JIM: een (ogenschijnlijk) simpele oplossing voor kinderen en jongeren met veelal complexe problematiek

JIM: een (ogenschijnlijk) simpele oplossing voor kinderen en jongeren met veelal complexe problematiek


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Sinds enige tijd waait er een zeer welkome en frisse wind in hulpverlenersland, en wel de JIM-aanpak. JIM staat voor JOUW INGEBRACHTE MENTOR en is een prachtig initiatief dat ontwikkeld is door Levi van Dam. Jongeren met meer of minder complexe problematiek kiezen uit hun directe omgeving een mentor die hen ondersteunt en begeleidt en die tevens ook een vraagbaak en steun voor de ouders kan zijn. De doelgroep is jongeren van 12 tot 23 jaar oud, waarvan de meesten ambulant of klinisch in behandeling zijn binnen de jeugd-ggz of uit huis dreigen te worden geplaatst.

Toen ik ruim een jaar geleden voor het eerst hoorde over de JIM-aanpak dacht ik gelijk terug aan de JIM van mijn eigen zoon. Of beter gezegd ónze JIM, want dat was wat zij uiteindelijk is geworden. De leerkracht van mijn zoon gezeten op het speciaal onderwijs, die zich geheel vrijwillig en uit pure liefde opwierp als JIM zijnde, was er namelijk niet alleen voor mijn zoon maar ook voor zijn twee broers en mijzelf. Nee, van de benaming JIM zoals tegenwoordig hadden wij twintig jaar geleden uiteraard nog nooit gehoord. Maar zonder het te weten waren wij beslist de ultieme voorlopers die ‘in het bezit’ van een JIM waren.

Rots in de branding

De leerkracht van mijn zoon was destijds niet alleen de redder in nood voor mijn zoon, maar zorgde (vaak in samenwerking met haar partner) er vooral ook voor dat mijn kind niet opnieuw werd opgenomen en zelfs thuis kon blijven wonen. Zij bezwoer crisissen, ondersteunde mijn zoon, fungeerde als time-out gezin wanneer een van de gezinsleden behoefte had aan rust of aandacht, en ving zelfs zo nu en dan ook de andere kinderen even op. Niet omdat dit laatste nu echt noodzakelijk was, maar omdat het voor hen ook weleens leuk was om onverdeeld de aandacht te krijgen van een ander, terwijl er feitelijk toch niets aan de hand is met je.

Onze JIM was er soms ook voor mij wanneer ik compleet verloren was en het niet meer zag zitten. Denkende dat mijn zoon nooit meer volledig zou herstellen of ooit nog van zijn rits diagnoses af zou kunnen komen. Omdat hij destijds op 11-jarige leeftijd werd gediagnosticeerd met ADHD, Autisme, Gilles de la Tourette en LVB. Ik maakte me ongelofelijk veel zorgen over het feit dat hij nooit normaal zelfstandig zou kunnen wonen, geen normale baan zou aankunnen en nagenoeg geen sociale contacten zou hebben voor de rest van zijn leven. En dat hij daar bovenop ook nog eens voor altijd afhankelijk zou blijven van zowel zijn ouders als de hulpverlening. De behandelaren hadden ons dit alles namelijk goed duidelijk gemaakt. Ook hadden ze sterk benadrukt grote vraagtekens te zetten bij mijn resolute voornemen om mijn zoon na de lange opname toch weer thuis te laten komen wonen. Ik weigerde namelijk pertinent mijn zoon uit huis te plaatsen, een andere definitieve woonplek voor hem te zoeken en naar het doemscenario te luisteren wat de behandelaren ons hadden voorgehouden.

Maar toch: daar sta je dan ineens, met lege handen en een toekomst die volledig uit handen weggeslagen is. Dat ik daarnaast ook nog eens zelf jarenlang zwaar ziek werd en er alleen voor kwam te staan met mijn drie nog jonge kinderen, maakten dit voornemen op voorhand al bijna onuitvoerbaar. En juist op dát moment meldde onze JIM zich bij ons. Zonder enige overdrijving kan ik zeggen dat zij voor ons de redder in nood en een geschenk uit de hemel was!

Het roer radicaal omgooien

Na verloop van tijd begon bij mij steeds meer het beeld te kantelen dat de behandelaren hadden voorgeschoteld over mijn zoon. Ik raakte er meer en meer van overtuigd dat ik met een gezonde benadering in combinatie met de hulp van onze JIM mijn zoon zou kunnen behoeden voor een toekomst als eeuwig psychiatrisch patiënt zijnde. Ik begon daarnaast ook te beseffen dat omgevingsfactoren een enorme impact hadden gehad op zijn vastlopen in plaats van dat de oorzaak geheel en alleen bij hem lag. Ik raakte er steeds meer van overtuigd dat de JIM en ik hoogstwaarschijnlijk in staat zouden zijn om het tij te kunnen keren. Niet dat ik dacht dat het appeltje eitje zou worden, dat beslist niet. Maar diep van binnen wist ik dat we met veel inzet, liefde en mankracht mijn zoon een ander en beter leven konden geven dan ons tot nog toe voorgehouden was. Gelukkig zaten de JIM en ik volledig op één lijn wat dat betreft. Ook zij geloofde niet in het feit dat dit alles onomkeerbaar was. En ook zij was net als ik bereid een andere weg in te slaan en dan gewoon maar eens te kijken waar het schip zou stranden. Want onszelf domweg neerleggen bij het inktzwarte scenario, zat niet in ons systeem. Simpelweg omdat wij beiden geloof hadden in mijn zoon en gewoonweg niet konden geloven dat het einde verhaal was voor hem.

Geef JIM de ruimte!

Naarmate de tijd verstreek raakten onze JIM en ik goed bevriend met elkaar. Wij werden een hecht team dat werkelijk alles over mijn zoon besprak. Hoe gaan we dit doen? Wat doen we wel en juist niet? Zitten we nog op de juiste golflengte of moeten we bijsturen? Hoe zien we de dingen onafhankelijk van elkaar en in hoeverre laat ik jou als JIM zijnde toe in mijn leven? Ik moest nadenken over grenzen. Afwegen wanneer en waarom zij gehoord moest worden door de behandelaren. Juist wanneer je kind jonger en psychisch ziek is, is het nodig dat je als ouder meedenkt vanuit je kind. Maar tegelijkertijd moet je ook bereid zijn om zo nu en dan een flinke stap terug te doen. Je moet je kind als het ware de JIM ook daadwerkelijk gunnen en hem of haar de vrije hand geven. Ik moest haar de ruimte geven mijn zoon te laten corrigeren, hem te troosten, hen samen lol gunnen, tijd met elkaar door te laten brengen, en last but not least: haar toestaan intens van hem te houden. Want dat was wat er plaatsvond. Wanneer je als moeder zijnde daartoe niet bereid bent of überhaupt niet toe in staat, dan is de hele JIM-aanpak op voorhand al gedoemd om te mislukken. Anderzijds moest de JIM mij als moeder constant blijven betrekken wanneer mijn zoon bij haar logeerde, ook al waren de problemen nog zo groot. Ook dat is een belangrijke voorwaarde om de JIM-aanpak succesvol te laten zijn.

Wees niet bang voor JIM

Geregeld hoor ik kritische en verbazingwekkende geluiden over de JIM-aanpak, en dan met name uit de hoek van de kinder- en jeugdpsychiatrie. Bang als ze zijn om intensief te moeten samenwerken met andere velddisciplines. Al zie en hoor ik gelukkig ook steeds meer geluiden dat men open begint te staan voor de JIM-revolutie. Verontrust laten sommige professionals geregeld geluiden horen die wijzen op angst. Bang als ze zijn dat zowel ouders als JIM er samen voor zouden kunnen zorgen dat zij een kleinere rol in de behandeling zullen krijgen of zelfs overbodig dreigen te worden. Niets is echter minder waar. De JIM-aanpak is een aanvulling óp, en zeker niet een vervangmiddel voor eventuele specialistische zorg. Toegegeven, het kan er inderdaad toe leiden dat ouders en kind tezamen met de JIM zonder enige vorm van hulp gedrieën besluiten samen verder te gaan. Net zoals dat in ons geval ook zo was. Maar is dat niet de mooiste uitkomst die je je maar kunt wensen als hulpverlener zijnde? Dat op termijn ouders en JIM samen het kind of de jongere onder hun hoede nemen en zich sterk genoeg voelen om zonder professionals hun weg verder te vervolgen? Het lijkt me toch van wel…

Missie geslaagd

Mijn zoon is inmiddels eenendertig en is mede dankzij JIM uitgegroeid tot een prachtig en evenwichtig mens. Hij is al vele jaren kerngezond en leidt een zinvol bestaan en een zeer gelukkig leven. Hij woont vanaf zijn 24e jaar geheel zelfstandig en werkt al vanaf zijn 17e jaar fulltime in reguliere banen. Momenteel is hij plaatsvervangend leidinggevende bij een commercieel technisch bedrijf. Daarnaast heeft hij ook een groot sociaal leven. Maar waar ik toch het meest trots op ben, is dat hij uitgegroeid is tot een lief en sociaal mens die oog heeft voor zijn medemens. Het doemscenario is niet uitgekomen. Want zowel hijzelf, zijn moeder als de JIM hebben gevochten voor een andere toekomst en een gezond bestaan. Voor een leven buiten de kinder- en jeugdpsychiatrie. Zonder diagnoses, dossiers, stigma’s en hospitalisatie. Soms, wanneer ik naar hem kijk, zie ik nog steeds die kleine jongen van toen. Het jongetje in wie bijna niemand geloof had en die inderdaad bijna uit huis geplaatst was. Omdat er in de diepste duisternis niemand bereid leek te zijn om ons gezin te ondersteunen en ik voortdurend het gevoel had te moeten kiezen tussen het welzijn van mijn zoon of dat van mijn andere kinderen. Iets wat nagenoeg onmogelijk is voor een moeder.

Met zowel mijn zoon, zijn broers als mijzelf gaat het al jarenlang uitstekend. Maar het was een lange, moeizame en loodzware weg. Een weg die wij nooit hadden kunnen belopen zonder de hulp en steun van onze JIM. Het lintje is dan ook enkel en alleen voor haar. Want zij is degene die ervoor zorg gedragen heeft dat mijn zoon en ik tot op de dag van vandaag nog steeds een zeer hechte band samen hebben. Dat ons gezin op het dieptepunt van ons leven toch niet uiteen gevallen is. Voor dat offer, want dat was het, zal ik haar en haar partner eeuwig dankbaar zijn. Omdat het zoveel meer was dan alleen maar JIM zijn.

JIM verdient een breed podium

De JIM-aanpak is een ogenschijnlijk simpele oplossing voor jongeren en ouders(!) die vast dreigen te lopen. Maar JIM is beslist niet alleen inzetbaar bij jongeren. Ook en juist vooral bij jongere kinderen zou JIM wonderen kunnen verrichten! Al moeten er dan wel de nodige aanpassingen plaatsvinden. Levi van Dam heeft samen met anderen iets geweldig moois neergezet. Iets waar ons gezin onbewust twintig jaar geleden al gebruik van heeft gemaakt. Nog iedere dag ben ik dankbaar dat ik dankzij de JIM-aanpak mijn zoon zelf groot heb mogen brengen. Ik hoef mijn zoon dan ook alleen maar even in de ogen te kijken om weer te weten waarom ik vind dat de JIM-aanpak door de jeugd-ggz met de rode loper binnengehaald zou moeten worden.



Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.8 / 5 (12 reviews)
expand_more
Verberg reacties
wat een mooi en persoonlijk geschrevenblog !
dank voor het delen !
| 00:12 |
Graag gedaan en dank voor het compliment!
| 11:22 |
Goede blog en boeiend verhaal.
| 08:12 |
Dank!
| 11:08 |
Super is dit zeg, waardevol
| 14:11 |
Dankjewel.
| 18:06 |
wauw, wat mooi dat het zo heeft mogen lopen voor jullie en vooral voor je zoon!
| 20:26 |
Dank je! Inderdaad geweldig mooi hoe het allemaal uitgepakt heeft voor ons.
| 18:06 |
Fantastische Fiducie( welverbarend)
De verstandigste opmerkingen komen van oudere mensen ( opvoeding)
| 15:57 |
Hopelijk zal dit meer ruimte krijgen dan de standaard behandeling: therapie en (vaak niet/amper werkende) medicatie. Fijn dat jij het zo positief hebt mogen ervaren en dit met ons deelt!
| 10:36 |
Graag gedaan!
| 14:47 |
Klinkt top voor alle partijen. mooi stuk !
| 09:54 |
Dankjewel!
| 14:47 |
Ik zie mezelf hier wel
| 09:25 |
JIM kende ik nog niet, thanks voor het delen
| 09:15 |
Een prachtig, goed geschreven verhaal. Goed dat je het zelf voor elkaar hebt gekregen, met hulp van jullie JIM. Aan hulpverlening heb je niet veel helaas. Mijn oudste van 15 is klinisch opgenomen, maar de leiding belt mij om te vragen hoe ze met haar om moeten gaan, terwijl ze juist daarom daar zit. Hebben jullie nog contact met jullie JIM?
| 09:06 |
Dank voor je compliment. Wij hebben de laatste paar jaar nagenoeg geen contact meer met elkaar. Maar onze band zal altijd blijven voortbestaan. Ik wens je enorm veel sterkte met je dochter. Blijf hoop en moed houden!
| 14:45 |
Goed geschreven. Ik kende het JIM nog niet. Denk dat veel kinderen/jongeren hier echt profijt van hebben.
| 07:20 |
Dank voor het compliment. Klopt. Steeds meer jongeren hebben profijt bij JIM.
| 14:36 |
Deze heb ik gedeeld.
| 07:05 |
Dank!
| 14:30 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen