#sinterklaas
19Nov2019
Mopperpiet moppert
Ingrid Tips en meer

Na het rondbrengen van kado’s lagen de pieten in diepe slaap in de slaapzaal van het pakhuis. Tot iemand van hen naar de wc moest. Het was zo donker dat Mopperpiet geen hand voor ogen kon zien. Op de tast zocht hij naar een lichtknopje... Maar tijdens het lopen struikelde hij over iets wat op de grond lag. Hij viel en zei toen nèt iets te hard “Wel potverdorie! Wie legt dáár nou wat neer!” De slaapkamer van Sinterklaas lag gelukkig een stuk verderop, dus hij hoorde het niet. Maar de andere pieten waren meteen wakker. “Wat is er gebeurd?” vroeg nieuwsgierige piet. “Ik ben ergens over gevallen.” Hoofdpiet, die een eigen slaapkamer heeft en geroezemoes hoorde, kwam net binnen.Hij deed het licht aan en trof de meeste pieten, rechtop in hun bed zittend, aan. Hij bekeek de situatie. “Ah nee he, slordige pietje, heb jij je kleren weer eens niet netjes opgevouwen?” Inderdaad, de broek en blouse van die piet, lagen op een hoopje naast Mopperpiet. “Dat deed ik niet extra hoor.” “Nee, maar het is wel heel slordig van je!” zei Hoofdpiet. “Gaat het, mopperpiet?” Deze stond op en zei: “Nou, ik kan gelukkig wel weer staan, maar morgen gaat wel weer iets anders mis. Ik ben altijd de klos.” “Nou nou, niet zo mopperen hoor! Jullie kunnen beter allemaal weer gaan slapen, want we hebben morgen nog genoeg kado’s rond te brengen. Die moeten nog allemaal worden ingepakt.” Mopperpiet ging nog even vlug een plasje plegen, slordige piet ruimde intussen zijn kleren op en toen Hoofdpiet het licht uit deed, konden alle pieten weer rustig verder slapen. In deze video op YouTube kun je naar het verhaal luisteren:Dat schreef ik o.a. vanwege onderstaande uitdaging: Schrijfuitdaging november 2019 Read more Meer Leuke Verhalen voor Kinderen lezen?Ze staan in deze collectie. Word Yoorslid via onderstaande link en plaats ook jouw zelfgeschreven verhalen. Inloggen Uitleg Yoors Inhoudsopgave Read more #sinterklaas#verhaal#schrijfuitdaging#kortverhaal     Eigen foto.

#story
19Nov2019
Ons pension
Hans van Gemert

Geheel tegen mijn gewoonte (en de omstandigheden) werd ik midden in de nacht wakker, een kort momentje gedesoriënteerd.  Het was zo donker dat ik geen hand voor mijn ogen zag. Op de tast zocht ik naar het lichtknopje, maar dat was uiteraard tevergeefs, zo'n ding hebben we in deze kamer helemaal niet, volgens onze huisbaas hebben we dat ook niet echt nodig. Elk jaar in november en december lig ik met Igor en een zestal land- en lotgenoten in dat kleine kamertje. Vier stapelbedden en daartussen een smal pad om te lopen. Volgens de huisbaas, tevens de chef op het werk, is dat een riant onderkomen voor een achttal seizoenarbeiders en bovendien, volgens hem, met iets meer dan driehonderd euro per persoon spotgoedkoop. De toeslag voor gas, licht en water, houdt hij van ons salaris af. Omdat we ons geld in een envelopje meekrijgen hoeven we gelukkig geen belasting te betalen, dat scheelt alweer. Het onderkomen is voorzien van alles wat we nodig hebben, op het water na, gelukkig regent het regelmatig in Nederland en wordt de watervoorraad door al die regenbuien wel weer aangevuld. We hebben een rol keukenpapier meegekregen, zodat we zelf eventuele kiertjes langs de kozijnen met stukjes papier kunnen opvullen als het teveel zou tochten. Dat tochten valt gelukkig mee, met acht man op de kamer is het eigenlijk alleen maar fijn dat er ook wat ventilatie is. Het is alleen jammer dat we ook last van ongedierte hebben. Waren het nou alleen muizen geweest, daar hadden we nog mee kunnen leven, maar Igor heeft enkele ratten zien lopen. Niet best. Volgens de huisbaas komt dat omdat we teveel eten op onze kamer hebben. Dat valt eigenlijk nog wel mee, hooguit wat chips of hazelnoten. Zoveel tijd om daar te eten hebben we toch niet, 's ochtends staan we al om zes uur op het werk en we zijn meestal pas om negen uur 's avonds weer terug op onze kamer. Uiteraard bellen we eerst met onze familie thuis (hoge telefoonrekeningen nemen we maar voor lief) en na een enkel glas (je moet toch wát) zijn we blij als we mogen gaan slapen. Mochten we iets te diep in het glaasje hebben gekeken, dan kunnen we bij de huisbaas van die handige paracetamoltabletjes kopen, zodat ons werk de volgende dag niet te veel onder dat ene glaasje hoeft te leiden. De huisbaas had wel een goed idee tegen het ongedierte en heeft ons enkele flessen terrasreiniger bezorgd. In principe is dat goedje voor buiten, maar volgens hem verdrijft de lucht van dat spul al het ongedierte vanzelf. Wat die lucht betreft heeft hij overigens gelijk, maar helaas trekken de ratten en muizen zich er (te) weinig van aan, we vonden vanmorgen tenminste weer enkele keutels op het vloerkleed. Omdat we zo vroeg vertrekken en pas laat weer terugkomen hebben we de mogelijkheid om van de bedrijfskantine gebruik te maken, waar we voor ongeveer een tientje een warme maaltijd kunnen krijgen. Afgezien van de blijkbaar universele soep is het goed gevarieerd, de ene dag krijgen we brood met een gehaktbal, de volgende dag een boterham met een eitje. Ik had er gisteren een met een dubbele eierdooier; een unicum waar ik slechts een euro extra voor hoefde te betalen. Zeg nou zelf, dat is toch een koopje? (c) 2019 Hans van Gemert Afbeelding: Pixabay # verhalen #story #Geschichte Dit #verhaal past in de #schrijfuitdaging van Schrijvelarij (FB) van november 2019 (= een steekwoordenverhaal met: telefoonrekening, gehaktbal, keukenpapier, paracetamoltablet, eierdooier, hazelnoot, vloerkleed, muis, terrasreiniger, regenbui). Uiteraard past het ook in de maandelijkse schrijfuitdaging op Yoors. Wil je ook meedoen? Kijk hier hoe je dat doet: Schrijfuitdaging november 2019 Read more

#zelfzorg
19Nov2019
7 tips voor dagelijkse zelfzorg & zelfliefde in jouw leven
Liesbet Selleslags

Dagelijkse zelfzorg & zelfliefde momenten inplannen in jouw leven helpen je om het contact met je lichaam & jezelf te herstellen. Ze nodigen je uit om te vertrouwen op & te luisteren naar de signalen die je lichaam je geeft. Op jouw gevoel & intuïtie die je nooit in de steek laten.En dan heb ik het niet over grote dingen, maar over kleine dingen die jij dagelijks kan toevoegen aan je leven. Want klein & regelmatig zijn veel belangrijker dan groot & onregelmatig. Wanneer je elke dag 5 minuten iets voor jezelf doet, heeft dit immers veel meer effect op je dan wanneer je bv om de 6 weken naar de wellness gaat. Dit doet uiteraard ook deugd, maar het effect ervan blijft meestal niet zo lang hangen. Je zenuwstelsel is een spier die training nodig heeft om tot rust te komen & spanningen los te laten. Deze houdt juist van herhaling & daarvoor is regelmaat belangrijk. Wanneer je iets 21 dagen volhoudt, wordt het een gewoonte waar je niet meer over hoeft na te denken. Je doet het vanzelf.In dit eBook deel ik 7 van mijn favoriete zelfzorg & zelfliefde tips die ik dagelijks in mijn leven gebruik. Ik hoop je hiermee te inspireren & nodig je uit om de tips die jou het meest aanspreken ook in jouw dagelijkse leven te integreren. Deze dagelijkse zelfzorg & zelfliefde momenten zijn cadeautjes voor jezelf. Doe deze omdat je ze echt wil doen, niet omdat je ze moet doen! De energie waarmee je deze doet, zijn minstens even belangrijk dan het doen zelf. Wees lief voor jezelf & geniet van het gevoel dat je ervan krijgt. Wil jij ook graag meer zelfzorg & zelfliefde toevoegen aan jouw leven?Vraag hier je gratis eBook aan!#zelfzorg#zelfliefde

#schrijfuitdaging
19Nov2019
Over verkeerde knopjes en ontspanning
Dana

#schrijfuitdaging  Het is zo donker dat ik geen hand voor ogen kan zien. Op de tast zoek in naar een lichtknopje. Hebbes. De opluchting die er door mijn vermoeide lijf trekt, slaat al snel om in angst. Wat ga ik aantreffen als ik op de knop druk? Wat voor chaos, wat voor ellende, kan ik dit aan? 'Stel je niet aan, wijf,' fluister ik mezelf toe. 'Kom op, DRUK.' En zo geschiede... Maar in plaats van licht, vult mijn omgeving zich met een luid schel getring, voetstappen, gemopper, gekras en het piepen van scharnieren. 'DANA! Wat is dit nu weer voor onzin! Waarom sta je hier als gek iedereen de stuipen op het lijf te jagen met je ogen dicht?' O, kreun, heb ik dat, het is donker omdat ik weer eens vergeten heb mijn ogen te openen. Ik gluur tussen mijn wimpers door en kijk recht in de verwilderde blik van Chantal.   'Sorry, ik zag je deurbel aan voor een lichtknopje.' 'Hier klopt geen ene fluit van. Ten eerste, het is mijn deurbel helemaal niet, ik moest vandaag me huis uit door die teringzooi  en ten tweede je zag niets want je had je ogen dicht.' 'Bij wijze van spreken, dan.' 'Nou ja, het kan me allemaal geen hazelnoot meer schelen, wat kom je doen, Dana?' 'Je had me uitgenodigd, weet je dat niet meer?' 'Ah, ja, kom binnen. Ik hoop dat je niet weer loopt te zeiken over vage telefoonrekeningen, daar heb ik geen mallemoer aan, en ik ben hier niet in mijn eigen huis dus ik kan je geen gehaktballen, geen paracetamoltablettjes, geen terrasreiniger en zelfs geen ene eierdooier aanbieden.' Nu alle belangrijke zaken duidelijk zijn, stap ik over de drempel, net te traag, zodat ik helaas geraakt wordt door een enorme regenbui en druipend binnenkom, gelukkig is het belangrijkste item droog gebleven dankzij mijn waterdichte rugzak. Chantal, die merkwaardig genoeg, haar hoofd koel houdt, gaat gelijk op zoek naar een handdoek en komt terug met een keukenrol. 'Hier moet je het mee doen, het schijnt de meest absorberende soort te zijn, voor deze ene keer mag je het gebruiken buiten de keuken, nood breekt wet.' Ik ontdoe mij van mijn bagage en neem dankbaar de rol aan. 'Grappig, keukenpapier bedrukt met allemaal kleine kittens en muisjes,' zeg ik luchtigjes. 'Er staan helemaal geen dieren op... ach, ja, is waar ook, je komt nooit zonder reden op bezoek, ik had het kunnen weten, zonder uitdagingen, geen geblog. Goed jij je zin, leuke print, had van mij niet gehoeven, maar alles voor de steekwoorden. Nou kom maar op ook met dat laatste onzinwoord, dan hebben we dat maar achter de rug, zit zeker in die tas?' 'Ik kon het risico niet lopen dat het hier niet in huis was, nietwaar? Dus ja, ik heb het meegenomen. Ik weet wel dat ik gezegd heb dat ik langs zou komen zodat we dan tegen elkaar te keer kunnen gaan, maar ik gun onszelf ook wel wat ontspanning. Het sluit goed aan bij je wensen, hoor, ik heb ernaar geluisterd.' Het tapijt is zo uitgerold, het geknutsel en gepruts met het bouwpakket heb ik thuis regelmatig geoefend en daarom ook zo geklaard. Trots bekijk ik even het resultaat. Een oerdegelijke ouderwetse wip-wap staat te pronken precies in het midden van het vloerkleed. Klaar voor gebruik, de lekkere wip kan beginnen.  Dit #verhaal past in de #schrijfuitdaging van Schrijvelarij (FB) van november 2019 (= een steekwoordenverhaal met: telefoonrekening, gehaktbal, keukenpapier, paracetamoltablet, eierdooier, hazelnoot, vloerkleed, muis, terrasreiniger, regenbui). Schrijfuitdaging november 2019 Read more

#boyanslat
19Nov2019
Boyan Slat Ocean Cleanup
Jolanda

Dit blog heb ik een jaar geleden geschreven. Nu is het beschikbaar in drie talen: Nederlands, Engels en Spaans Van ambitieuze puber tot gedreven ondernemer. Ik maakte kennis met Boyan Slat, toen hij nog een tiener was en aan tafel zat bij RTL Late Night, dat toen nog gepresenteerd werd door Humberto Tan. Boyan vertelde dat hij een manier wilde bedenken om al het drijvende plastic op te ruimen met behulp van de natuurlijke stroming van de oceanen. Hij maakte hier een profielwerkstuk over. Boyan kwam op dit idee tijdens een vakantie in Griekenland. Hij ging duiken, maar kwam meer plastic tegen dan vissen. Zijn project leverde hem in 2012 zelfs een prijs op aan de TU in Delft. Ik wilde mijn passie voor het milieu combineren met mijn passie voor technologie." Boyan Slat, documentaire Boyan op Plasticjacht Wie is Boyan? Boyan Slat is geboren op 27 juli 1994, in Delft. Als VWO'er aan het Grotius College in Delft bedacht hij het schoolproject dat uiteindelijk de aanleiding was voor The Ocean Cleanup. Boyan begon in 2012 een studie Lucht- en Ruimtevaarttechniek, maar brak zijn studie af. Ondertussen bleef hij zijn project tegen de plastic soep verbeteren. Eind maart 2013 houdt hij een toespraak over zijn project op TedX. Zijn speech gaat viraal. Nu, op zijn 24ste, heeft Boyan Slat tachtig man personeel in dienst. Plastic soep The Ocean Cleanup is een project om de plastic soep op te ruimen, die in de oceanen drijft. Maar wat is plastic soep nu precies? Eigenlijk is het een soort drijvende vuilnisbelt van plastic, de grootste plastic soep bevindt zich in de Stille Oceaan tussen San Francisco en Hawaï. Al het plastic dat zich in de internationale wateren bevindt, komt daar uiteindelijk terecht. Momenteel heeft de plastic soep een omvang van ongeveer Spanje en Frankrijk tezamen (bron: Wikipedia). Op de website van The Ocean Cleanup is te lezen om hoeveel stukjes plastic het naar schatting zal gaan. Ruim vijf biljoen stukjes plastic drijven momenteel in de oceanen." https://www.theoceancleanup.com Microplastic Deze enorme berg plastic blijft niet in tact. In de loop van tijd breken er steeds meer kleine stukjes af. Deze stukjes heten microplastic. Dit zijn heel kleine stukjes plastic, die in het water terecht komen. Soms zien stukken plastic er eetbaar uit voor vissen en andere zeedieren. Maar als zeedieren plastic naar binnen krijgen, kunnen ze eraan sterven. Een (schokkend) voorbeeld hiervan is te zien in de documentaire Boyan Slat op plasticjacht, die werd uitgezonden op 14 oktober in het programma VPRO Tegenlicht op NPO 2. Daar zijn schildpadden gestorven, na de sectie op de dieren, worden complete plastic netten aangetroffen in hun maag. Het zogenaamde Plastic Lab dat Boyan drie jaar geleden heeft opgericht, heeft 1.2 miljoen stukjes microplastic bekeken, gewogen en in kaart gebracht. Deze monsterklus duurde bij elkaar drie jaar. Plasticvanger Het plasticsysteem, ook wel plasticvanger genaamd, is een drijvend systeem van 600 meter. Onder water is een soort vangnet dat drie meter diep door het water wordt gesleept. Het maakt gebruik van de wind en de natuurlijke stroming van de oceanen. Mijlpalen 2013: Boyan Slat begint met zijn idee om de plastic soep op te ruimen met behulp van de natuurlijke stroming van de oceanen. 2014: Het project slaagt voor de haalbaarheidstest Crowdfunding voor zijn project behaalt 2.2 miljoen dollar. Ruim 138.000 mensen in 160 landen hebben een donatie gedaan. Hiermee is het momenteel de meest succesvolle crowdfundingsactie ooit. 2015: Data van tests toont aan dat het meeste plastic aan het oppervlak drijft. Onderzoek naar grootte van de plastic soep succesvol afgerond. Schaalmodellen gemaakt om het ontwerp uitgebreid te testen. 2016: In juni eerste prototype getest in de Noordzee, vanwege de sterke stroming en korte, hoge golven. In kaart brengen van de meest schadelijke vormen van drijvend plastic: achtergelaten visnetten (Ghost nets) 2017: Elsevier benoemt hem tot Nederlander van het jaar 2018: Op 8 september is het eerste plastic-systeem geïnstalleerd in San Francisco Bay. Nadat ze 350 mijl het systeem hebben getest, zijn ze op weg gegaan naar 'The Great Pacific Garbage Patch'. 2019: Op 2 oktober is er een update gegeven omtrent The Ocean Cleanup: het systeem houdt plastic vast (tot groottes van 1 mm) Op Youtube kun je de update nogmaals bekijken. Of klik op onderstaand filmpjeOp 10 oktober 2019: er wordt afgeteld naar een nieuwe onthulling (op dit moment 16 dagen) Het enige wat er bij staat, is: THERE’S MORE TO THE STORY | WATCH LIVE ON OCTOBER 26TH There’s more to the story. October 26th 8 pm (CEST) 26 oktober 2019: De interceptor wordt onthuld: een systeem dat rivieren vrij zal maken van plastic. Wil je het filmpje hierover nogmaals zien? Dat kan op deze link: https://theoceancleanup.com/live/ Onderzoek heeft aangetoond dat maar liefst 80% van al het plastic uit duizend (!) rivieren afkomstig is. Het doel is om in 2025 de rivieren schoon te hebben. De voortgang van het plasticsysteem kun je volgen via de website van The Ocean Cleanup. Toekomstplannen Het doel is om uiteindelijk 120 afvalvangers te bouwen. In vijf jaar tijd zou vijftig procent van de grootste plastic soep in het gebied rond San Francisco en Hawaï opgeruimd kunnen worden. Hiervoor zijn zestig afvalvangers nodig. De doelstelling is om in 2025 al het plastic te hebben verwijderd uit de rivieren, met behulp van de Interceptor. Rond 2040 zou negentig procent van de drijvende plastic afvalberg opgeruimd kunnen zijn. Op 28 mei heeft Frans Timmermans een voorstel ingediend tegen het gebruik van 'single use plastics'. In combinatie met The Ocean Cleanup kunnen de oceanen schoon worden én schoon blijven. Boyan zegt er zelf het volgende over: Als we daadwerkelijk de oceanen schoon kunnen maken, is er ook een motivatie om ervoor te zorgen dat de oceanen schoon zullen blijven." Boyan Slat, documentaire Boyan op Plasticjacht Zodra er een belangrijke update komt van het project, komt er een update van dit blog #boyanslat#theoceancleanup#plasticsoup#microplastic#afvalvangers#greatpacificgarbagepatch#greatpacific#boyanslatplasticcleanup#interceptor#boyanslatinterceptor#boyanslatproject#boyanslatplasticvanger#boyanslatpresentatie#boyanslatpresentation#boyanslatprototype

#hetnawoord
19Nov2019
Het nawoord
Auke de Boer

#hetnawoord Mocht ik er onverhoeds toch ineens niet meer zijn.. Door een fout van mij of dat van een ander. Dat maakt in principe ook niet zo veel uit. Zou ik nog een paar dingen gezegd willen hebben. Niet omdat ik mezelf nou zo belangrijk vind, veel meer omdat ik graag wil dat mijn naasten weten dat ik van ze hou. En dat ik ze wil vragen mijn fouten te vergeven. En dat, als ze dat niet kunnen ik er ook vrede mee heb. Mocht er iemand zijn die denkt dat hij of zij mij heeft gekwetst of mij onrecht heeft aangedaan. Wees dan gerust, je bent al lang vergeven. Ik koester namelijk geen wrok of haat. En weet dat iedereen om mij heen, net als ik niet foutloos kan zijn. Mocht ik nog niet zo oud zijn als dit gebeurd, bedenk dan dat tijd geen rol meer speeld voor mij. Ik was immers altijd meer van kwaliteit dan kwantiteit. Ik heb een prima jeugd gehad. Geleerd dat ook volwassen mensen fouten maken, wat mij de vrijheid gaf dat ook te doen. Niet opzettelijk natuurlijk, maar gewoon om er van te leren.  Verder ben ik blij dat ik alles heb mogen doen; sporten, reizen, zuipen, de liefde bedrijven. Alles mogen voelen; geluk, liefde, gebroken hart,onzekerheid, teleurstelling, overwinning, waardering en trots. Alles mogen zien; wonderen der natuur, bossen en meren, mooie vrouwen, stervende mensen en opgroeiende kinderen.  En aan mijn verwekkers, de dankbaarheid. Omdat ik het naar mijn zin heb gehad hier en het niet had willen missen. Een goed gezond stel genen tot mijn beschikking had. Ze me  hebben opgevoed zonder overdaad, zodat ik kon voelen hoe het is iets extra’s te krijgen. Ze me leerden door hard te werken er dingen te bereiken zijn, en je er voldaan door kan voelen. Je verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen leven.  Tot slot nog een aantal kreten die me nu te binnen schieten. Misschien dat iemand er iets aan heeft: Discriminatie bestaat niet, er zijn ook zat mensen die dat niet zien. Gelijke behandeling bestaat ook niet, en dat is maar goed ook. We zijn verschillend. Er is altijd een reden voor de dingen die niet goed gaan voor je. Zoek ze in jezelf, net als de oplossingen. Maak de keuze; strijder of slachtoffer, wat wil je zijn?Vergeef jezelf je fouten. Je wordt niet gedefinieerd door je fouten. Het feit dat je ze ziet bewijst het tegendeel.En voor de mensen die het echt niet makkelijk hebben; ik wens jullie sterkte met alles wat te doorstaan. Ik gun jullie verlichting aan het einde van die tunnel. Humor en zelfspot werkte voor mij, in wat minder goede tijden.En ik zou nog door kunnen gaan, met van alles en nog wat. Maar ik heb al genoeg van jullie tijd gebruikt. Bedankt voor alles en tot ziens!

MEER