Andromeda: Begrijp jij mij? (Deel 5)


Inmiddels al deel 5, maar wil je liever bij het begin beginnen dan vind je hier deel 1.

Wat er voorafging:

Felix en Chris bleven op hun plek staan zoals afgesproken. Het oppervlakte werd langzaam doorschijnend en er verscheen een opening. In die opening waren twee figuren zichtbaar. Felix schatte hun lengte op ongeveer 3 tot 3,5 meter. Ze waren dus lang maar ook dun. Hoewel er ook iets menselijks was aan hun proporties waren romp en benen en armen extreem dun en lang vergeleken met een mens. Hun hoofd was wat groter en ovaal.

Langzaam en traag stapten ze beide voorzichtig uit het voertuig. Hun bewegingen waren slungelachtig en langzaam maar zagen er wel overdacht uit. Langzaam bewegen ze zich naar Chris en Felix toe die beide een moment lang aan de grond genageld stonden voordat ze in beweging kwamen. De laatste paar meters lopen ze hun bezoekers tegemoet.

Chris kijkt Felix aan en lijkt even geen idee te hebben wat te moeten doen. Dan neemt Felix maar het woord: “Welkom op aarde, welkom in Krichelsberg.” De vreemdelingen reageren niet meteen maar wijzen op de bus met hun lange dunne armen en met trage bewegingen. Uit de luidspreker van Karel klinkt een zachte stem: “Dank voor u welkom, mijn naam is Annadia en die is mijn gezel Fores”

Ze begrijpen nog geen van allen hoe het werkt maar hun computers stellen hen in staat indirect met de vreemdelingen te communiceren. Het gesprek begint langzaam op gang te komen en als Chris een grapje maakt over de stoelen en dat die te klein zijn klinkt er een apart klinkend geluid tussen Fores en Annadia, dit is de eerste keer dat ze hun bezoekers direct horen communiceren.

Maar die twee laten hun lange lijven op de grond zaken, ietwat onhandig en gaan zitten waardoor ze meer op ooghoogte van Felix en Chris komen. Die besluiten niet op de stoelen maar op de tafel te gaan zitten zodat zij ook op ooghoogte van hun bezoekers blijven.

Er volgt een indringend verhaal vertelt door hun bezoekers, ze zijn op een zoektocht. Een zoektocht naar andere beschavingen. Ze willen leren kennen en ontmoeten. Informatie uitwisselen en vriendschap sluiten en dan weer terug naar huis gaan om misschien later nog eens terug te keren.

Terwijl ze via de computer hun verhaal vertellen en Felix en Chris vooral luisteren en Chris zo nu en dan een vraag stelt kan Felix eigenlijk alleen maar vol verwondering naar hen kijken.

Hun gezichten fascineren hem. Hun hoofden zijn ovaal en hun huid is een licht blauw/groen bijna doorschijnend maar ook weer niet. De verwachte grote zwarte ogen blijven uit maar in plaats daarvan hebben twee bijna menselijke ogen een pupil maar geen iris zoals wij het kennen. Hun ogen zijn gevuld met verschillende kleuren, die als in een lavalamp door hun oog heen lijken te dwarrelen.

Hij ziet groen en blauw en grijs maar ook lila en roze het zijn allemaal zachte kleuren. Hun neus als je daarvan al kunt spreken is een heel klein dopje tussen onder hun ogen. Hun mond is te klein voor het gezicht en het duurt even om hieraan te wennen. Tanden zijn er niet zichtbaar.

Haar is er ook niet maar wel een soort van kleine plaatjes die in een bepaald patroon van hun voorhoofd helemaal door tot ver achter op hun nek lopen. Oren zijn er niet in de menselijke vorm er zijn meerdere gaatjes aan de zijkant van hun hoofd maar die doen hem ook denken aan kieuwen. Terwijl Felix hen zo precies bekijkt komt Annadia met haar hoofd tot vlak bij hem. En uit de luidspreker klinkt een vraag “Mag mijn hoofd het jouwe raken Felix?”

Eerst knik Felix alleen maar, maar als Annadia niet reageert begrijpt hij dat hij moet antwoorden: “Ja natuurlijk, waarom niet?” Ze komt nog korter bij met haar hoofd en raakt met haar voorhoofd zijn voorhoofd en meteen Krijg Felix een aantal beelden in zijn hoofd en hoort hij een stem die hij herkent diezelfde stem die ook uit de luidspreker komt. “Ik weet mijn taal is niet jouw taal maar ik begrijp jou. Begrijp jij mij?”

Verbaast en verbijsterd blijft Felix doodstil staan. gedachten razen met 100 kilometer per uur door zijn hoofd ,wat moet hij zeggen ,wat moet hij doen ,wat is dit! Dan klinkt het in zijn hoofd. “Nee, nee niet te snel als jij denkt veel tegelijk, alles gaat mij te snel! Denk een ding. Denk als praten! Niet hoofd praten als denken.” Zijn mond valt open als hij zich realiseert dat hij nu direct met Annadia communiceert.

#andromedavervolgverhaal#fantasy#schrijven#lezen#opverzoek 

 

Mee lezen of mee schrijven dat kan via deze aanmeld link gratis en vrijblijvend! See you on Yoors?