Ze zijn spoorloos verdwenen


Een nieuwe aflevering van het #vervolgverhaal over de Zeesterretjes (Dewaputra en Hans van Gemert)

Lees hiervoor:

Hijgend staat de commissaris in het portiekje van een herenhuis, gebouwd uit rode bakstenen, uit te blazen. Uit het zicht uiteraard, want mochten Storm en Polleman toevallig omkijken dan is het niet de bedoeling dat ze hun meerdere min of meer op apegapen zien staan of lopen. Nee, al dat rennen is niks voor hem. Hij is zelf nou eenmaal beter geschikt voor beleid en het geven van leiding.

Voorzichtig kijkt hij om het hoekje. De ambassade is niet zo heel ver meer, misschien hooguit honderd meter. Precies op dat moment ziet hij ook hoe een tweetal nogal potige mannen een rood besmeurde gestalte met een licht oranje kuif wegslepen. Ja, denkt hij, dat hoort natuurlijk bij het dagelijks werk hier. Maar waar de collega's Polleman en Storm nou ineens gebleven zijn? Hij heeft geen idee, ze zijn spoorloos verdwenen.


(c)2020 Hans van Gemert

Deze aflevering van het vervolg#verhaal past in de 140-woorden-uitdaging van maart 2020:

Lees verder