Een ongelukje.

Een ongelukje.


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Vanochtend weer vroeg uit de veren, mannetje uitgezwaaid en toen gezellig bij de jeugd aan de keukentafel gezeten totdat ze naar school moesten. Ik zelf ook maar aan de slag ons bed verschoont en het schone beddengoed voor mijn zoon en dochter klaargelegd. De badkamer een kleine beurt gegeven want die had ik net vorige week al helemaal afgesopt.

Dan vliegt de tijd toch en voor ik het wist was het tijd om even een pauze te nemen en een kop koffie te drinken. Ik ben al een paar dagen niet in het bos geweest want het was telkens koud en guur en vooral erg nat weer. Bas schijnt niet mijn zelfde drang te hebben om zo vaak mogelijk naar het bos te om de Gao’s te ontmoeten hij is al blij met een wandelen bij ons in de straat zeker als het vies weer is. Mijn dochter was gisterenavond ook zo weer binnen “Mam, ik verzuip buiten en Bas heeft echt geen zin” en daarmee vond ze dat ze klaar was!

Mijn kop koffie is snel op en ik ga weer aan de slag de afwasmachine moet leeg gehaald worden en het servies van het ontbijt moet erin, ik zet zachte de radio aan en zing mee met de hits van dit moment, niet te hard want ik ben absoluut geen zangtalent.

Ik heb al een paar keer opgekeken want het lijkt wel alsof ik iets hoor krabben aan de deur maar Bas ligt binnen in de woonkamer in zijn mand en bij de keukendeur is niets te zien. Maar na een tijdje hoor ik het weer en ik moet me goed concentreren om te horen waar het vandaan komt. Uiteindelijk als ik op kijk vanachter de afwasmachine richting het raam van de keuken schrik ik mezelf helemaal wezenloos zo erg zelfs dat ik de koffie mok uit mijn handen laat vallen die in net in de afwasmachine wou zetten.

Ik kan mijn ogen niet geloven daar door de raam zie ik het kleine snuitje van Drex en ik realiseer me dat hij haast wel in de plantenbak onder de raam moet staan om met zijn snuit door de raam te kunnen kijken. Als hij in de gatten heeft dat ik hem heb gezien zwaait hij voorzichtig maar niet voorzichtig genoeg want aan zijn uitdrukking en het plotseling verdwijnen van zijn hoofd maar ik op dat hij waarschijnlijk zojuist uit de plantenbak is gevallen.

Met een “Potverdorie Drex wat maak je me nou” loop ik bezorgd naar buiten samen met Bas die op het tumult van Drex is afgekomen. Buiten zie ik Drex verduft op de grond zitten en hij houd de ene hand vast in de andere en aan zijn gezicht te zien heeft hij pijn. Hij begint te jammeren zodra hij mij ziet en is onverstaanbaar en barst daarna in huilen uit als een klein kind. Ik ga op mijn hurken naast hem zitten en bas gaat voorzichtig naast hem liggen. “Drex luisteren even naar me, heb je je pijn gedaan?”

Verbaast kijkt Drex me aan en huilt zeurderig ‘’Ja, maar natuurlijk heb ik pijn ik ben net van jouw planten ding afgevallen” Als ik hem vraag waar hij pijn heeft huilt hij zacht “Aan mijn hand Denise”. Ik vraag hem rustig of hij op kan staan en dat doet hij, ik kijk bezorgd om me heen of niemand ons gezien heeft en denk gelukkig dat het zo een vies weer is er is niemand buiten!

Ik vraag Drex om even met me naar binnen te gaan daar is het warm en kan ik even naar zijn hand kijken. Binnen gekomen trek ik het keukengordijn dicht zodat ik zeker weet dat de buren niet naar binnen kunnen kijken. En draai de deur op slot en draai me dan naar Drex die naast Bas op de keukenvloer zit en nog steeds huilt. “ Drex doe maar eens rustig nu en probeer maar te stoppen met huilen, ik ga je wel helpen!”

Als ik Drex vraag mij zijn hand te halen zien is hij eerst huivering, maar asl ik zeg dat ik misschien iets kan doen om het beter te maken laat hij me voorzichtig zijn hand zien, of moet ik misschien poot zeggen?

Ik vraag hem voorzichtig alle vingers en ook de duim te bewegen en dat lukt. Drex vertelt dat het wondje op de muis van zijn hand eigenlijk het meeste pijn doet, het is een schaafwond. Het zou best kunnen dat hij met de hand langs de muur is gegaan en zo zijn hand heeft open geschaafd er is namelijk ook wat haar weg op de plek van de wond.

Voorzichtig was ik Drex zijn wond zoals alle vuil eruit is en ik laat de wond even bloeden onder de kraan, mijnmoeder zei altijd dat het goed is een wond schoon te laten bloeden zoals zij het noemde. Daar na haal ik de jodium uit de kast en waarschuw Drex dat het even pijn kan doen maar dat het dan niet zo snel gaat ontsteken.

Hij begint weer te piepen net als straks en maakt wat geluidjes die ik als beestachtig maar heel lief wil beschrijven. De jodium prikt even en Drex zet zijn zielige gezicht op maar als hij ziet dat ik hem aankijk gaat hij rechtzitten en laat zich verder dapper helpen. Nog een pleister denk ik en dan zijn we klaar, maar daar stootte ik op een probleem want die pleister zou in de haartje gaan plakken en weer pijn doen met eraf trekken dus ik doe er een verbandje om in plaats van een pleister.

Ik zeg tegen Drex het droog te houden en leg er nog even een coolpack bij voor een eventuele kneuzing misschien geeft het wat verlichting.

Ik zet Drex met een zucht op tafel en Bas springt met zijn grote lijf boven op de stoel om er ook wat korter bij te kunnen zijn “Drex wat doe je nu eigenlijk hier, ik vind het echt niet slim dat je hiernaar toe bent gekomen”

Drex buigt zijn hoofdje en zegt heel zachtjes “Je was er al een paar dagen niet geweest en niemand had jou of Bas gezien, sommige werden al ongerust omdat je best lang weg was hoor Denise.” O god daar het vieze weer was ik niet in het bos geweest en waren ze ongerust over me geweest, mmm nu kan ik toch niet meer op hem schelden!

Drex ik vindt het heel lief dat jullie bezorgd waren maar zullen we afspreken dat jullie in het bos blijven, weet de rest dat je hier bent? Nee, zucht Drex ik heb het niemand verteld! Wat nu hoe krijg ik Drex terug in het bos? Ik kan hem moeilijk in een tas zetten en hem naast me laten lopen is ook geen goed idee. Oke ik neem de bolderwagen mee, wacht daarmee loop ik in die modder ook vast in het bos en als iemand me ziet verklaren ze me voor gek met dat weer.

Dan herinner ik me de draagzak van mijn dochter die we altijd gebruikten hij moet ergens op zolder liggen maar waar, nee ik ga nu niet de hele zolder verhoop halen. Ik maak van een van de oude lakens van mam wel iets waar ik hem in kan zetten onder mijn jas. Lang leve het internet ik google op draagzakbaby en vind verschillende voorbeelden hoe ik van het laken een draagzak voor Drex kan maken.

Ik ga aan de slag vouw en knoop het laken in elkaar en doe samen met Drex een oefenrondje door de kamer. Drex vindt het geweldig en heeft nu al plezier. Dat wordt een natte wandeling naar het bos maar ik zet mijn regenlaarzen klaar en mijn oude jas omdat die groter is dan mijn nieuwe en die ik makkelijk in de wasmachine kan duwen straks als dat nodig zou zijn.

Drex kruipt in onze zelfgemaakte draagzak en maakt het zich daar gemakkelijk en ik trek mijn jas erover aan en ik krijg hem nog net dicht met Drex erbij. Maar dan klinkt er een stikt klankje van Drex of ik toch niet de jas een stukje open wil zetten.

Ik leg losjes mijn sjaal erover heen en worstel met Bas en de riem omdat ik me niet meer goed kan bukken, maar het lukt en met Bas aan de riem en Drex onder mijn jas vertrek ik naar het Bos. We zijn nog niet goed en wel de straat uit als het weer hard begint te regenen en de buurvrouw net langs rent met haar hondje. Ze roept ga je echt naar buiten met dit weer en ik roep haar nog na hij moet echt nodig.

Kletsnat komen ik en Bas in het bos maar Drex zit gelukkig nog vrij droog onder het laken de jas en de sjaal, al voel ik hem af en toe wat trillen. Ik ben even gestopt of hem te vragen of alles oke was en dat wat het gelukkig hij had het alleen wat koud. Dan komt opeens zijn neusje onder de sjaal uit en hij vraagt Denise je zult me toch niet verraden bij mijn vader?

Drex kijk eens naar je hand, hier kan ik geen gevonden in het bos van maken. Het was dom van je de stad in te komen en je moet het ook nooit meer doen! Ik ga niet tegen Molou liegen en jij moet ook gewoon toegeven dat het niet slim was om te doen en ja krijg je straf jammer dan!

Drex zucht en mompelt goed dan, ik wou alleen komen kijken of alles goed was Denise. Ik moet er zelf ook even zuchten en zeg ja Drex bijt maar even door de zure appel heen. Het duurt niet lang eer we gezelschap krijgen en ik hoor de stem van Berry zacht uit de struiken o god Denise we vinden Drex nergens, we zijn al heel de ochtend aan het zoeken. Ik zeg snel Drex is hier bij mij, ik draag hem onder mijn jas hij is oke!

Opeens openen de struiken zich en kan ik doorlopen ze sluiten zich door een aantal Gao’s ook weer razend snel achter me. Mooi gemaakt he zegt Berry zichtbaar opgelucht. Kom snel naar binnen de berg in daar is het droog en warm.

In de berg staan in een mum van tijd allemaal Gao’s om me heen en een vos en op een dikke stam aan de muur zit een uil te kijken. Iedereen kijkt bezorgd terwijl ik langzaam mijn jas open maak en de kletsnatte sjaal van mijn nek haal, brr het water druppelt zo mijn rug op. Ik voel Drex ook trillen, waarschijnlijk van spanning.

Terwijl ik Drex uit onze draagzak haal vertel ik Drex is komen kijken of ik oke was omdat ik een tijdje niet in het bos ben geweest, hij is bij mij thuis gevallen van een bloembak en heeft zijn hand bezeerd. Het valt gelukkig allemaal mee een schaafwond en een lichte kneuzing!

Terwijl ik Drex voorzichtig op de grond zet pakt hij zijn met verband ingepakte hand vast en begint weer zachtjes te huilen, iedereen maar dan ook iedereen troost hem en steunt hem en zegt hem hoe blij ze zijn dat hij er weer is. Duidelijk dat iedereen zich grote zorgen heeft gemaakt.

Berry kijkt naar mij en zegt ik maak Drex even een warm holletje, ga zitten en drink wat brandnetelwater, ik krijg een warme kom waarschijnlijk brandnetelthee voorgezet waar ik me lekker aan kan opwarmen. De Gao’s verspreiden zich langzaam en alleen Molou en Bas blijven bij me. Molou kijkt op en zegt eigenlijk zouden we heel boos op hem moeten zijn, hij had wel erger gewond kunnen zijn of gezien of gevangen door andere mensen. Ik moet echt een hartig woordje het hem gaan spreken maar dat doe ik morgen wel als hij zelf een beetje is bekomen van zijn avontuur.

Als ik weer een beetje op temperatuur ben gekomen komt Berry weer bij me zitten en zegt dat Drex al slaapt en spijt had van zijn domme avontuur en zijn hand deed nog maar een beetje pijn.  Berry kroop boven op de tafel en omarmde Denise zo goed als ze kon en fluisterende Denise we kunnen je niet genoeg bedanken, dank je wel dat je Drex veilig naar huis hebt gebracht. We praten nog even erover dat ik niet het bos in zal komen als je zo slecht weer is en Berry begrijpt dat nu ook wel nu ze zien hoe doornat en koud ik ben na het thuisbrengen van Drex.

Molou gooit nog wat hout in het vuur en het vuur laait op en verspreid een aangename warmte. Opeens zie ik een schaartje op de tafel liggen en Berry straalt Denise die gebruiken we zo veel, iedereen geeft hem door als het nodig is en zo heeft iedereen er plezier van. Ze legt uit dat de grote kinderscharen met hun grote handvatten handiger zijn omdat ze hun vinger er beter in krijgen en het nagelschaartje door de allerkleinste gebruikt wordt omdat veel Gao’s hun vingers er niet in krijgen, ik beloof hun nog wat schaartjes mee te nemen.

Maar dan ga ik op pad naar huis, ik trek mijn jas aan die toch nog niet helemaal droog is en de sjaal om mijn hals die is wel droog hij is maar dun en heeft kort bij het vuur gehangen. Ik groet Berry en zeg haar goed op Drex en de rest te passen en loop samen met 2 Gao’s en de vos naar de struiken, mooi gemaakt glunderen de twee als ze de struiken voor me openen zodat ik niet meer in de boom hoef te klimmen. De vos al spreekt hij niet lijkt me ook gedag te willen zeggen. Hij blijft bij me lopen en springt wat rond door de modder met Bas. Hij blijft bij ons tot aan de rand van het bos en als wij het pad naar de akkers oplopen zie ik hem nog een keer door de struiken kijken, daarna lopen Bas en ik stevig door naar huis want het regent nog altijd. De vos zie ik niet meer als ik me nog eens omdraai.

Thuis gekomen duw ik de jas en het laken en de sjaal in de wasmachine ze zitten onder de modder spetters en douche me heerlijk warm. Ik trek mijn joggingpak aan dat ik met kerst heb gekregen en kruip op de bank met warme chocomel, brr nu moet ik zelf even bijkomen van dit avontuur vandaag!

Benieuwd naar de verdere avonturen van de Gao’s ze zijn op yoors te vinden op de volgende linkjes:

Deel 1 Het geritsel in de struiken

Deel 2 De betovering 

Deel 3 De fluit en het afscheid 

Deel 4 De truitjes 

Deel 5 De roze taart

Deel 6 Blij dat ik klim

Deel 7 De olielampen

Deel 8 Rot Weer

Deel 9 Het spookje

Heel veel leesplezier en mijn verhalen delen is natuurlijk heel lief!!

help

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (1 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Dat was wel even een onverwachte ontmoeting!
| 09:34 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
auto leasen
auto leasen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen