×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Giardia? Spartrix!

Giardia? Spartrix!


Een paar jaar geleden alweer dat de schrik ons om het hart sloeg toen onze lieve Jente plots wat bloed in haar ontlasting had. Wat een geluk dat die kat überhaupt te lui is haar producties netjes te begraven, anders was het niet eens opgevallen! En natuurlijk betekent een keertje een beetje bloed niet altijd het ergste. Maar bij Jente bleef het aanhouden en dus: dierenarts!


Hier is in eerste instantie meteen een echo gemaakt. De volledige maag-darmkanaal is grondig nagekeken op afwijkingen: dat hele buikje moest kaal. Gelukkig is er niets raars uitgekomen. Geen tumoren of dergelijke. En ons meisje heeft bijna een half uur zo braaf gelegen! Onze dierenarts is ook echt gek met haar: die voorbeeld kat!


Dus ben je blij dat alle nare dingen uitgesloten zijn, maar is in principe nog steeds niet duidelijk wat het dan wél is. Jente bleef bloed in haar ontlasting houden: niet heel veel, maar toch…

Dus werd er ontlasting getest: Giardia…


Nou, dat is’m dan: de Giardia… Een miniscul kleine ‘smiley’... Schijnheilige donder is het!


Giardia is in het kort een darmparasiet die in alle zoogdieren voorkomt. Jawel: ook wij! Bijna iedereen heeft het, zelf dinosauriërs hadden er last van. Om stress te voorkomen: dit was niet de rede dat ze zijn uitgestorven.

Maar je kunt wel stellen dat die Giardia een echte ‘die-hard’ is en wanneer je gaat zoeken op ‘Het Grote Net’, kom je de meest horror achtige verhalen er over tegen.

Wees gerust, zoals gezegd heeft bijna iedereen deze kleine darm-ettertjes… Sommigen worden er alleen ziek van en anderen niet.

Jente was niet ziek. Zij had totaal geen last of pijn. Enkel haar vrouwtje schoot in de stress bij het zien van een mespuntje bloed in de verder ogenschijnlijke perfecte drol.

Behandeling? Een tig aantal kuren Panacur voor alle drie de katten en het aanschaffen van een vreselijk dure stoomreiniger. Van de stoomreiniger heb ik geen seconde spijt: dat is een ding die ik iedereen kan aanraden, met of zonder Giardia, van de Panacur wel… Dat middel werkt namelijk totaal niet! Heel even betert de ontlasting, maar een week na de laatste kuur kwam alles weer terug.


Nou goed: Giardia… Vermoedelijk heeft Jente het dus gewoon nog steeds, maar tegenwoordig zonder hinder. Bloed kom ik zelden nog tegen. Achteraf bleek de Giardia ook helemaal niet de oorzaak van het bloed, maar constipatie. Jente is van de drie hier de enige die zelden haarballen braakt. Haar haarballen zitten netjes verpakt in haar drollen: knetter en knetterhard soms. Sinds zij elke dag een klein schepje Isogel krijgt, is het volledig over en verder laten testen op Giardia heb ik niet meer gedaan.


Inmiddels vraag ik me wel af waar het vandaan gekomen is. En dat kwartje viel pas geleden. Heel simpel en achteraf vrij logisch: Evi!


Evi de eerste dag bij ons. Hij was hier 13 weken maar woog nog geen 800 gram, wat veel te weinig was voor zijn leeftijd. Een zakje botten, meer was hij niet.


Hij is inmiddels goed opgedroogd, maar nog altijd kampt hij met chronische diarree.


Ons eerste asiel katje die met 6 weken in een doos aan de weg is gezet, vervolgens doodziek in het asiel terecht kwam, na zeggen met flinke diarree… Dit was niet te wijten aan slechte weersomstandigheden of afdoende zorgverlening...het moet al die tijd al Giardia zijn geweest. En wij hebben altijd gedacht dat ons mannetje aan zijn slechte start te danken had dat hij tot op de dag van vandaag aan chronische diarree leidt…

Potverdrie! Een slechte zaak dat dit nooit getest is! En nu hoef ik het niet eens te laten testen: ik wéét het gewoon.

Evi is hier de enige die zijn kunstwerkjes wél netjes begraaft, dus was het zelden te controleren, maar wie ooit met Giardia te maken heeft gehad, zal gelijk de geur kunnen herkennen: die is ietwat zurig. Daarbij kan de ontlastig een beetje groen gelig zijn en zacht/brij achtig.

Hoe dan ook: Evi moet de trendsetter zijn! Dus alle drie aan de Panacur en huisje stomen. Zelfs hun lievelings dozen weggegooid en heel wat afgekloven speelgoed. Naar wat bezielde me eigenlijk? Panacur?


Uiteraard was dat weer nutteloos, zonde van het geld en de moeite… En intussen zit Evi nu ook al een jaar aan de Isogel om zijn ontlasting in elk geval een beetje vast te maken…

Tot ik een maand geleden hoorde van het medicijn Spartrix… Een medicijn dat in Duitsland voor postduiven gebruikt wordt maar in Nederland niet geregistreerd en ook niet verkrijgbaar. Laat staan ter behandeling van Giardia bij honden en katten. Het is hier gewoon niet ‘toegestaan’... In Duitsland eigenlijk ook niet omdat het immers enkel geregistreerd staat als behandeling bij duiven...

Maar het is wél het enige dat blijkbaar echt werkt tegen Giardi! Vraag me niet hoe men er achter is gekomen, maar al vele honden en katten die al jaren met Giardia kampen komen met dit middel er eindelijk volledig van af. Na 1 behandeling ( van 2 dagen en na 1 week 1 dag herhalen). Klaar…

Gevaren? Nee.

Tot op heden is er geen enkel geval bekend van eventuele negatieve  bijwerkingen, zoals dit met Panacur wél het geval is en hoe meer ik erover lees, hoe verbaasder ik wordt: waarom schrijft mijn dierenarts keer op keer Panacur voor, terwijl er al enkel jaren een middel bestaat dat veel veiliger en bovenal véél werkzamer is?

Ok ok: die dierenartsen verdienen goud geld aan nutteloze behandelingen, maar eerlijk: dáár wordt je toch geen dierenarts voor? Sinds wanneer is geld verdienen belangrijker voor ze geworden dan een dier écht beter maken?

Giardia wordt natuurlijk veelal weggezet als een ‘regelrechte ramp’ en dierenartsen spelen daar klaarblijkelijk graag op in. Maar zoals gezegd heeft bijna iedereen Giardia en krijgt de 1 er wel last van en een ander niet. Er aan dood gaan? Ja, dat kan. Even goed dat je tragische kunt sterven aan een sneetje in je vinger, als die gruwelijk gaat ontsteken...bloedvergiftiging tot gevolg… uitval van organen… dood… Kan allemaal…

Maar Giardia is perfect te behandelen met Spartix, let wel: tegenwoordig heet het Gambamix, maar het is exact hetzelfde middel met 1 enkele werkzame stof: Carnidazol.

Zo ‘simpel’ kan de oplossing zijn...


60 Tabletten van ongeveer 24 euro… De dosering is even een ander dingetje, aangezien het middel enkel nog voor duiven bestaat, is de dosering laag en moet je je kat of hond dus de juiste dosering geven, wat inhoudt: 1 tablet per halve kilo hond of kat. Het gaat dus wel flink oplopen als je een hond hebt van 40 kilo. De standaard is de eerste 2 dagen geven, dan een week wachten en dan nog 1 dag. Voor mijn katten hier wordt dat: voor Evi (4,7 kilo) 10 tabletten, Jente (5,5 kilo) 11 tabletten en Liv eveneens 11 vandaag en morgen idem dito plus huis poetsen en, jawel, óók de katten zelf zouden eigenlijk gewassen moeten worden, maar daar heb je tegenwoordig gelukkig hele handige wegwerp washandjes voor en reinigings ‘shampoo’ van bijvoorbeeld Frontline die je niet uit hoeft te spoelen). Dan volgende week nog 1 dag hetzelfde… Dan zou het klaar moeten zijn: eindelijk! Ik heb deze zelf besteld via deze link: Dovital


Vandaag de eerste kuur dus achter de kiezen zonder al te veel drama zelfs. De tabletten zijn gemakkelijk fijn te stampen en in iets water op te lossen. Door het voer waag ik er niet op: ze laten zoiets gerust staan als ze merken dat er ‘iets’ in zit wat er normaal niet hoort, dus met een spuitje rechtstreeks in de bek of de tabletten +/- 10x met een pillenschieter naar binnen mikken. Welnee: je maakt er geen vrienden mee, maar wat moet dat moet!


9 Van de 10 keer krijg je kritiek van ze, hoe vaak je ook zegt dat het goed voor ze is: ze geloven je toch niet. Na toedienen maar gewoon iets lekkers geven en er zit een kans in dat ze het je vergeven.


En daarna tenminste een uur in de smiezen houden dat de zooi er niet alsnog uit wordt gewerkt. Na dat uur kun je er lichtelijk van uitgaan dat het middel reeds door het lichaam opgenomen is. Na twee uur lag er een drol van in elk geval 1 van de dames ( was immers niet ondergegraven) en compleet geel groenig van kleur maar vast van vorm. Nu weet ik zeker dat ik de juiste keuze heb gemaakt en bovenal dat het middel zijn werk aan het doen is! Ik ben dan ook vooral benieuwd wat het met meneer zijn ontlasting zal gaan doen. (nee, geen foto's, maar misschien doe ik dat nog wel. Immers kunnen dergelijke foto's mensen helpen te achterhalen of hun dier met hetzelfde probleem zit).

Voor nu: op naar dag twee!

Wordt vervolgd...








signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




Encaustichris
Wat goed dat je dit middel hebt gevonden!
30-01-2018 18:15
30-01-2018 18:15 • Reageer