Stories: Judas


Een betere titel had Astrid niet kunnen kiezen voor het boek waarin zij het leven onder de tirannie van haar broer Willem beschrijft. 

Broer Willem zegt natuurlijk dat het allemaal niet waar is. De duim van Astrid is nogal dik en van advocaten is het bekend dat ze liegen (als dit het geval is,  dan is hiermee in ieder geval door hem bevestigd dat alle keren dat zij hem verdedigde en hij vrij uit ging, hij in werkelijkheid schuldig was). Maar los van wat de knuffelcrimineel vindt, dit is haar verhaal, zijn haar ervaringen en gevoelens. Willem zat vette lol in de achtbaan van zijn leven gehad hebben, terwijl zijn moeder en zussen letterlijk in hun broek deden van angst.


Wat deze Willem uitspookte heb ik niet allemaal mee gekregen, want hij was geen familielid van mij. Een aardig beeld heb ik mij wel kunnen vormen (ik heb het boek mogen lenen en gelezen). Dat wat er niet staat kon ik wel tussen de regels door lezen. 

Dat Astrid, Sandra en Sonja dit alles niet uit hun dikke duim hebben gezogen weet ik wel zeker. Ook weet ik zeker dat heel veel van wat gebeurd is niet is opgeschreven én nooit zal worden verteld.


Totaal onbegrijpelijk vind ik het dat hij tot knuffelcrimineel is uitgeroepen. Ik ben heel erg benieuwd naar al die mensen die deze misdadiger zo'n warm hart toedragen en meegeholpen hebben hem de hemel in te prijzen. Ik vraag mij af aan wat precies deze mensen gebrek hebben? Aandacht? Het lef te doen wat hij deed? Of lekker mee lopen met de aandachttrekkende meute om er bij te horen?

Knuffelt deze groep ook alle andere criminelen?

Wat maakt(e) hem zo interessant of aantrekkelijk? Hij is net echt een Dexter als het er op aankomt.


Persoonlijk vind ik Willem verre van aantrekkelijk en knuffelbaar.  Maar zoals ook hier weer blijkt zijn er altijd mensen die vallen op foute types, verschillen de meningen wat smaak betreft en is Willem beslist een woordenkunstenaar.


Hij weet hoe hij moet paaien, manipuleren, drammen, zeuren, inspelen op de zwakke plek/het gevoel, overschakelen van poeslief naar vies vals. Aardig in het gezicht en als niemand het hoort fluistert hij in je oor dat hij je strot doorsnijdt als je je mond open durft te doen.


Willem is een man met vele gezichten (of maskers). Hij maakt gebruik van de "wij zijn familie" band. Een band die hij niet voelt , maar waar hij wel op slinkse wijze gebruik van maakt. Een uitzondering hierop is hij niet. Juist binnen families wordt het meest gelogen, bedrogen en gemanipuleerd (dit is wetenschappelijk bewezen). Als familie moet je tenslotte trouw en loyaal zijn ook al is de manipulator dit niet (en er kunnen dus heel veel potjes gebroken worden en op heel wat zielen getrapt worden).


In februari is het dan zover. Dan is er weer een zitting. Willem moet eerst zijn verhaal doen. Daarna zijn zijn zussen en ex aan de beurt. Balen want nu weet hij niet wat zij gaan zeggen. Of dit echt in zijn nadeel is, is nog maar de vraag. Hij is slim genoeg om zijn verklaring een andere wending te geven, wat zielig doen (ik ben over mijn toeren, mijn  eigen familie verraad mij en ik hou nog wel zoveel van ze, ze zijn gek, boos, jaloers, ongesteld, hysterisch omdat, als je in mijn schoenen stond dan...) en hoppa. Je bent niet zomaar knuffelcrimineel af.


In de gevangenis komen is even een tegenvaller, maar voor wie aanzien, geld en vlotte praatjes (loze beloften) heeft goed te doen. Willem heeft dat allemaal en dat biedt perspectief.

Er zijn altijd mensen te vinden die wel een wit voetje willen halen, dolgraag hielen likken en vrijwillig in konten kruipen. Een mens moet tenslotte leven.

Zo wast de ene hand de andere en kunnen er ook weer handen in onschuld gewassen worden.


Wie denkt dat het boek van Astrid schromelijk is overdreven moet de eigen familie-, vrienden- en kennissenkring maar eens objectief onder de loep nemen.


Manipulators, gladde praatjesmakers, stiekemerds, pathologische leugenaars, profiteurs, oplichters en mensen die graag in de slachtofferrol kruipen komen vaker voor dan je denkt en in vrijwel elke familie, zowel bij mannen als vrouwen.

Het boek #Judas geschreven door #Astrid #Holleeder vind ik een aanrader. Het beschrijft de jarenlange #tirannie van een #familielid, die ook nog eens door #Nederland als #knuffelcrimineel wordt uitgeroepen. Aan tirannie binnen het #gezin ontsnappen is vrijwel onmogelijk. De enkelingen die het wel lukt zullen veelal de rest van hun leven in #angst leven, steeds op de vlucht zijn of het er niet levend van af brengen.

#Politie en #justitie zullen in de praktijk niets doen om een #slachtoffer te helpen of te beschermen (om van de buurt nog maar te #zwijgen).

Dead

Does death makes you a good person?

Buurman & buurman/21

Dit verhaal is niet fictief, de genoemde buurmannen bestaan echt en de personen en overeenkomsten zijn zeker niet op toevalligheid en wel degelijk op waarheid gebaseerd. deze tekst weg en vul hier je tekst in.

GROOT dierenleed/3

Update over leed

Erdogan

Erdogan kan er wat van

Kritische noot of kritieke nood delen?

Word gratis  lid