Hee, dat zijn mijn stenen!


De avonturen van het Zeester-trio [vervolgverhaal van Hans van Gemert en Dewaputra]. Agent Storm komt erachter dat de clochard met de grijze baard zijn stenen heeft gejat.

 

Dit ging hieraan vooraf:

 

Agent Storm rukt zich los en duwt de clochards die in de weg staan ruw opzij.

“Laat me er langs.”

De clochard met de grijze baard springt met een “tot uw orders, generaal” in de houding en maakt met een zwierend armgebaar een diepe buiging. Terwijl hij dat doet, rollen twee donkere, gespikkelde steentjes uit een half gescheurde zak van zijn overjas op de grond.

“Hee, dat zijn mijn stenen! Ik wist wel dat je me een smerig kunstje flikte toen je me net na die zet zogenaamd opving. Maar als je denk dat ik dit zomaar pik, dan heb je het werkelijk mis!”

Agent Storm duikt op de stenen af, maar de clochard is net iets sneller. Snel grist deze de stenen van de grond en houdt ze hoog in zijn hand net buiten het bereik van agent Storm.


 © Dewaputra

Lees verder:

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van februari (zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'kunstwerk' bevat (mag ook in delen).