×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Boem...Boem...Barst...

Boem...Boem...Barst...


Soms heb ik er echt helemaal genoeg van, er komt niks uit mijn handen en ik zit maar een beetje mijn dag uit. Gewoon omdat ik niet anders kan. Mijn hoofd (en meestal ook de rest van mijn lijf) werkt dan gewoon niet mee en ik wil dan ook niets anders dan me het liefst de hele dag opsluiten in een donkere en geluidsarme ruimte. Geen licht, geen geluid en al helemaal geen mensen om me heen.
Ik kan niet anders dan me er op die momenten maar aan overgeven, al is dat soms gewoon uitermate lastig omdat het leven nou eenmaal niet stil staat. Afspraken, verplichtingen en nu nog eventjes Wessel. Ik probeer zo goed mogelijk om de directe omgeving niet af te snauwen en gewoon maar een paar pilletjes extra te nemen om de dag door te komen.

Nu dus ook, afgelopen weekend was het raak en ook de afgelopen paar dagen liegen er niet om. Mijn hoofd barst bijna uit elkaar en ik sta strak van de medicijnen om door te kunnen gaan. Ik denk dat de extra drukte ook niet echt meewerkt nu. Mijn hoofd loopt over en er moeten nog zo veel dingen gedaan worden..het is de laatste schoolweek van Wessel en natuurlijk hoort daar ook een afscheid bij inclusief traktaties. En uiteraard wil ik me er weer niet makkelijk afmaken met een snoepje of zakje chips dus zelf maar wat knutselen. Het plan was om speciale koekjes te bakken voor alle klassen maar gelukkig heb ik mezelf dat ontzegt. Het zijn nu maar gezonde mandarijntjes geworden. (natuurlijk wel net weer anders ;-)) Daarnaast hebben Wessel en ik de afgelopen weken ook nog een gepersonaliseerd cadeautje voor de liefste Meesters en Juffen als bedankje voor de afgelopen vier jaar gemaakt.

Bovendien hebben we deze week Wessel persoonlijk in de nieuwe gemeente in moeten laten schrijven omdat hij officieel dus echt uit huis gaat. Halverwege de week stond ook de uitslag van de onlangs gemaakte MRI op het programma. Gelukkig ben ik voorlopig eerst weer goedgekeurd en kunnen we weer een jaar vooruit tot de volgende scan. Er was nu nog geen zichtbare groei te zien en er was niets te zien van een eventuele beschadiging wat de verklaring zou kunnen zijn voor het plotselinge gezichtsveldverlies, of het zou zo klein zijn dat het nog niet op de MRI zichtbaar was. Op zich goed nieuws, de oogarts gaat nu iedere drie maanden opnieuw scannen. Wel gaf de arts aan dat de komende vijf jaar het meest spannend gaan worden. Hij kan namelijk geen uitspraken doen over het wel of niet hergroeien van de tumor. Logisch, maar helemaal gerust ben ik er niet op. Laten we eerst maar vijf jaar verder zijn..

Intussen wordt het licht van het beeldscherm me alweer te fel en beginnen de letters alweer te draaien, maak ik al weer een hoop fouten (lang leve de spellingcontrole!) en wordt het tijd dat ik er een eind aan brei..Ik had nog zo veel willen typen...Maar mijn hoofd voelt nu zoals bovenstaand plaatje...Boem..Boem...Barst!


De Kniezebietertjes




Hpj Goossens
Zeer herkenbaar, het blijft vervelend...
22-06-2017 12:59
22-06-2017 12:59 • Reageer
Ellie B
Herkenbaar heel veel sterkte
12-05-2017 07:30
12-05-2017 07:30 • 1 reactie • Reageer
Welkom bij De Kniezebietertjes
Oei..dan weet je het als geen ander hoe pittig het kan zijn! Jij ook sterkte en succes..
12-05-2017 07:40
12-05-2017 07:40 • 1 reactie • Reageer
Diana-01
Moeder bedoelde ik in mijn vorige reaktie
12-05-2017 00:39
12-05-2017 00:39 • Reageer
Diana-01
Heel erg voor je mijn heeft ook drie keer kanker gehad en daarna is het niet gemakkelijk. Ik wens je veel sterkte
12-05-2017 00:38
12-05-2017 00:38 • 1 reactie • Reageer
Welkom bij De Kniezebietertjes
Dank je wel Diana, het is af en toe flink doorbijten. Maar ik ben er gelukkig nog en dat is het belangrijkste! Jij sterkte met je moeder..lijkt me als dochter ook moeilijk. Voor mijn familie wel..het blijft spannend.
12-05-2017 07:34
12-05-2017 07:34 • 1 reactie • Reageer
Mootje chaventos locos
Heftig hoor! Heel veel sterkte.
11-05-2017 21:42
11-05-2017 21:42 • 1 reactie • Reageer
Welkom bij De Kniezebietertjes
Dank je Mootje..
12-05-2017 07:38
12-05-2017 07:38 • Reageer
Albert van den Berg
Hoop dat je snel duidelijkheid krijgt en er snel iets aan gedaan kan worden. Hou je taai.
11-05-2017 21:36
11-05-2017 21:36 • 1 reactie • Reageer
Welkom bij De Kniezebietertjes
Dank je Albert, tumor voor nu weg maar pijn blijft. Zenuwbeschdigingen en hoofdpijnen zijn pittig. Maar gewoon naar al het moois kijken...en positief blijven!
12-05-2017 07:37
12-05-2017 07:37 • Reageer
lolah
Heel heftig, heel veel sterkte!!
11-05-2017 20:50
11-05-2017 20:50 • 1 reactie • Reageer
Welkom bij De Kniezebietertjes
Dank je lolah..komt goed, zoals ik mezelf altijd vertel
12-05-2017 07:35
12-05-2017 07:35 • Reageer
Marion Wever
Heel veel sterkte!
11-05-2017 20:24
11-05-2017 20:24 • 1 reactie • Reageer
Welkom bij De Kniezebietertjes
Dank je Marion..komt hopelijk ooit goed.
11-05-2017 20:33
11-05-2017 20:33 • 1 reactie • Reageer
enigma
Mooi verwoord allemaal. Veel moed !
11-05-2017 19:47
11-05-2017 19:47 • 1 reactie • Reageer
Welkom bij De Kniezebietertjes
Dank je Enigma...ik doe mijn best vol te houden!
11-05-2017 20:32
11-05-2017 20:32 • Reageer
Ingeborgenzwerm
Dat is heftig en herkenbaar, heel veel sterkte.
05-05-2017 22:28
05-05-2017 22:28 • 1 reactie • Reageer
Welkom bij De Kniezebietertjes
Dank je Ingeborg...jij ook dezelfde klachten dus. Dan weet je het als geen ander..Sterkte!
11-05-2017 20:32
11-05-2017 20:32 • Reageer