Euthanasie...

Euthanasie...


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

 Als thuishulp kom ik bij veel mensen: ouderen, gehandicapten, herstellenden na operatie, mantelzorgers...terminale patiënten...In de ongeveer 9 jaar dat ik dit werk nu doe, heb ik velen zien komen...en gaan. Soms zie je het aankomen...soms totaal niet. En je moet wel van steen zijn als je dat niets doet...

Bij sommige cliënten kom ik al jaren, zo ook T... En T was niet zomaar een cliënt, maar bij toeval ook nog een 'buurvrouw van endje verderop'. En ik kende haar wensen tot euthanasie, al zag ik het zo direct nog niet gebeuren.     Hoe kwam die zwart omrande kaart dan toch zo ineens op mijn deurmat?Midden 60 en ja, wel ernstig ziek, maar met haar flinke rebbel en doorzettingsvermogen, ging ik er, om de week, met groot plezier naar toe. Soms belde haar man me af omdat 'het vandaag effe niet zo lekker ging', en dan verschoof het een week: geen probleem. Laatste tijd ging het wat beter en ze zag er goed uit.                                                                                                                      Hoe kwam die zwart omrande kaart dan toch zo ineens op mijn deurmat?' Het ging effe niet zo lekker' en ze moest afstand doen van haar kat, en hoewel ze ogenschijnlijk altijd zo sterk was, zag ik op dat moment pas echt hoe ziek ze was. Ik weet zeker: als ik míjn katten weg zou moeten doen...??? Het zou me zieker maken dat ik al was. Daarbij leef ik liever tien jaar korter met huisdieren, dan tien jaar langer zonder... Zou zij dat ook gedacht hebben?    We hadden het er vaak over...Dieren waren 1 van de belangrijkste dingen in haar leven.

"Het gaat effe niet zo lekker..."

"Ok...weekje later zetten?"

"Nee, doe maar wat verder weg nog. Ik laat het wel even weten..."

En daar lag 4 dagen later die zwart omrande kaart op mijn deurmat.               Dat was vorig jaar zomer op 1 van de warmste dagen, maar ik kan me niet heugen het zo koud te hebben gehad dan het moment dat ik die kaart open sla en haar naam zie staan. Ik heb vele cliënten zien komen en zien gaan, maar nu knapte er wat. Ik wist het meteen: ze heeft het gedaan...Euthanasie...          Ik weet eigenlijk niet eens meer hoe ik de rest van de dag doorgekomen ben, want na die kaart moest ik nog naar een cliënt. Ik ging echt helemaal stuk. Waarom heb ik de laatste x dat ik bij T was 'Doei, tot over een week' gezegd? Hoe stom is dat? Waarom heb ik het niet aan zien komen? Wat is er in die ene week gebeurd? Waarom heeft ze niks gezegd? Waarom heeft hij niks gezegd? Als ik dit geweten had, had ik toch nooit alleen maar 'Doei' gezegd???  

Op tafel ligt de foto van Tess, T's kat... Gemaakt een dag voordat ze het diertje noodgedwongen weg moest doen na een spontane, heftige allergische reactie. Ze had geeneens een foto als herrinnering en ik had er toevallig 1 gemaakt met mijn mobiel...nu heb ik hem niet eens meer kunnen geven...


Dat alles een jaar geleden en na een roerige tijd kwam ik er weer braaf om de week bij de hulpbehoevende weduwnaar. Maar zonder T is het stil en ik hekel dat halflege tweepersoons bed met dat kussen waar haar hoofd gelegen heeft toen ze... Ik kan niet zitten op de bank die ze nog maar pas hadden, die zij mooi vond, hij 'niet zo'... en de koekoeksklok heeft nooit meer getikt sinds zij... 

Deze week is weer een 'om de week week' en hoewel ik een klein beetje gewent ben geraakt aan de stilte daar in huis, zie ik op tegen de dag van morgen: ze zouden dan 25 jaar getrouwd zijn geweest.                                           Hoe kwam die zwart omrande kaart dan toch zo ineens op mijn deurmat?



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (14 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Brr word er koud van
| 08:02 |
Mooi geschreven Mell en herkenbaar....dat komen en gaan van clienten...hartverscheurend...
| 14:39 |
Ken het gevoel.
Bedenk dat er voor veel mensen toch een beetje taboe is over dit onderwerp en dat ze dat vaak stil houden.
Ze heeft het er vast moeilijk mee gehad want ja wie vertel je het wel en wie niet, en dan nog om er mee om te gaan.
Ieder verwerkt het op zijn eigen manier.
Sterkte
| 23:10 |
Sterkte toegewenst, lijkt me enorm zwaar!
| 13:27 |
Oh wat heftig!
| 22:41 |
Dat kwam even rauw op je dak, die kaart. En ik kan begrijpen dat je opziet tegen vandaag. Sterkte.
| 12:21 |
Wat een heftig verhaal, word je toch even stil van
| 09:23 |
Ja das heel zwaar. Heb het (helaas) al een paar keer meegemaakt van redelijk dichtbij, van jonge mensen die vochten tegen kanker maar niets hielp... Er is weinig wat zo op mn netvlies staat gegrift als dat. Veel sterkte ook voor meneer. Wat een verlies als je zolang samen bent
| 08:50 |
Pfoe sterkte, zeg! Dat moet heel moeilijk geweest zijn. Voor jou, maar ook voor haar echtgenoot.
Mijn moeder werkt ook in de thuiszorg en komt dit ook af en toe tegen. Verschrikkelijk gewoon.
| 08:11 |
Zo, daar ben ik stil van. Heel veel sterkte vandaag!
| 08:07 |
Ik word er ook even stil van. Ontroerend. Met gevoel geschreven.
| 06:02 |
Wat heb je dit super mooi geschreven. Ik heb het laatste jaar van mijn werkend leven ook in de thuiszorg gewerkt en voel precies wat jij toen voelde.
| 23:23 |
Ik zit nu al met een brok in mijn keel, laat staan morgen. Ik had gehoopt dat meneer af zou bellen... Wordt pittige dag.
| 23:30 |
Ja maar misschien krijg je ook gewoon een mooi gesprek. Dat kan toch ook.
| 23:41 |
Ik wacht het af. Als hij praten wil, ben ik er.
| 23:51 |
Goed van je hoor.
| 23:52 |
Weet even niets te zeggen, heel mooi geschreven. Xxx
| 23:22 |
Dank
| 23:28 |
Heel verhaal. Waarschijnlijk wilde ze niet dat je iets wist. Zoiets is een moeilijke keuze.. met zorg gemaakt.

Ze heeft je vast en zeker kunnen waarderen :-)
| 23:20 |
Ja, dat is 1 ding zeker. Dat heeft ze haar man mij nadien laten vertellen. Ze wist dat ik achter haar keuze stond, maar waarschijnlijk ook dat het toen rauw op mijn dak zou komen te vallen. Toc had ik het liever geweten, maar het is haar keuze, dus respecteer ik dan.
| 23:27 |
Ga er van uit dat ze je pijn wilde besparen ❤
| 23:29 |
Dank. Dat denk ik ook wel. Al had ik toch iets meer willen kunnen zeggen dan 'Doei'...
| 23:32 |
Mss wilde ze liever geen afscheid nemen. Lijkt me heel moeilijk als je besluit ermee te stoppen. Wie vertel je het.... wie vertel je het niet. Mss wist zelfs de familie van niets. Daar kom je natuurlijk niet achter.. Maar het kan jezelf mss iets meer rust geven... jij wist niet beter...
| 23:34 |
Klopt, er was maar een kleine groep bij haar op dat moment en meeste familie stond niet achter haar keuze. Ze heeft alles zelf nog tot in de laatste puntjes geregeld, exact zoals zij het hebben wilde.
| 23:42 |
Dat denk ik ook. Je stond helaas niet in de binnenste cirkel.. Maar: je hebt wel een kaart gekregen... dat zegt ook iets :-)
| 23:44 |
Zeker weten! Ik had er ook niet bij willen zijn, hoor. Het komt wel voor dat het de hulp gevraagd wordt erbij te zijn. Collega's van me hebben het al eens meegemaakt. Van mij wist ze dat ik dat niet wilde.
| 23:55 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen