#verhalen
19Nov2019
Agent Storm versiert een lift
Dewaputra

Aflevering van het vervolgverhaal van Hans van Gemert en Dewaputra. Agent Storm versiert een lift om Mike te achtervolgen.   Dit ging hieraan vooraf: De achter-achter-kleinzoon van Napoleon Lezen   Eenmaal buiten ziet agent Storm Mike in een taxi stappen. Maar hij heeft geen geluk, want er is geen andere taxi in zicht. Wat nu? Dan ziet hij een rode deux chevaux die even verderop langs de stoeprand geparkeerd staat. Een mollige dame opent het portier en het lijkt er op dat ze van plan is om er mee weg te rijden. Als hij die promotie binnen wil halen, moet hij snel iets verzinnen. Hij stapt op het autootje af. “Dag mevrouw. Ik ben de achter-achter-kleinzoon van Napoleon en ik heb dringend vervoer nodig.” De mollige dame kijkt hem even verbaasd aan. “Wat een prachtig pakje heb je aan, knapperd. Natuurlijk krijg je een lift van me. Ga maar lekker naast me zitten. Waar moet je naar toe?” “Graag die taxi achterna”, wijst Storm naar de wegrijdende taxi van Mike. ©Dewaputra | afbeelding: wikimedia   Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van november van FrutselenindeMarge (zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'ijspegel' bevat (mag ook in delen). Intussen bij de overige hoofdrolspelers: Gerrit en Lou gaan er vandoor Lezen Volg die taxi bij Mike Lezen Zou je er ook op kunnen? bij het Zeester-drietal op een terrasje bij de Eiffeltoren Lezen Even knijpen, Polleman bij agent Polleman en Sheila (Hans van Gemert) Lezen Zeer onreglementair bij de commissaris (Hans van Gemert) Lezen tags: #verhalen - #vervolgverhaal - #schrijfuitdaging - #140w - #ijspegel

#Leonie
19Nov2019
Leonie's nichtje wordt twee jaar
Marjolein

#Leonie is een vrouw van tegen de veertig, ze zou je buurvrouw kunnen zijn. Ze is net gescheiden en verhuisd naar haar eigen appartementje, waar ze een nieuw leven opbouwt, samen met haar drie kinderen waarover ze het co-ouderschap deelt met haar ex-man. Je kunt het verhaal vanaf deel 1 lezen via deze link.  Wat aan dit deel vooraf ging, lees je via de link hieronder. Leonie's kinderen zijn terug van vakantie Read more “Ik vind het echt zielig voor Liv dat ze alleen broers heeft”, verzucht Ismay op zondagochtend. Leonie schiet in de lach. “Vind jij Julia dan veel leuker dan Martijn?” vraagt ze. Ismay denkt na. “Jongens zijn gewoon stommer” zegt ze. “Martijn ook?” “Hmmm…”, peinst Ismay. “Soms wel”, besluit ze tenslotte. “Jongens hebben altijd een broek aan, meisjes kunnen veel leukere kleren. En lang haar!” Leonie grinnikt. Ismay is duidelijk nog in de roze fase waarin de meeste meisjes een aantal jaren doorbrengen. Het gesprek was op Liv gekomen, de dochter van haar broer Alexander, omdat ze vandaag jarig was. Twee jaar was haar kleine nichtje alweer. Leonie had met Ismay samen bij de speelgoedwinkel een kadootje uitgezocht. Dat was Ismay wel toevertrouwd. Het was een roze knuffel eenhoorn geworden, met een jurkje aan. Liv was zo’n schattig meisje, Leonie was dol op haar nichtje. Een klein eigenwijsje met blonde krullen en ogen die vuur spuwden als je iets verkeerds zei. Die zou haar broertjes wel aan kunnen. Het is krap, met zijn vieren in Leonie’s autootje, maar het past. Als ze naar dit soort familiebezoekjes gingen, gebruikten ze in het verleden eigenlijk altijd Erik’s grotere auto, het is dus weer even aanpassen en het is best een stukje rijden naar de stad waar Alexander woont. Het was een drukte van belang bij Alexander. Michiel, Dagmar en Demi waren er al en Leonie’s ouders arriveerden vlak na hen. Er zaten nog wat buren en familie van Tamara. Een huis vol kleine kinderen. Ismay overhandigde Liv het kadootje, die er verlegen naar keek, maar het niet ging uitpakken. “Help haar maar even”, moedigde Tamara Ismay aan. Het kwam erop neer dat Ismay het kadootje voor Liv uitpakte, maar toen Liv zag wat het was, griste ze het uit Ismay’s handen en drukte het strak tegen zich aan. Kennelijk was het kado goedgekeurd. Leonie zag dat aan de andere kant van de kamer Alexander Michiel op zijn schouder sloeg. “Zo, ouwe reus, dus jij wordt ook eindelijk vader!?” Michiel keek wat wanhopig om zich heen, naar al die kleine kinderen. Hij zag kennelijk voor zich hoe het binnenkort in zijn huis aan toe ging. Ondertussen genoot Leonie. Heerlijk, al haar familie bij elkaar. Demi hielp Tamara in de keuken, haar oudste nichtje was altijd zo behulpzaam op dit soort feestjes. Leonie constateerde dat Demi een geboren lerares was, ze was heel lief tegen de kinderen, maar zorgde er ook geruisloos voor dat ze deden wat zij wilde. Die had haar roeping dus gevonden.

#Piet
19Nov2019
Pietenverhaal
peerke70

Blaffende honden (deze is wel een beetje spannend voor de jonge toehoorders)Pietje Puck een van de jonge pieten had afgelopen jaar niet heel erg goed opgelet. Hij wist niet, dat er bij ons in huis een naamgenoot was. Puck onze hond was er ook nog niet echt van uitgegaan, dat er ‘s nachts zomaar ineens een piet in de kamer zou staan.Eerst was Puck (de hond bedoel ik nu) al verschrikkelijk verbaast geweest dat er ineens allemaal schoenen in de kamer stonden. Eentje had zelfs een wortel erin zitten!Nou ja, het zal wel een traktatie zijn, met die gedachte heeft Puck (weer de hond) alle schoenen naar zijn bench gesleept, en daar heerlijk de wortel en per ongeluk ook een paar stukjes schoen opgegeten.Met een volle buik is hij op de bank geklommen en daar, tussen een stapel kussens, heerlijk in slaap gevallen.Pietje Puck, (ja nu dus Piet) was in de kamer op zoek naar schoenen. Eindelijk had hij ze gevonden, wel een rare plek, zo voor een metalen hok. Hij had al wel eens gehoord van een soort Pietenval, je weet wel, het lijkt op een muizenval, maar dan voor Pieten.Zou dit dan zo’n ding zijn, vooral die twee schoenen die echt in dat hok lagen, die waren echt wel een beetje te eng. Daar zou Piet lekker afblijven. Ook al geen wortel, alleen wat afgekloven loof lag er nog voor. Echt, dit was allemaal heel vreemd. Piet had niet gedacht dat dit bestond, Kinderen die zouden proberen hem te vangen. En toen, toen gebeurde het. Ineens een enorm geblaf, en met enorm bedoel ik echt verschrikkelijk hard!Piet, die net op zijn knieen zat om in het hok te kijken of dat inderdaad een val was, schrok zich het apezuur. Hij schoot naar voren, pardoes het hok in en trok het deurtje dicht voordat die engerd hem zou pakken.Daar zit hij dan, in een hok, toch nog gevangen!Hij hoort gestommel van boven. Stil Puck! Hoe weten ze zijn naam? Wat is dit voor een huis?Er komt iemand naar beneden. In de kamer aangekomen schrikt die man zich nu een hoedje, na apezuur, is dit een logische manier van schrikken. Snel wordt Puck (Piet in dit geval) bevrijd uit het hok. Voor de zekerheid wordt de andere Puck er even ingestopt.“Piet, wat is hier aan de hand, wat een ravage!”Een beetje bang kijk ik die vreemde vent aan. “Eh, dat beest heeft mij in de val laten lopen en eh toen zat ik dus vast.”Snel krijg ik (Pietje Puck) een kop warme chocolademelk en wordt ik al een beetje rustiger. De man legt mij uit hoe het in zijn ogen moest zijn gegaan en ook ik vertel mijn verhaal. Gelukkig is het allemaal één groot misverstand. We zetten de schoenen op de tafel, ik krijg nog een wortel en kan met een gerust hart mijn tocht voortzetten.Wat een avond!#Piet , #sinterklaas ,   #schoenzetten , #hond , #bench      

MEER