Sinterklaas stuit op een aantal kratjes whisky

Sinterklaas en de Pieten belanden  in een kolenmijn waar ze een aantal kratjes whisky vinden die van de Sint blijken te zijn.

 

Dit ging hieraan vooraf:

 

Goed gemijterd en goed gemutst gaan Sinterklaas en de Pieten op weg door het onderaardse gangenstelsel, met de Schoorsteenpiet voorop. Bij elke kruispunt blijft de Schoorsteenpiet even staan om zich te oriënteren. Soms staan ze bij een driesprong, dan weer eens bij een vijfsprong. Die kant op, wijst hij telkens met zijn witgehandschoende hand naar een van de gangen.

“Ik vind het maar knap hoor, hoe jij zo goed de weg weet in deze wirwar van gangen” zegt Sinterklaas. “In m’n eentje zou ik meteen verdwalen. Maar zeg, heb ik het mis of loopt deze gang geleidelijk omlaag?”

“Dat klopt, Sinterklaas. Sommige gangen gaan een stukje omlaag omdat ze ergens onderdoor lopen.”

“Hm. Nu ja, vooruit dan maar. Maar met iedere stap wordt het ook steeds donkerder. Is dat wel goed? Straks zien we wéér geen hand voor ogen en moeten we wéér op zoek gaan naar een lichtknopje.”

“Dat is inderdaad wel vreemd ja. Vorig jaar was alles hier nog goed verlicht. Maar geen zorgen, als het straks inderdaad te donker wordt, vind ik heus wel weer een lichtknopje.”

Voorzichtig daalt het gezelschap van Sinterklaas verder af door de aflopende, onderaardse gang. En jawel hoor, Sinterklaas had gelijk. Na zo’n honderd meter lopen is het opnieuw zo donker geworden dat niemand meer een hand voor ogen kan zien. Op de tast zoekt de Schoorsteenpiet weer naar een lichtknopje. Even later floept het licht aan.

“Waar zijn we nu toch weer terecht gekomen? Overal liggen bergen steenkool! Het lijkt wel of we in een steenkolenmijn zitten.”

“Dit is inderdaad wel vreemd ja. Vorig jaar was die er nog niet.”

“Wat is dat daar, naast die berg kolen? Het lijken wel kratjes. Ga eens kijken, Piet.”

“Het zijn kratjes met Canadese whisky, Sinterklaas.”

“Canadese Whisky? Toch zeker niet mijn merk. he Piet?”

“Jazeker wel Sinterklaas. Sterker nog, uw naam staat op het hout van alle kratjes geschilderd, Sint Nicolaas.”

“Hoe komt mijn voorraadje whisky hier nu in hemelsnaam terecht? Maar goed dat we deze kant zijn opgelopen. Zeg tegen de Sjouwpieten dat ze die kratjes voor me meenemen naar het Pietenhuis.”

“Jawel Sinterklaas. Maar zo te zien ontbreken er wel een aantal flessen en over alle flessen ligt bovendien een vieze laag slijm.....”


© Dewaputra

Lees verder:

 

Whisky in een kolenmijn is natuurlijk vreemd. Hoe komt de whisky van Sinterklaas daar?  Dat kun je met uitdaging en oproep van Peerke70 hier lezen:

Bovenstaande episode van de avonturen van Sinterklaas en de Pieten past bovendien in de schrijfuitdaging van november 2019 van Hans van Gemert