#Kerstman
07Dec2019
Marc

Lieve #Kerstman , voordat u Sinterklaas 6 december wilt komen aflossen hier, heb ik een paar verzoeken om te voorkomen u straks net als Sinterklaas en zwarte Piet ook dat idiote gezeur en van die belachelijke demonstraties gaat krijgen: Wilt u die rendieren a.u.b. thuis laten en doe ook in vredesnaam uw jas met bontkraag niet aan, want dan wordt de Partij v.d. dieren gek… Als u uw slee meeneemt, dan graag incl. alle certificaten en testdocumentatie, specifiek die van de remmen, want anders staat ie binnen een uur tussen de Stints… Zeg en doe vooral niet aardig tegen kleine kinderen en vrouwen want dan gaat iedereen op zoek naar bijbedoelingen. Tegen mij kunt u gewoon aardig doen hoor, ik zoek er niets achter :-)) … Graag benadrukken dat u maar heel kort hier verblijft, alleen dingen komt brengen en geen asielaanvraag zult indienen. Dat voorkomt een boel gedoe… En Kunt u uw baard een beetje trimmen, zodat deze niet te gezichtsbedekkend is. Dit om te voorkomen dat dit associaties oproept met … (ik wil ook geen gezeur, dus ben even niet te direct als u het niet erg vindt)…. Vooral ook niks zeggen over uw elfen, om elke schijn van slavernij te omzeilen… En gebruik niet te veel verlichting, denk aan de energietransitie en de klimaatdoelen waarmee Nederland de wereld wilt redden!.. Enne uw zwarte laarzen zijn kwetsend voor mensen die WO-II nog hebben meegemaakt, thuis laten dus, slippers zijn prima. Geen crocs aub !… O ja, vergeet uw correctie shirt niet , anders worden de mensen met obesitas weer belachelijk gemaakt.. En als laatste gelieve ook geen opmerkingen over kabouters! Dat is kwetsend voor kleine mensen (zelf ben ik ook niet zo groot). Welkom in Nederland, heel veel plezier gewenst en wees verder vooral uzelf in dit achterlijke landje . Ps. Zorg dat de cadeautjes genderneutraal zijn … Bron:

#fles
07Dec2019
Kan dit fosfor zijn? (vervolgverhaal fles)
peerke70

Deel Tien in mijn vervolgverhaal over de whiskey #fles die in een wel zeer interessante #mijn gevonden is. Inmiddels is dit verhaal al door medeschrijvers opgepakt en kun je vervolgstappen en andere routes lezen via: Het verhaal van Hans van Gemert of van Dewaputra Wil je vanaf deel een lezen? Klik dan hier. #schrijven ,#vervolgverhaal ,#aansluitverhaal ,#lamp , #stalagmieten , #stalactieten,   #Destilleren ,#Stoken , #licht , #Mine ,    Vol verbazing staren wij omhoog. een enorme glazen kom lijkt de ruimte te bedekken. De kom is, voor zover wij kunnen zien, gevuld met water. In het midden van dit water drijft vuur. Dat kan niet, vuur is niet in staat te drijven! Toch bedriegen onze ogen ons niet. Dan moet de substantie die we daar zien branden zelf drijven. Misschien olie? Maar dan zou het zwart moeten zijn en het lijkt zelfs of dit vuur ook onder water brandt. Nee, geen idee waar dan de zuurstof vandaan zou moeten komen. Ooit, lang geleden heb ik wel eens begrepen dan brandend fosfor niet gedoofd kan worden met water. Maar onder water? Toch lijkt het echt zo te zijn.Het licht dat er vanaf komt is intens en de spiegels versterken zo mogelijk de bundels. Als dit echt daadwerkelijk witte fosfor is, dan is het hier levensgevaarlijk, dat spul is zo instabiel als een kind op Sinterklaasavond. Dat ze dat hier durven met die zwaveldampen! Beschaamd denk ik even aan mijn eigen stromlamp die ik achtergelaten heb bij de stalagmiet. Die heb ik zelf ook ontstoken op een moment dat ik niet wist of dit gevaarlijk was. Ik kijk weer omhoog het is een indrukwekkend gezicht, die spiegels en dan die enorme bak met water.  Toch zijn niet alle spiegels zo gericht, dat ze bij ons uit kunnen komen. Hier en daar worden spiegels naar de wand gericht.  Ik verwacht dat daar ook kamers zijn. Ruimtes, die geen daglicht krijgen (het misschien ook niet verdragen kunnen) en die, op deze wijze worden belicht.Maar waarom dat licht, ik bedoel, waarom nu? Iedereen is vertrokken, er is nu geen enkele noodzaak om alles zo fel te belichten.  We zien dan ook dat vele spiegels die op de wanden gericht zijn, alleen maar een deur of zelfs een stuk wand beschijnen. "Wat zou hier verder nog zoveel licht nodig hebben?" Het antwoord komt van achter ons: "Onze kassen!" Nog nooit ben ik zo enorm geschrokken. Een grote man met een stok staat daar samen met, wat zijn zoon lijkt te zijn."Een veel betere vraag: Wat doen jullie hier, en hoe zijn jullie hier gekomen?" "Eh....." Kijk, dat noemen ze dus een cliffhanger! Ik hoop dat deze werkt en dat jullie morgen weer lezen. Misschien dat er bij jou nu ook een lampje gaat branden? Schrijf dan lekker mee! (mijn Peertje brandt al even)

#MyFeelings
07Dec2019
MyFeelings 17 'De wasmachine'
The Original Enrique

Mijn vorige bijdrage: MyFeelings 16 'Schaduwen uit 't verleden' Read more Hoe kan dit nou filosofisch worden? Of ook maar enigszins met gevoel te maken hebben? Ontdek het als je verder leest... Vriend leerde ik lang geleden kennen. Hij is ouder dan ik ben maar we waren nog jong. Terloops vertelde Vriend, ergens, ooit over zijn wasmachine. Een onbenullig iets, als je kijkt naar het leven op zich. Het léék iets onbenulligs. Op dat moment was de machine ca. 14 jaar oud, een Miele uiteraard en hij vertelde dat het zo'n goed apparaat was, omdat het al zolang meeging. Je herkent dit misschien wel. Zoiets komt eens af en toe ter sprake, zo ook bij ons. De jaren verstreken, we leefde ons leven, 'switchten' van baan, gingen op vakantie, up's en downs en intussen stond daar die wasmachine, als een stille getuige. Maar ik vergat nooit het 'domme' gesprekje wat we erover hadden. Het hoorde bij onze kennismaking, waar hij 'm had gekocht, als student, waar Vriend destijds op kamers zat, enzovoort. Je kijkt vooruit, vol met plannen voor de toekomst. En de wasmachine was op zich niet meer dan een apparaat wat voor herhaling vatbaar was. De volgende wordt weer een Miele. Op die manier denk je dan maar staat er verder niet bij stil. Waarom zou je ook. Tot vorige week... Toen kwam er een opmerking van Vriend, die bij mij insloeg als een bom... Echter, ik heb 't niet laten merken... "Als de volgende wasmachine net zolang meegaat als deze, ben ik er waarschijnlijk niet meer..." Van een gesprekje, over een wasmachine en hoe goed 'ie wel niet is. Het idee dat het leven nog tientallen wasmachines duurt... En dan opeens het besef dat dit stuk witgoed inmiddels 34 jaar oud is, dat het leven zo snel gegaan is... Dat je toekomst ook al deels je verleden is... Dat alles anders is gelopen dan verwacht... Dat je misschien nog maar één wasmachine 'tegoed' hebt... En dat je leven niet oneindig is... Opeens dat besef... Als de volgende wasmachine net zolang meegaat als deze, ben ik er waarschijnlijk niet meer... 'Vriend'. En dit was het verhaal hoe een wasmachine filosofisch wordt, hoe twee ogenschijnlijk absurde combinatie; leven en een wasmachine samensmelten tot een soort bliksemschicht die je heftig treft. Miele, er is geen....... © 07-12-2019 Copyright; Blog, titel en tekst(en) van/door: © The Original Enrique   Alle rechten voorbehouden/All rights reserved.  Tags: #MyFeelings #mijmeren #filosofie #weemoed #leven #evalueren #relativeren #dromen #sterfelijkheid #filosoferen #StoriesByEnrique            

#Huelgoat
06Dec2019
Bretagne. Huelgoat en omgeving
Maurice Godefridi

#Huelgoat , een stadje in het binnenland van Bretagne, gelegen op 30 kilometer van de Bretoense Noordkust (Morlaix, Roscoff) en op 50 kilometer van de Zuidkust. De omgeving van Huelgoat mag je gerust het mooiste stuk Bretoens binnenland noemen. Groene bossen bezaaid met grote rotsblokken worden afgewisseld met grijze heidegebieden.We staan in het centrum van Huelgoat, op het plein Aristide-Briand, een rechthoekig, gezellig plein met een crêperie, een café, tabac, apotheek, krantenzaak en kerk. Een typisch centrum van een klein Bretoens stadje. We wandelen langs de rue des Cendres, noor­delijk van de place Aristide-Briand, komen zo langs het meer en staan plots bij de 'Chaos du Moulin', een meer dan schilderachti­g, door veel groen omgeven rotspartij. We duiken letterlijk tussen de rotsen door en komen bij een ijzeren trap die je bij de Grotte du Diable brengt. Deze plek, die ook wel Trou du Diable wordt genoemd, zou het begin zijn van de weg die rechtstreeks naar de hel voert... Niet naar de hel, maar naar La Roche Tremblante, leidt een pad in noordelijke richting. La Ro­che Tremblante, een 7 meter lan­ge en 3 meter hoge steenklomp, klein vergeleken bij de omringende rotsblokken, ligt zo onvast op de grond dat Bretoense jongens en meisjes erin slagen, op een bepaalde manier bukkend, de steen heen en weer te doen wiegen. La Roche Trem­blante wordt gebruikt als toets­steen voor de trouw van een ge­huwde vrouw of man. Wanneer een man of vrouw tegen de steen duwt en de steen schommelt, dan kan hij of zij er zeker van zijn een trouwe echtgenote of echtgenoot te hebben. Beweegt de steen niet, dan is dat het bewijs van de ontrouw. En inderdaad na veel proberen en op de juiste plaats te duwen, beweegt de rots inderdaad. Wonderlijk verwonderlijk zoals heel Bretagne. Grot van Koning Arthur en andere Niet ver van deze plek troont nog een enorm rotsblok, Le Champi­gnon genaamd. De weg gaat ver­der en daalt af in de vallei. Voortdurend de weg naar rechts volgt, komen we bij een holte tussen de rotsblokken. Deze plaats wordt Ménage de la Vierge (huishouding van de maagd) ge­noemd, naar de vorm van de ste­nen die met enige fantasie doen denken aan potten en pannen. Verder afdalend langs de rivier leidt het Sentier des Amoureux naar de Grotte en Fontaine d'Artus, naar men zegt eens de verblijfplaats van koning Arthur. De weg gaat verder naar het midden in het bos gelegen 'Mare aux Sangliers', een rustig, mysterieus meertje omgeven door rotsblokken. De weg die bij de Grotte d'Artus linksaf slaat brengt ons bij de resten van een le­gerstede, die hier bekend staat als 'Camp d'Artus'. Een dubbele muur omsluit een gebied waar­van archeologen beweren dat we hier te maken hebben met een fortificatie uit de IJzertijd. De boe­ren vroeger, nu eerder de toeristische dienst uit de omgeving vertellen dat het spookt in het Camp d'Ar­tus; 's nachts hoort men huilen en de boeren waarschuwen iedereen hier vooral niet na zonsondergang te komen. We zijn er nu in de schemering, geheimzinnig is het zeker wel maar helaas echte geesten laten zich niet zien. Rivière d'Argent en Le Gouffre We zijn nu wel ver van de rivier afgedwaald. Terug afdalend en de weg over stekend komen we op het pad van het kanaal. Een aftakking van de rivière de Argent die leidt naar de oude zilvermijn. Nog zo'n tot de verbeelding sprekend verleden. Ooit was dit dus een industrieel gebied waar zilver werd gewonnen. We wandelen tot aan Le Gouffre, de plaats waar volgens de legende Dahut, zoon van koning Gradlon ' faisait étrangler ses amants avant de jeter leurs corps dans ce précipice'. Verhalen blijven komen, maar wij moeten terug vooraleer de duisternis ons opslokt. We klimmen uit de 'Gouffre' en keren via de verharde weg terug naar Huelgoat.Vreemde verhalen, mythen en legendes zijn eigen aan de streek. En ik moet zeggen dat het indrukwekkende eikenwoud, de donkere valleien en de immense rotsblokken echt wel tot de verbeelding spreken. En, is het alleen maar verbeelding of is er hier toch meer aan de hand? Praktische informatie Het Parc Naturel Régional d'Armorique in de streek Finistère (West-Bretagne) bestaat vanaf 1969 en is een van de 27 regionale natuurparken van Frankrijk. Het park meet 172.000 ha en strekt zich uit van het schiereiland Presqu'île de Crozon, ten zuiden van Brest, tot aan de Monts d'Arrée, even onder Morlaix. Je vind hier een verscheidenheid aan landschappen: bossen (Huelgoat), heidegebieden, heggenlandschappen en natuurlijk ook rotskusten. De streek is bezaaid met menhirs, dolmens en andere megalieten. Het park biedt diverse toeristische attracties (ecologische musea, abdijen, oude Bretonse woningen, kerken en kruiswegen) en ondanks het toerisme kom je op de wandelroutes nauwelijks andere mensen tegen. #Bretagne  

#kerst2019
06Dec2019
Aftellen met Stip... vrijdag 6 december...
Mevrouw Stip

Vanmorgen mocht ik uitslapen... wat een luxe om gewoon lekker in mijn bed te mogen blijven liggen. Mijn geluk kon echt niet op. Geen vervelende wekker en geen koude vloer onder mijn voeten, ook helemaal geen druk om ergens op tijd te komen... Zalig, ik kan het niet anders omschrijven dan gewoonweg zalig. Traag wakker worden en daarna met mijn kopje thee op de bank... onder een dekentje... genietend van het wegtikken der minuten zonder dat ik me zorgen hoef te maken. Ik was even vergeten hoe dat voelde.En in de namiddag gezellig op stap met mijn dochter... even ontladen van de examenstress. Thee zetten... Mijn fluitketel met stippen zorgt ervoor dat ik kan genieten van een heerlijk kopje thee...Hoe je het perfecte kopje zet, kom je te weten door een klik op de foto. Gezelligheid... Sommigen noemen het kitsch, anderen vinden het te gek... ik noem dit gewoon gezelligheid... Tijd voor taart... Een vieruurtje... moeder-dochter-tijd... na het shoppen.   Stip's adventskalender... Elke dag een stipje dichterbij... Read more Aftellen met Stip... zondag 1 december... Read more Aftellen met Stip... maandag 2 december... Read more Aftellen met Stip... dinsdag 3 december... Read more Aftellen met Stip... woensdag 4 december... Read more Aftellen met Stip... donderdag 5 december... Read more #kerst2019 #kerst #advent #adventskalender #mevrouwstip #mevrouwstiploveschristmas #mevrouwstipiscreatief #aftellennaarkerst #xmas #kerstgezelligheid #uitslapen #dagjevrij #thee  #gezelligheid #gezelligheidtroef                

MEER