De mensen in mijn film hebben zeker momenten van verdriet.
Maar als die er niet waren, zouden ze niet zo gelukkig kunnen zijn.




Plezier
Dat is ook de grote les die Honigmann leerde tijdens het ma­ken van de film. De filmmaker, die later dit jaar 70 wordt, lijdt al lange tijd aan de auto-immuunziekte ­Multiple Sclerose, die haar het werken gaandeweg steeds moeilijker maakt. “Alle mensen in 100Up hebben me ­levenskracht gegeven,” vertelt ze. “Zin om, hoe moeilijk het ook is, het plezier in je werk tot op hoge leeftijd te koesteren, voorop te stellen. Mijn werk met een glimlach uit te ­oefenen. En door te zetten, me verder te ontwikkelen, stappen te zetten buiten de grenzen van wat je weet.”

Tot na haar honderdste doorwerken, zoals Zussman en Maier, zit er voor Honigmann niet in. “Met mijn MS haal ik dat sowieso niet,” zegt ze nuchter. Maar zolang ze leeft, zal ze blijven filmen, hoopt ze. “Ziek oud worden lijkt me geen pretje, eerder een straf. De mensen in mijn film hebben zeker momenten van verdriet. Maar als die er niet waren, zouden ze niet zo gelukkig kunnen zijn.”


Uiteindelijk is de gemene deler van deze honderdplussers, zo denkt Honigmann, hetzelfde plezier als ze als kind al bij haar oma ontwaarde. “Weten te genieten. Bij sommige van mijn geliefde personages zag ik terug wat ik zelf voelde als ik bij hen was: het plezier om er te zijn. ­Genieten van het delen, van het geven.”

https://www.parool.nl/ps/documentaire-100up-het-geheim-van-vitaal-oud-worden-is-genieten~baeb22b4/ 



#100up

Maar als die er niet waren, zouden ze niet zo gelukkig kunnen zijn.

2 comments