Archachatina Marginata Boettgeri


Hannibal en Templeton twee Boettgeri slakken die ik heb meegenomen tijdens de laatste Snailcorner meeting. Snailcorner was een bedrijfje wat slakken importeerde en kweekte, maar vooral ook hielp met het opzetten van de nodige onderzoeken naar bedreigde slakkensoorten en om ze te beschermen. Ook voor de nodige informatie konden we daar terecht. Dat kunnen we nog steeds wel, via de snailcornergroep op Facebook, maar als bedrijf is het gestopt. Ook de onderzoeken blijven door gaan. 


Boettgeri slakken hebben niet echt bijzondere kleuren, maar op de 1 of andere manier ben ik er toch "verliefd" op geworden. Ze zijn ook niet erg groot, zo rond de 10 cm.  Hun huid is  tweekleurig. Donker op de kop en langzaam gaat het over naar heel licht.  Qua karakter heel nieuwsgierig, maar ook verlegen en kunnen flink mopperen als ze echt geen zin hebben om uit hun huis te komen als ik ze op mijn hand neem.  Gisteravond wilde ik wat mooie foto's maken om ze aan jullie te laten zien. Hannibal had er veel plezier in, maar bij Templeton duurde het een half uur voordat hij te voorschijn kwam. Je hoorde en voelde hem mopperen. Echt geweldig! Uiteindelijk kreeg hij ook de smaak te pakken en vond het fijn om wat aandacht te krijgen. Wat beloond werd door heel hard bijten.. hihi ja deze kunnen best bijten. Dat ondervond mijn vriend ook toen hij Hannibal vast had. Niet dat je er wat aan overhoud, maar soms voel je het goed!  En dan nu de foto's en ik ben benieuwd naar jullie reacties. 

P.S.  De witte streepje/vlekjes op Hannibals huid is niks ernstigs, het zijn pretvlekjes. hihi ;)  Misschien binnenkort wel eitjes..