Praten over dood


Het is toch alleen maar zinvol om te praten over de dood als iemand ernstig ziek is? Of het is toch alleen maar zinvol om te praten over de dood als iemand net overleden is? Hoe denken jullie daar over? Is dat inderdaad zo, of zien jullie dat anders? Op welk moment is het nu 'echt' zinvol om het gesprek over de dood aan te gaan en waarom?

Ik zou zelf zeggen preventies het erover hebben en aanpassen aan de leeftijd van de persoon met wie je het erover hebt. Op iedere leeftijd kan je namelijk te maken krijgen met de dood. Op het moment dat de dood zelf komt, is het mijn inziens wellicht te laat om het erover te hebben vanwege de emoties die dan de overhand nemen.

Ik ben benieuwd naar jullie reacties.