Stories: Over een krijger zijn herinnering /About a warrior's memory


Dit #turboverhaal is een dagelijkse #schrijfuitdaging en #vrijschrijfsel van 5 minuten. De Engelse versie is geschreven voor #Steemit, de Nederlandse vertaling voor #Yoors.

Stories: Over een krijger, een aap en vaas

Wat hiervoor gebeurde kun je hier lezen

Zij keken allemaal naar de wijnrank, zij hadden nog nooit zo'n vreemde kleur gezien.
Snel maakte zij een paar foto's. Je wist maar nooit, zij konden nog van pas komen, dacht zij, wie weet kon zij er zelfs geschiedenis mee schrijven.

"Ik weet niet wat jij ervan denkt, maar ik ga nu die vazen bekijken", zei de kleine aap, "we hebben genoeg tijd verspild met hier te verstoppen en de hagedis en bokser zijn verdwenen." Hij ging er vandoor,  rende naar de vazen. De tijd dat hij bang was geweest kon hij  zich niet eens meer herinneren. De kleine krijger volgde hem al kon hij niet zo hard rennen als de aap.
Toen de aap bij de vazen aankwam viel het hem op dat het vuur bijna uit was, het peertje brandde minder fel en de vreemde plek voor de eerste vaas was verdwenen. Hij zag geen enkele voetafdruk en de hagedis en boxer waren spoorloos verdwenen.
"Ik ben er zeker van dat dit niet alleen maar een reusachtige vaas is, er moet ergens een ingang zijn", mompelde hij.
Hij begon tegen de vaas te springen.
"Waar is die verdraaide deur", schreeuwde hij.

De krijger zweeg. Hij bekeek de tweede vaas aandachtig.
"Het is ook een kopie, allemaal nep, net als de boxer en wie weet ook de hagedis. Het komt mij ergens bekend voor. Er zijn er twee nodig", zei hij.
"Twee? Wat bedoel je met twee", vroeg de aap.
"Ik weet het niet zeker, maar ik denk dat we met ons tweeën in de eerste vaas kunnen komen. Vraag mij niet hoe ik het weet, ik weet het gewoon."
"Nou ja, we zijn met ons tweetjes en springen hielp niet, dus laten we het proberen", zei de aap en hij greep de kleine krijger zijn hand, hield hem stevig vast en rende recht vooruit de vaas in.

They all looked at the grapevine. They never saw such a strange coloured grapevine before. Quickly she made some pictures, you never know, the pictures can be of any use, she thought, might be she would even make history with it.**

"I don't know about you, but I go inspect those vases", the little monkey said. "We've killed enough time hiding and the lizard and boxer are gone." He left, ran to the vases. The time he had been scared he could not even remember. The little warrior followed him although he could not run as fast as the monkey did.
As the monkey arrived at the vases he noticed the fire was nearly out, the bulb was burning less and the weird spot in front of the first vase disappeared. He did not see one single footprint, there was also no sign of the lizard and boxer.
"I am sure this is not just a huge vase and there must be a way to get inside of it", he mumbled. He started to jump against the vase. "Where is that damned door", he shouted.

The warrior did not say a word. He had a closer look at the second vase. "It is a copy as well, all fake, just like that boxer and who knows the lizard too. Somehow it feels familiar to me. It takes two", he said.
"Two? What do you mean by two", the monkey asked.
"I am not sure, but I think with two we can step into the vase, the first vase. Don't ask me how I know, but I do."
"Well, we are with two and jumping did not help so let's give it a try", the monkey said, and he took the little warrior by his hand, hold it tight into his and ran straight forward into the first vase.