben jullie een indruk. Nadat mijn vader na zelfdoding was overleden, was mijn zusje de enigste nog die ik voor 100% vertrouwden. We deelden veel, waren vaak bij elkaar. In de tijd dat we vrijgezel waren heel vaak. Ik had mijn eigen flatje dus was zij vaak bij mij te vinden. Knutselen, kletsen, huilen en lachen heerlijk. Ik hield altijd een lijntje of het goed met haar ging. Zij kreeg eerst een vaste partner, ik een half jaar later. Mijn zusje trouwden snel na een jaar. Haar man was erg simpel laten we maar zeggen, zij zorgden voor hem zeg maar, met alles ze veegde nog net niet zijn kont af. Zij heeft hem uit de financiële shit geholpen terwijl hij na 3 maanden na haar huwelijk al voor de eerste keer vreemd ging. Haar man had totaal geen benul in de waarden van geld. Heel egoïstisch dat rijmt op autistisch dat is hij ook. Rond 2010 is mijn zusje via een collega in contact gekomen met het geloof Jehova's getuige. Dit heeft zij niet verteld aan mij toen zij het aan het ontdekken was. Ze was al een tijd zoekende nadat onze vader was overleden in 2007. Ik had hulp gezocht maar mijn zus is met alles door gegaan en heeft er uiteraard wel verdriet van gehad maar niet professionele hulp gezocht. Het geloof werd steeds belangrijker en ik merkte de eerste veranderingen aan haar. Geen verjaardagen, kerst, sinterklaas enz meer. Overtuigd vertellen wat Jehova allemaal had voorspeld wat was uitgekomen. Ik zei dan heel nuchter maar jij was er toch niet bij toen ze de bijbel schreven, zo kan ik het ook. Haar weekprogramma veranderde drastisch naar 1 dag bijbelles, 2 dagen koningkrijkzaal, 1 dag langs de deuren....pffff en dan nog 2 banen erbij omdat haar man geen werk meer had. De interesse naar onze dochter was weinig, naar mij ook minder. Ze belde vaak alleen als er wat met haar was en dat was vaak maar ik hielp en luisterde graag, ik was tenslotte haar grote zus. Het bellen en hulp vragen werd op een gegeven moment ook minder, ze kreeg hulp van allerlei zusters en broeders van de Jehova's getuige. Maar gelukkig hadden we onze hobby's nog gemeen. We hadden het wel is samen over onze partners en dan was het als ik sterk genoeg ben dan verlaat ik hem......maar het rommelden voort. Mijn zus werd ook steeds dikker zat totaal niet lekker in haar vel en was op een gegeven moment 180 kilo. In een traject verloor zij al 25 kilo en ging zij weer de goede kant op. Kreeg ook hulp van zusters en broeders die haar aanmoedigden. Na een aantal jaar bijbelles kreeg mijn zusje een test of zij klaar was om gedoopt te worden. Ja dus, uit netheid ben ik met mijn partner gegaan. Ongelofelijk wat gebeurden er met haar. Vaak hadden wij het over afvallen en hoe....Ik kwam met het idee om samen een maagverkleining te laten doen zodat wij steun aan elkaar hadden. We gingen allebei voor een intake wel apart door onze verschillende woonplaats. Mijn zusje kreeg een ja ik een vette NEE! Ik ging voor een second opinion maar weer NEE. Ondertussen nu al ruim een jaar later is mijn zus geopereerd 106 kilo kwijt en gescheiden. Ze voelt zich helemaal in de gloria, gezond en gelukkig. Loopt hard, sport doet alles op de fiets. Echt respect ze ziet er prachtig uit, ze was al knap, had altijd een prachtig koppie en verzorgd tot in de puntjes maar nu wauw! Tuurlijk baal ik dat we het niet samen hebben kunnen doen maar ik gun het haar! Nu het op en top met haar gaat heeft zij mij nog minder nodig. Ze belt nauwelijks meer, vraagt bijna tot nooit hoe het gaat. Ik heb het vaak benoemd dat ik haar mis en ook de interesse in mij mis. Maar dan zegt ze, je hebt gelijk maar doet er vervolgens weinig aan. Ik heb hier aardig wat traantjes om gelaten en nog. Het doet mij ook pijn dat zij mij minder nodig heeft......ok dat heet loslaten.....maar ook onze band vreselijk veranderd. Ik mis het! Ik mis haar!

 



lifewithjudith
Ik ga je volgen. Jij mij ook?
26-01-2016 17:30
26-01-2016 17:30
Cathalijne Visser
Mooie aangrijpende blog heb je weer geschreven!
05-01-2016 21:13
05-01-2016 21:13
Cathy
Jeetje wat naar zeg! Ik hoop dat jullie contact en interesse ooit nog zal verbeteren! :(
05-01-2016 16:44
05-01-2016 16:44
Soberana
Hè wat naar! Maar weet je wel zeker dat haar gebrek aan interesse in jou wel door haar geloof komt? Of is ze haar hele leven door al gewend dat jij het initiatief neemt in jullie contacten? Mijn familie bestaat uit mensen van diverse geloven; ook een paar Jehova-getuigen. Die hebben, toen zij zelf net 'bekeerd' waren, wel geprobeerd ons allemaal te overtuigen dat hun geloof 'het enige ware' is. Daar zijn ze mee opgehouden, nadat wij hen er op gewezen hebben dat Jezus heeft gezegd: 'In het huis van Mijn Vader zijn vele woningen', wat volgens mij bedoeld is als: je kunt op vele manieren geloven. 'Onze' jehova-getuigen komen gewoon op iedereens verjaardag, alleen feliciteren ze niet, maar zeggen dat ze blij zijn dat diegene in goede gezondheid x jaar mocht worden. Zou het kunnen dat je zusje een beetje gemakzuchtig is geworden en er van uit gaat dat 'grote zus' er toch altijd is, als ze haar nodig heeft? Is het mss een idee om een afspraak met haar vast te leggen? Bijv. 'ik wil graag met jou lunchen; kun jij volgende week vrijdag, zo niet pak even je agenda' ?
01-01-2016 20:07
01-01-2016 20:07
bamboehart
dat snap ik zeg heel veel sterkte
31-12-2015 12:02
31-12-2015 12:02
lekkerereceptenvoor2
Aangrijpend verhaal. Heel veel sterkte.
31-12-2015 08:56
31-12-2015 08:56
Dutchie in Dubai
Wat vervelend :( Ik heb 3 zussen.. Dus ik kan me wel indenken hoe je je voelt.. Sterkte *knuffel*
31-12-2015 00:25
31-12-2015 00:25
Ingrid Tips en meer
Sterkte. Uit het oog maar nooit uit het hart, toch
30-12-2015 23:16
30-12-2015 23:16
Wendy
Wat erg voor je. Ik heb zelf ook een erg goede band met mijn oudste zus en moet er niet aan denken dat die zou verslechteren. Sterkte.
30-12-2015 21:58
30-12-2015 21:58