×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Pijn...

Pijn...


Chronische pijnklachten zijn vooral voor de persoon in kwestie een probleem. Een probleem die niemand anders begrijpt, want niemand anders ziet het, niemand anders voelt het... Want zo direct is het aan de pijndrager niet te zien, of moet die levenslang niet meer mogen lachen? Alleen maar om duidelijk te maken wat zij werkelijk voelen onder die ogenschijnlijk gezonde huid?


De mensen met de meeste pijn, zijn de mensen die het minste klagen en het meest lachen... Ik kom ze vaak tegen in mijn werk als thuishulp. Er worden grapjes gemaakt, maar ik heb de rug nog niet gekeerd of zie mijn cliënt in de weerspiegeling van de ramen grijpen naar hun zere heup.Mensen die terminaal zijn, met een lach op hun gezicht als je binnen komt, maar zodra de deur achter je dichtvalt de tranen weer vloeien. Waarom verbergen deze mensen toch hun pijn? Ik vraag me dit zo vaak af, maar ik denk dat zij misschien al te vaak teleurgesteld zijn. Anderen willen immers niets horen over jouw leed."Hoe gaat het met jouw?" is een retorische vraag geworden. Men wil maar 1 antwoord horen en dat is: "Wel goed hoor!"... Een antwoord als: "Klote, heb je even?" is er niet meer bij.

Ikzelf ben jaren geleden gevallen, gewoon dom in de regen achterthuis, glipte ik weg. Ik ben daarbij bijzonder hard op mijn rechter heup terecht gekomen en wist eigenlijk gelijk: dit is niet goed!Er zijn later wel foto's gemaakt van die zijde, maar daarop was niets te zien. Ook niet zo gek, want een bekkenkanteling is van opzij ook niet te zien. Ze zijn daar dus net ongeveer een jaar geleden achter gekomen, toen de pijn niet meer te harden was en ik op eigen houtje naar een manueel therapeut ben gestapt: mijn bekken bleek niet een beetje scheef te staan, maar minstens 3 centimeter! En ik heb hier....circa 15 jaar mee gelopen...De bekken is inmiddels rechtgezet, maar helaas zullen de chronische pijn klachten blijven, zowel in mijn heup, als onderin de rug, schouder en nek.

Nu hoor ik je denken: en dan werken in de thuiszorg in de huishouding?             3 clienten op een dag?Jep...precies dat.Blij dat ik überhaubt werk heb, zul je mij, net als al die anderen niet horen klagen, maak grapjes en werk hard voor mijn paar centjes. Maar ik weet als geen ander hoe het is om dagelijks pijn te hebben.Ja, het went ook wel en ik ben een keiharde wat dat betreft, maar ik zou zo graag meer inlevingsvermogen zien bij de medemens. Niet eens voor mezelf, maar al die anderen die het zwaarder hebben dan ik.Gewoon bij het antwoord '"Ja, goed hoor" even vragen: "Echt waar?".                                         Kleine moeite, groot gebaar!





Enschedekiektmee
Als ze je aardig vinden, laten ze hun pijn minder zien
09-04-2017 07:58
09-04-2017 07:58
Encaustichris
Heel mooi geschreven. Wanneer je zegt dat het niet zo goed gaat schrikken mensen. Geen tijd voor, geen zin in.... waar is de menselijkheid gebleven?
07-04-2017 18:05
07-04-2017 18:05
Piteke van der Meulen
Hele mooie blog. Ik heb zelf ook iedere dag moeite en regelmatig pijn. Ik zei laatst nog, had ik maar een gebroken been dan zag je het. Nu zie je niks aan de buitenkant behalve als ik zoveel last heb dat ik echt mank loop of bijna niet kan lopen.
24-03-2017 21:21
24-03-2017 21:21
angel_59rachelle
Tja....ze kent me.... Gisteren naar de pijnpoli geweest om "iets" aan mijn ESES te laten regelen en een nieuwe afstandsbediening voor het apparaat. ESES, ook niet heel erg bekend. Nu gevloerd door de reis gisteren en natuurlijk even gezellig met mijn kleinzoon gespeeld. Mijn zoon moest me toch halen en brengen dus combineren maar. Jantje huilt en Jantje lacht. Zodra ik me iets fitter voel zal ik zelf ook eens mijn bijdragen beginnen te leveren. Laatste tijd te ziek geweest en daarnaast ook die ellendige pijn...
24-03-2017 16:54
24-03-2017 16:54
Blogs van Linda
Goede blog! en zo herkenbaar. Ik zeg ook altijd dat het goed gaat. Vaak zien mensen mij ook alleen op de goede dagen. Als ze me dan op een slechte dag zien, krijg ik steeds de vraag wat ik mankeer (van sommige dan). Die pijnnschaal zal ik maar niet gebruiken, dan kan ik elke dag wel bij de arts zitten haha ( en de meeste met chronische pijn denk ik ;-))
24-03-2017 14:33
24-03-2017 14:33
Aaricia Frans
Goed dat je hier aandacht aan besteed
24-03-2017 13:48
24-03-2017 13:48
Elise
Wat goed dat je hier aandacht aan besteed, ik loop ook al jaren met pijnklachten, na het auto-ongeluk in 2002 werd dat nog erger en sinds mijn gebroken pols 3 jaar geleden is links gewoon helemaal naar de filistijnen, maar we gaan gewoon door en blijven lachen. Wanneer ik in de auto terug zit naar huis van mijn werk af, dan mag ik een traantje laten, niet eerder, want zij hoeven mijn pijn niet te zien (geloven mij niet, want ze zien niets).
24-03-2017 12:45
24-03-2017 12:45
notifications_noneadd
01-10-2017 09:26
1 volger , 1 antwoord