It's a damn good question!


Vandaag zat ik te denken aan een aantal zaken, zaken die er voor mij toe doen. Over het hoe, het wat en met name het waarom.

Waarom doe ik bepaalde dingen zoals ik ze doe en wat is het doel wat ik er mee voor ogen heb?

Al geruime tijd denken wij er bijvoorbeeld over na om te gaan verhuizen. Al langere tijd gaat ons verlangen ernaar uit om een vrijstaande woning te zoeken, met een garage of grote schuur en veel buitenruimte.

Wat willen we bereiken, wat is het doel wat we voor ogen hebben en met name: waarom willen we dat?

Zoals velen van jullie weten, ben ik beroepsgehandicapt (klinkt wat vriendelijker als WAO-er). Ik ben dus veel aan huis gekluisterd en we hebben het geluk gehad dat we een huis konden kopen, net voor de crisis van 2008 uit. We zijn blij dat we toen die stap hebben genomen, maar we ervaren nu dat het tijd is om (zodra het kan) te verkassen.

Een eengezinswoning hebben we nu. We hebben de nodige aanpassingen in en rondom de woning gedaan. Het valt me echter zwaar de laatste tijd.

Ik wil nog niet opgeven, maar het lopen wordt me de laatste tijd zwaarder. Heb meer pijn, sneller vermoeid, geen (of weinig) energie. Traplopen wordt steeds moeilijker. Laatst wilde ik naar boven, maar kan ik me er gewoon niet toe zetten om de trap op te lopen, omdat ik allemaal pijnscheuten krijg in mijn rechterbeen.

En toch probeer ik het elke keer weer en denk dan:

#why ?

Waarom doe ik dat toch telkens weer? Je weet dat je die pijnscheuten krijgt, je weet dat het steeds zwaarder wordt, je weet… vul dat zelf maar in.

En toch wil ik niet opgeven. Niet toegeven aan de Congenitaal Myasthenia.

Zo lang mogelijk mijn beenspieren blijven gebruiken, zolang mogelijk blijven lopen, zolang mogelijk… Al is het maar kleine stukjes. Niet permanent in een rolstoel te hoeven zitten. Niet gebonden zijn aan die vier wielen!

#Why ?

Why me, waarom ik?

Ik ben geen stil zitter, wil het liefst de hele dag bezig zijn. Met mijn hobby houtbewerken, met de meisjes. Wandelen met de vrouw of gewoon genieten van het buiten zijn.

En dat is dan ook de reden om te onderzoeken of we kunnen verhuizen. Een vrijstaande of half vrijstaande woning, ruime tuin en een garage. Badkamer en slaapkamer op de begane grond(of de mogelijkheid die te creëren) en boven minimaal twee slaapkamers. Het hoeft niet groot. De meiden zijn nu 16 en 13 jaar. Hoelang wonen die nog thuis? Uiteindelijk moeten en willen de vrouw en ik daar samen oud worden, gelukkig worden.

We gaan komend jaar (nog twee dagen), met deze droom verder. Stappen zetten om te kijken of we volgende zomer de droom waar kunnen maken. Een droom die al een tijdje speelt, maar die hopelijk niet meer lang zal duren.

We zien uit naar het nieuwe jaar. Maar ook daar zullen de vele waarom vragen om de hoek komen kijken. We zien er naar uit!

Voor nu: hele fijne jaarwisseling voor een ieder.

Ennuh: stay safe!