×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Een jaar geleden.

Een jaar geleden.


Dit weekend was het een jaar geleden dat ik voor het laatst naast je bed zat en we nog even echt samen waren. Je leiden was te groot en je lichaam op je gevecht heb je uiteindelijk verloren maar je hebt gevochten als een leeuw en het was tijd dat je naar huis ging! Met groot verdriet namen we die nacht afscheid van je. Je wachtte tot we allemaal sliepen en verliet ons toen stilletjes.

Ik mis je Pap maar wat ben ik blij dat ik alles wat ik nog voor je kon doen nog heb gedaan. Ik ben die laatste weg zoveel mogelijk met je gegaan, van de verpleegafdeling tot aan de auto, rustig en mooi en waardig werd je opgehaald. En mede dankzij een lief familielid zette we de stap om je zelf te verzorgen, je klaar te maken voor je laatste reis. Samen met je kleindochter legde ik je in je kist, alles wat we je meegeven hebben we bij je neer gelegd en die laatste kus en we sloten de kist de laatste keer! Kleine stapjes die helpen met verwerking die ik iedereen alleen maar kan aanbevelen!

Ook op de crematie, stonden we naast je kist spraken eigenlijk tot jouw de laatste woorden in tranen en hakkelend en met pijn in het hart! Ik heb rozen mee naar huis genomen en die staan nu onder een stolp in ons huis.

Toen je pas overleden was dacht ik een tattoo te laten zetten van je vingerafdruk zodat je altijd dicht bij me zou zijn. Die tattoo heb ik tot op vandaag niet laten zetten. Die heb ik niet nodig om te weten dat je nog heel dicht bij me bent. Soms verwacht ik je weerspiegeling naast me in de spiegel gewoon omdat ik voel dat je nog heel dicht bij me bent en toch ben je zover weg!

Inmiddels is een jaar voorbij en ondanks dat het voelde alsof de tijd even stilstond kreeg ik daarvoor geen tijd, het leven gaat door! En ik denk dat je meekijkt en hopelijk trots en tevreden bent met hoe we het allemaal doen! Ondanks dat we je ontzettend missen hebben we de draad opgepakt en zijn verder gegaan zo goed als we het allemaal kunnen!

Een jaar zo snel en tegelijk ook zo langzaam voorbij gegaan, zoveel eerste keren zonder jouw. Dat waren vaak pijnlijke momenten , momenten die ik liefs had overgeslagen en voorbij had laten gaan in stilte. Maar je blijft een plek houden in ons leven in ons aller harten, en zoals ik al bij je crematie zei "Geen afscheid want ik verwacht dat je me opwacht en me naar huis begeleid als mijn tijd komt!" Ik mis je en ik hou van je Pap!






DiaantjesLife
Wat heb je dit mooi geschreven en je vader is zeker vaak bij je. Voor mij nog een verhaal in de toekomst........ sterkte lieverd xxx
24-10-2018 05:50
24-10-2018 05:50 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Mooi verwoord. Het raakt me. Omdat ik er dingen van herken. Heel veel sterkte!
24-10-2018 00:04
24-10-2018 00:04 • Reageer
Els Vergaerde
Wat heb je dit ontroerend mooi geschreven… 
23-10-2018 08:08
23-10-2018 08:08 • Reageer
marijke
wat mooi geschreven meis. Heel fijn dat je het afscheid zo hebt kunnen doen. Vergeten doe je ze nooit gelukkig en het gemis zal altijd blijven. Maar het leven gaat door en dat is goed zo. Sterkte meis. :heart::kissing_heart:
23-10-2018 00:23
23-10-2018 00:23 • Reageer
Machteld
Mooi geschreven. Mijn vader is overleden in 1999, veel te jong. Maar ik ben blij dat ik toen ook heel bewust zijn afscheid heb meegemaakt.
22-10-2018 20:24
22-10-2018 20:24 • Reageer
Encaustichris
Met een brok in de keel gelezen. Heel veel sterkte, een beetje extra voor vandaag. 
22-10-2018 11:40
22-10-2018 11:40 • Reageer
Chalija
Fijn dat je tot het laatst toe nog bewust dingen hebt kunnen doen met je vader. Heel veel sterkte met het gemis.
22-10-2018 10:42
22-10-2018 10:42 • Reageer
Alzheimerblog
Wat heb je dat prachtig verwoord!
22-10-2018 10:40
22-10-2018 10:40 • Reageer
Sonja
Hans van Gemert  Dank je wel!
22-10-2018 09:48
22-10-2018 09:48 • Reageer
Hans van Gemert
Heel mooi geschreven!
22-10-2018 09:46
22-10-2018 09:46 • Reageer
notifications_noneadd
27-10-2018 15:49
1 volger , 1 antwoord