×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








School: De schoolfotograaf


De schoolfotograaf bestaat nog steeds.
Zelf sta ik maar één keer op een klassenfoto, omdat ik wegens omstandigheden (lees: ziek of slaag) afwezig was.
Het was destijds heel gewoon om foto's te laten maken als niet iedereen aanwezig was. Daar zeurde niemand over en je ging zeker geen rechtzaak aanspannen.

Ik heb maar 2 portret serie foto's.
Op 1 sta ik met 2 paardenstaarten, met elastiekjes met 2 plastic bolletjes eraan én 2 grote konijnentanden, in een vrolijke zomerse jurk. Ik produceer zowaar een lach en zie er nog redelijk ongeschonden uit.

Op de andere foto sta ik met kortgewiekt haar, een gezicht onder het eczeem. De wonden en scheuren zitten in mijn gezicht. Ik draag een grijze, jeukende outfit waarin ik mij doodongelukkig voelde. Dat je met zo'n gezicht niet breeduit kunt lachen snapt het kleinste kind, maar snapte de fotograaf niet.
Deze schoolfotograaf moet ook blind geweest zijn of een wrede vorm van humor hebben gehad. Hij zei dat ik er leuk op stond!

Schoolfoto's werden bij ons in de aula gemaakt. In een lange rij stonden we te wachten en namen om de beurt plaats op de schoolkruk. Dit ging in hoog tempo.
De klassenfoto werd ook wel op het bordes voor de hoofdingang gemaakt. De ingang die zelden werd gebruikt.

De verzameling foto's waren nutteloos. Je raakte ze aan de straatstenen niet kwijt. Met de pasfoto's kon je al helemaal niets, behalve dan verknippen en op je zwemkaart plakken.
Er zal van mij niets meer bestaan. Wie er al ooit een had zal deze jaren terug weggeknikkerd hebben of is overleden.

Ook mijn kinderen kennen de schoolfotograaf en het eindproduct van deze fotograaf is haast nog slechter dan die van vroeger.
Een van mijn kinderen staat ook 1 jaar niet op de klassenfoto. De fotograaf had tijdgebrek. De meester, die altijd met een dikke camera om zijn nek alle verslagen professioneel vast legt, zou de foto maken. Hiervan is het nooit gekomen.

De laatste jaren komt er een schoolfotograaf in een bus. Dat is dan de fotostudio. Deze wordt op vrijdag op het schoolplein geparkeerd zodat hij op maandag gelijk kan beginnen.

Voordat de foto's worden gemaakt moet je op een lijst opgeven wat je afneemt. Sleutelhangers, koelkastmagneten (die steeds van je koelkast vallen), enzovoorts. Het geld moet je dan in de enveloppe doen.
Te zijner tijd krijg je het dan geleverd. De foto's heb je dan nooit gezien en ik kan je garanderen dat dit beter zo had kunnen blijven. Het is een ontzettend ouwbollige serie met nog steeds die nutteloze pasfoto's. Nog erger dan in mijn tijd.

Gezien ik al sinds mijn 8e een fotocamera bezit, lukt het mij wel om zelf 1x per jaar van mijn kinderen een foto te maken. Een foto die hun laat zien zoals zij daadwerkelijk zijn en waarmee zij blij zijn. Dit is okk nog eens een stuk goedkoper.

help

#kortverhaal #schoolverhalen #schoolervaringen #leukekorteverhalenlezen




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts