Een gevaarlijke vriendschap - deel 4


Eerst fietst Anne langs het huis van Jasmijn. Ze zet haar fiets bij het hek en loopt richting de voordeur. Het valt haar op dat het angstvallig stil is bij het huis van Jasmijn. Er was iets, maar Anne weet zo gauw even niet wat het nu was. Ze drukt de deurbel, maar geen gehoor. Ook bij een tweede keer drukken, krijgt ze geen gehoor.  ‘Misschien zijn ze gewoon even boodschappen doen’, denkt Anne.


Daarna fietst Anne door langs het huis van Katja. ‘Wat vreemd’, denkt Anne, ook hier geen één fiets of auto op de oprit. ‘Waar zou Katje dan uithangen?’, vraagt Anne zich af. Ze loopt richting de voordeur en belt aan, maar er is niemand die open doet.

Als uiteindelijk ook Jessica, Fleur en Simone niet de deur open doen, geeft Anne aan zichzelf toe dat haar plan toch minder geslaagd is dan gedacht. ‘Zouden haar vriendinnen soms eerder dan haar al vakantie hebben?’, bedenkt ze zich. ‘Maar dat zouden ze toch zeker wel laten weten?’, ‘Echte vriendinnen vertellen elkaar toch altijd alles?’, ‘Of toch niet?’. Anne twijfelt ineens ontzettend aan de vriendschap die ze heeft of had. Ze baalt ontzettend en voelt zich in de steek gelaten. Ze had nooit gedacht dat dit zou kunnen gebeuren.

Onderweg naar huis bedenkt ze hoe ze zonder vriendinnen de vakantie door moet gaan komen. Anne heeft geen flauw idee, eerdere zomervakanties waren altijd volgepland met afspraken met haar vriendinnen. Juist dit maakt dat ze zo ontzettend baalt en zich alleen en in de steek gelaten voelt. Het afgelopen schooljaar heeft ze zoveel tijd besteed aan haar huiswerk, omdat ze vanwege haar onzekerheid niet goed wist hoe nieuwe vrienden te maken. Bovendien als ze al wel vrienden had gemaakt, dan had ze daar niet veel tijd voor vanwege haar nieuwe sport. Het afgelopen schooljaar was ze begonnen met paardrijden. Een sport die ze al van jongs af aan graag wilde doen. Haar ouders vonden echter dat Anne toch echt minstens twaalf jaar of ouder moest zijn om te kunnen starten met paardrijden. Zij vonden het maar een gevaarlijke sport voor kleine meisjes, zoals zij dat dan zeiden. Haast direct na het starten op de middelbare school, kwamen haar ouders met de verassende mededeling dat Anne op paardrijden mocht. Anne voelde zich toen op dat moment het meest gelukkige meisje van de hele wereld. Eindelijk was één van haar dromen in vervulling gegaan. Ze had van tevoren alleen nooit kunnen bedenken dat deze sport haar zoveel tijd zou kosten.  

 

Laat je een reactie achter met feedback?

Ik zou het zeer waarderen als je me laat weten wat je van het verhaal vind. Mis je bijvoorbeeld iets in het verhaal, zouden sommige stukken misschien net anders geschreven kunnen worden of???

Met behulp van jouw feedback kan ik het verhaal verder aan gaan passen. Des te beter jij je feedback geeft, des te beter kan ik het verhaal verder uitschrijven.

Uiteraard wordt delen van dit bericht helemaal gewaardeerd.

 

Direct meer lezen:

Kan je niet wachten tot het volgende deel online komt hier op yoors? Wist je dat het verhaal ook kunt lezen via

wattpad? Maak gratis een account aan, geef aan dat je me volgt en blijf op de hoogte van het verloop van het verhaal.