Een gevaarlijke vriendschap - deel 2


  Nog lichtelijk geïrriteerd vanwege het ontbijt, denkt Anne terwijl ze onderweg naar school is aan een jaar geleden. Wat is de tijd toch ontzettend snel gegaan. Ze denkt aan de overgang van de lagere school naar de middelbare school. Anne herinnert het zich nog als de dag van gisteren. Samen met haar vriendinnen had ze een groot feest. Dit feest was om de vriendschap te vieren die geweest was en die zou blijven. Altijd zouden ze er voor elkaar zijn. Anne vond dit een erg fijne gedachte, omdat zij ervoor koos om naar een andere middelbare school te gaan. De reden van haar keuze was dat zij op deze school makkelijker zou kunnen doorstromen van de Mavo naar de Havo, of zelfs naar het VWO. De school waar haar vriendinnen voor hadden gekozen was alleen gericht op Mavo. Aangezien Anne al vroeg wist wat ze wilde worden, wist ze ook dat ze minstens Havo nodig had. Al van jongs af aan wist Anne dat zij dierenarts wilde worden. Door te kiezen voor een andere school wist Anne dat ze Jasmijn, Katja, Jessica, Fleur en Simone minder vaak zou gaan zien. Gelukkig had ze samen met haar vriendinnen een afspraak gemaakt om zoveel mogelijk contact te blijven houden via WhatsApp, Instagram en Facebook. Op deze manier zou ze toch een beetje verbonden blijven met haar vriendinnen.  

Eenmaal op de middelbare school voelde Anne zich al snel een buitenbeentje. Ze werd door vele leerlingen vreemd aangekeken. Ze had het idee dat dit kwam doordat ze niet uit de stad kwam. Hierdoor had ze een ander soort kledingstijl en een ander soort haarstijl. Hieraan was duidelijk te zien dat ze geen stadsmeisje was. Anne was geboren en opgegroeid in een klein boerendorpje net buiten de grote stad, ongeveer een half uurtje fietsen van de school vandaan. Hier kende iedereen elkaar en iedereen stond ook voor elkaar klaar als het moest.

Het overgrote deel van de leerlingen van de school waar ze heen was gegaan waren geboren en opgegroeid in een heel ander milieu. Het overgrote deel kwam uit de grote stad. Alleen al vanwege dit gegeven voelde Anne zich onzeker en klein. Stadsmensen waren volgens haar altijd zoveel zekerder. Ze had last van haar gedachten die haar blokkeerden bij het aangaan van contacten. Zo dacht ze dat er niemand zou zijn met dezelfde interesses en ook dat niemand vrienden met haar zou willen zijn omdat ze er anders uitzag. Deze gedachten maakte het moeilijk voor haar om vriendschappen aan te gaan. Wanneer ze dan wel contact had met andere leerlingen, dan was dit alleen vanwege samenwerkingsprojecten voor de lessen. Anne was dan ook blij en dankbaar dat ze zo nu en dan nog contact had met haar vriendinnen. Al vanaf het moment dat ze afscheid genomen had op de lagere school, had ze het gevoel dat ze een zwaar schooljaar tegemoet zou treden.

Haar gevoel bleek helemaal juist. Gedurende het schooljaar had Anne maar matig contact gehad met haar vriendinnen vanwege de bergen huiswerk. Daardoor had ze de meiden veel minder vaak kunnen zien dan dat ze gewild en gehoopt had. Wat baalde Anne hier ontzettend van. En wat mistte ze de gesprekken. Bij haar vriendinnen kon ze voorheen altijd terecht als ze ergens mee zat. Ze mistte ook de leuke dingen die ze vaak deden op vrije middagen en in het weekend.

Anne is dan ook zeer blij dat de zomervakantie in aantocht is. Nog maar een paar lesuurtjes te gaan. Voor vandaag heeft ze scheikunde, beeldende vorming en wiskunde op de planning staan. Niet haar meest favoriete vakken, maar vooruit maar!

Ze hoopt dat de zomervakantie de periode is om het contact met de meiden wat te verbeteren. Ze heeft Jasmijn, Katja, Jessica, Fleur en Simone zo ontzettend gemist in het afgelopen schooljaar. Ze weet zeker dat ze in de zomervakantie leuke dingen kan gaan ondernemen met hen. Ze kan dan ook haast niet wachten om weer dat te doen wat ze al zolang gemist heeft. Lekker gek doen met haar vriendinnen, dagjes weg, en gesprekken voeren. Ze heeft haar vriendinnen zoveel te vertellen. 
 

Laat je een reactie achter met feedback?

Ik zou het zeer waarderen als je me laat weten wat je van het verhaal vind. Mis je bijvoorbeeld iets in het verhaal, zouden sommige stukken misschien net anders geschreven kunnen worden of???

Met behulp van jouw feedback kan ik het verhaal verder aan gaan passen. Des te beter jij je feedback geeft, des te beter kan ik het verhaal verder uitschrijven.

Uiteraard wordt delen van dit bericht helemaal gewaardeerd.

 

Direct meer lezen:

Kan je niet wachten tot het volgende deel online komt hier op yoors? Wist je dat het verhaal ook kunt lezen via

wattpad

? Maak gratis een account aan, geef aan dat je me volgt en blijf op de hoogte van het verloop van het verhaal.