Kleinzoon beste therapie ter wereld :-)

Kleinzoon beste therapie ter wereld :-)


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Ondertussen zijn we al een beetje verder in het genezingsproces van de schouder, het begint leefbaar te worden die pijn, de ongemakken iets minder, kan al typen met 2 handen. De beste therapie hiervoor is wel het tijdelijk inwonen bij dochter en schoonzoon die mij mijn prachtige kleinzoon bezorgden, al die liefdevolle zorg en vooral die kinderlijke eenvoud van "the greatest love of all" werken zo helend, schitterend gewoon.

Gisteren met dochterlief en meneertje op schoenenjacht voor de kleine man die toch wel snel groeit. Tijdens het uitkiezen van een goed paar schoenen die hij dan ook nog mooi vind loopt hij dus heen en weer om "te voelen of ze goed passen" en plots komt dat kinderstemmetje uit één van de gangen "mama deze zijn héél goed die wilt ik je mag die gaan betalen aan de mevrouw" :-) :-)

Wij kijken elkaar aan en schieten gewoon in een gibber-lach met ons tweetjes, komt hij daar aangelopen met zijn "nieuwe toppie-schoenen" (zo noemt hij ze) en vraagt waarom wij staan te lachen, ik zeg omdat jij een klein zotje bent moeten wij lachen. Dat was dan weer in orde maar het resultaat was wel dat hij verder winkelend om nog wat andere zaken te bekijken en te kopen hij heel de tijd liep te vertellen aan iedereen die we tegen kwamen "mama en moeke zeggen dat ik een zotje ben" en dan vrolijk verder stappen. De mensen kijken je dan aan van wat is me dat hier allemaal en wij twee lopen daar schouderophalend en glimlachend verder. Wij zijn het gewend deze zotte kuren van de kleine man.

Plots valt zijn oog op een bal, hij wil die hebben, mama zegt neen, dus ik moet flink zijn en zeggen "nee man je hebt thuis ballen genoeg" waarop hij hevig protesterend "deze bal wilt hebben en dan niets anders meer" in de hoop dat ik wél de bal koop, maar helaas dat gebeurd niet. Dat vind hij niet zo fijn en doet dan nog een poging om "ik wil nu die koeken hebben" en hij vangt weer bot, waarop hij dan maar besluit met grote keel te verkondigen dat wij "stommerikken" zijn en dit deuntje blijft aanhouden tot we op weg naar huis vertrekken met de wagen. Aldaar aangekomen nog een poging bij papa om zijn ongenoegen te uitten dat hij niks kreeg van ons, papa herhaalt dat hij thuis toch al genoeg ballen heeft en dat kleine monstertje antwoordt daar doodleuk op "dan bent jij ook een stommerik"

Maar het verdriet en de boosheid waren helemaal weg toen ze gisteravond thuiskwamen na een bezoekje bij vrienden en hij me ontdekte met een ijsje, toen was ik weer zijn beste vriend en "wij zijn goede delers eh, de beste delers" jazeker man dat zijn wij, ben ik nu geen stommerik meer dan vraag ik en hij kijkt me aan en zegt "nee jij bent mijn dikke vriend"

Amen to that :-)



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (5 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Wat een mooie blog
| 09:51 |
My hero die kleine petat :-)
| 22:51 |
Heerlijk blog en herkenbaar van lang geleden! Geniet van hem: kleinkinderen lijken zelfs nog sneller groot te worden dan je eigen kinderen.
Van de mijne zijn er al 2 volwassen en 2 tieners. Het wachten is nu op achterkleinkinderen, maar 'die jongelui van tegenwoordig' maken daar geen haast mee:)
Beterschap met je schouder!
| 16:13 |
Ik geniet met volle teugen geloof me vrij :-)
Die jongelui hebben andere prioriteiten tegenwoordig ;-)
Dank voor je beterschapswensen.
Fijn weekend nog Soberena
| 17:22 |
zalig die spontaniteit bij kinderen toch
| 19:18 |
absoluut maken de dagen kleurrijk en eenvoudig :-)
| 10:55 |
Ach de kinderlijke onschuld. Zo mooi is dat!
| 17:11 |
Heerlijk vind ik dat, genieten telkens opnieuw
| 17:38 |
Leuk, die pure emoties bij die guppen.
| 16:59 |
Absoluut ik vind dat schitterend :-)
| 17:02 |

×

Yoors


exit_to_app Inloggen