×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Jou eigen sterretje*

Jou eigen sterretje*


Dat het leven niet altijd over rozen zal gaan is iedereen het met me eens. Soms gebeuren er dingen die meer pijn doen dan je ooit had kunnen denken.

Het was oktober 2012 net na mijn 22e verjaardag. Mijn vriend en ik zijn dan inmiddels al 4,5 jaar samen en besluiten om de pil aan de kant te gooien en te gaan voor een kindje. De maanden gingen voorbij en in Augustus is het alweer de zoveelste maand dat ik voor niks 3 weken over tijd ga en ik toch weer ongesteld wordt. Ik werd er moedeloos van en na een lang gesprek met mijn man besloten we ons beide te gaan testen in Oktober, aangezien we al bijna een jaar bezig waren.
In September was het dan ook weer hetzelfde liedje, inmiddels 4 weken ongesteld en had mezelf voorgenomen (op advies van mijn oma) om pas een test na 6 weken over tijd te doen omdat het dan zeker genesteld zou zijn. Op 6 September ga ik 's ochtends op mijn gemak naar me werk, wel met een raar onderbuik gevoel. In de loop van de ochtend wordt ik weer ongesteld, denkend bij mezelf: "Zie je wel, was ik toch niet zo gek dat het weer hetzelfde liedje is"! Tegen de tijd dat ik naar huis ging werd de mijn buikpijn heviger en heviger, iets wat ik nog nooit zo extreem had gehad. Om kwart voor 5 kroop ik over de grond en kon ik niks meer. Samen met mijn vriend heb ik de huisarts gebeld en die verzocht mij meteen langs te komen.
Eenmaal daar kreeg ik de vraag of ik zwanger was. Waarop ik de situatie uitlegde en ik het dus echt niet zou weten. De huisarts drong aan op een zwangerschapstest en deze dan ook maar gedaan en wat zij vreesde was waar. Ik was zwanger!!! Maar..... ik zou het binnen 24 uur verliezen! Ik heb mezelf nog nooit zo dubbel gevoeld. Blij dat ik zwanger was, verdriet dat ik het niet zou mogen grootbrengen, in een! Eenmaal thuis verloor ik dan ook het vruchtje en wist ik niet hoe ik dit ook op zou kunnen verwerken. Oktober en November waren de meest zware maanden ooit. In December zette ik mijn zinnen op de kerst (mijn lievelingsfeest) en besloot alles aan de kant te gooien. Naarmate December zich vorderde veranderde er van alles met me, positief maar ook lichamelijk. Tegen de kerst kreeg ik het gevoel dat dit de laatste kerst samen met zijn 2e zou zijn en dat er volgend jaar een 3e persoon aan de tafel zou zitten. Mijn vriend verklaarde me voor gek, de dokter had immers gezegd dat het nog wel even zou kunnen duren voor ik weer zwanger zou worden.
1 Januari zou mijn menstruatie weer moeten beginnen, deze bleef echter uit. Ook op 2 Januari bleef hij uit.
Ik wilde geen enkel risico nemen en haalde toch een zwangerschapstest. 'S avonds heb ik deze gedaan en ja hoor... DAAR VERSCHENEN 2 STREEPJES,, Ik was zwanger! De volgende ochtend toch nog een test gedaan en die was ook positief!! In September 2014 zijn wij toen toch nog ouders geworden van ons mooie zoontje, die zijn eigen sterretje* aan de hemel heeft.




blogjessica1990
Emotioneel maar mooi verhaal
28-01-2017 02:14
28-01-2017 02:14
Rudi
Wat een mooi einde aan een heftig verhaal. Blij voor je. :-)
22-01-2017 14:20
22-01-2017 14:20
johan_jongedijk
Wat een mooi verhaal
19-01-2017 23:12
19-01-2017 23:12
2 mama 's
wat een bijzonder ontroerend verhaal. fijn dat jullie toch een mooi kindje hebben mogen krijgen..
19-01-2017 23:01
19-01-2017 23:01
Gertiena
Wat eenvoudig ontroerend verhaal en wat mooi dat jullie toch nog papa en mama mochten worden
19-01-2017 22:06
19-01-2017 22:06
Stille Woorden
Aah super lief wat een prachtig verhaal. gelukkig is alles toch nog goed gekomen.
19-01-2017 21:59
19-01-2017 21:59
Creatief met Gea
Wat fijn dat je een zoontje hebt, het heeft even geduurd maar na alle problemen is het toch gelukt
19-01-2017 21:18
19-01-2017 21:18