MyLife: Dagboek

MyLife: Dagboek


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Hoewel ik op jonge leeftijd al ellenlange brieven schreef heb ik nooit echt in een dagboek kunnen schrijven.
Iedereen om mij heen kreeg er één alleen ik niet. Het stoorde mij niet echt. Ook mijn poëzie album was niet echt een best seller.

Op een dag was ik in Rotterdam en kreeg ik een dagboek. Het winkeltje waar het gekocht werd had iets van vergane glorie. Veel keuze was er ook niet. Ik werd opgescheept met een dagboek met oranje (!) stof er om heen. Alleen de kleur stond mij al tegen.

Omdat ik het ding had moest er ook wat in komen te staan. Maar wat zet je er in als mishandeld kind? Lief dagboek, ik ben vannacht weer uit bed geranseld omdat mijn moeder weer één van haar buien had? Ik kwam niet verder dan er de dagelijkse, opgewarmde maaltijd in te schrijven.
Ooit, toen ik thuis kwam uit school, lag het door mij verstopte dagboek op mijn bed. Het huis was te klein. Misschien had ik er iets in oogeschreven dat mijn moeder niet kon waarderen? Het huis eas te klein en ik was woest dat zij mijn dagboek had gelezen. Mijn moeder beweerde van niet, maar het ding was niet uit zichzelf van achter de boeken, uit de kast gewandeld en op mijn bed gekropen om daar eens lekker te gaan liggen.
Ik weet dat dit voor mij het bewijs was dat ik een dagboek niets toe kan vertrouwen.
Niet zo'n ding met een low budget hangslotje en een schreeuwende oranje kleur.
Wat er mee gebeurt is weet ik niet. Waarschijnlijk is het in de prullembak beland.

Met uitzondering van brieven ben ik pas jaren later, toen ik kinderen kreeg, een soort dagboeken voor hun gaan schrijven. Over hun baby-, peuter- en kleutertijd. De reden hiervan was ook dat zij mij zouden leren kennen mocht mij wat gebeuren.
Voor mij  jongste twee besloot im het op de pc te doen. Geen goed idee. Deze crashte (het is sowieso de vraag of het over 20 jaar nog in te lezen was).

Tegenwoordig zijn dagboeken in. Ze worden niet alleen als boekenserie uitgegeven en zelfs verfilmd, maar ook facebook is voor velen het dagboek van weleer.
Zelf ben ik niet zo actief op facebook. Het is mij nooit gelukt mijn dagelijkse warme prakje of mijn beslommeringen, laat staan mijn zielenleed daar neer te zetten. 

help


Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (4 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Raar dat het dagboek daar ineens ligt
| 12:00 |
Wel leuke nostalgie die typemachine!!
| 23:44 |
Heb er nog eentje bruin dekseltje er over
| 06:49 |
ik had er een met oranje dekseltje. Denk ergens 10 jaar geleden verkocht.
| 00:00 |
Wat leuk. Zo'n kleur nog nooit gezien
| 02:12 |
ik had hem in Duitsland gekocht. Er zaten een paar toetsen op ene andere plek.
| 20:26 |
Extra leestekens zeker ook
| 23:07 |
dat weet ik niet mee.
| 23:53 |
Schandalig om in iemands dagboek te neuzen.
| 19:47 |
Zij dacht vast dat ik schreef hoe zij was
| 06:49 |
Mss was de beschrijving van het dagelijks menu wel te confronterend voor haar.
| 07:10 |
Hahaha zou zo maar kunnen
| 07:34 |
Een dagboek is privé, daar heeft niemand wat in te zoeken, alleen jijzelf!
| 13:10 |
Zo zou het moeten zijn maar alleen de naam heeft blijkbaar al ern onweerstaanbare aantrekkingskracht
| 16:25 |
Ja kennelijk helaas... :(
| 17:05 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
auto leasen
auto leasen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen