#story
20Nov2019
Het voordeel van de knutselaar
Hans van Gemert

De aanhoudende regenbuien hebben inmiddels voor een laagje water in de straat gezorgd van zeker dertig centimeter, de riolen krijgen het niet meer verwerkt. En als ik naar de lucht kijk is me wel duidelijk: er komt nog veel meer. Dat zou nog niet zo erg hoeven te zijn, maar inmiddels stijgt ook binnenshuis het waterpeil aanzienlijk, het vloerkleed is zo te zien voorgoed bedorven en de daarop liggende papieren (volgens mij zelfs een telefoonrekening, ik ben blijkbaar wat slordiger in die dingen dan ik altijd dacht) drijven als verzopen bootjes voorbij. Het enige voordeel van al dat water lijkt te zijn dat ik nou waarschijnlijk ook van een flink aantal muizen verlost ben, of kunnen die beesten toch zwemmen? De kelder staat inmiddels vol water en dat is niet best voor het aldaar opgeslagen keukenpapier. Het persoonlijke probleem is wat groter,  de in de kelder opslagen voedselvoorraad is bedorven en onbereikbaar. Toch wil een mens ook wel eens wat eten, nietwaar? Vannacht had dat al dat water nog een onverwacht, in zekere zin ook spetterend, gevolg. Ik werd wakker van een luid knetterend geluid, dat vergezeld ging met spookachtige, blauwe flitsen. Toen werd het donker. Ik weet niet of je dit herkent, maar het was zo donker dat ik geen hand voor mijn ogen zag. Op de tast zocht ik naar het lichtknopje, maar dat had geen effect meer. Het was me duidelijk: het elektriciteitsnet had de strijd tegen het water opgegeven, de stroom was uitgevallen. Voorzichtig ging ik de trap af naar de keuken. Een beetje eng was het wel: het water in de gang zou toch niet onder stroom staan? Het was me duidelijk dat een paracetamoltabletje me niet meer zou kunnen helpen als dat wel zo zou zijn. Gelukkig viel dat allemaal mee, ik ben er nog. Nu het weer ochtend is besluit ik tot het hoognodige inventariseren van de voedselvoorraad. Een blik met kant-en-klare gehaktballen staat op het aanrecht in de keuken, ik heb nog een potje hazelnootpasta en een stel eieren, gelukkig gisteren al gekookt, want zonder stroom kun je helemaal niks met een inductie kookplaat. Hopelijk zijn die eieren ook hard genoeg, ik houd namelijk niet van die vloeibare eierdooier, daar heb ik een hekel aan. Heel veel voorraad is dit natuurlijk niet, dus ik moet een manier bedenken om veilig en het liefst zo droog mogelijk toch naar de winkel te gaan.  Zoals altijd, als de nood hoog is, is de redding nabij. Mijn oog valt op een flinke hoeveelheid lege plastic verpakkingen die ik had klaargezet om bij het winkelcentrum in de oranje verzamelbakken voor het plastic weg te gooien. Allemaal verschillende dingen, van afwasmiddel, wasverzachter, shampoo, dat soort dingen. Deze maand verzin ik er ook terrasreiniger bij, want die verpakkingen zijn vanwege het formaat het meest praktisch. Handig als ik ben knutsel ik daarvan een minivlotje, waarmee ik zonder natte voeten en met veel plezier mijn door het water ploeterende buren voorbij peddel, op weg naar de winkel. Zo, dat is ook weer opgelost! (c) 2019 Hans van Gemert Afbeelding: Pixabay # verhalen #story #Geschichte Dit #verhaal past in de #schrijfuitdaging van Schrijvelarij (FB) van november 2019 (= een steekwoordenverhaal met: telefoonrekening, gehaktbal, keukenpapier, paracetamoltablet, eierdooier, hazelnoot, vloerkleed, muis, terrasreiniger, regenbui). Uiteraard past het ook in de maandelijkse schrijfuitdaging op Yoors. Wil je ook meedoen? Kijk hier hoe je dat doet: Schrijfuitdaging november 2019 Read more

#sinterklaas
20Nov2019
Mallepietje mocht mee op pad
Ingrid Tips en meer

Dit korte verhaal in het thema Sinterklaas, kun je beluisteren op YouTube en/of hieronder (mee)lezen. De pieten droegen warme kleren, want het was ijskoud die nacht. Mallepietje mocht voor het eerst met de pieten mee om sinterklaaskado’s rond te brengen. Daar had hij zich echt enorm op verheugd. De anderen ook, want hij kon zo lekker gek doen en dat hield de stemming er flink in. Hij stopte de pepernoten in klaargezette schoenen, op een kussen, in een pet of handschoen. Maar toen hij het strooigoed ook nog in een pot gel wou stoppen, greep opletpiet in. “Ben je mal? Dan is het toch niet meer te eten?!” “Oeps, daar had ik niet aan gedacht.” Een paar pieten giechelden. “Sst!!” zei opletpiet . Anders worden de kinderen te vroeg wakker! Dan is het geen verrassing meer dat we wat bij hun schoenen hebben gelegd!” Ze knikten. Heel stilletjes slopen de pieten weer het huis uit. In de rest van die straat verliep bijna alles gladjes. Mallepietje was een snelle leerling. Het snoepgoed legde hij voor alle zekerheid alleen in of naast de kinderschoenen. In het laatste huis, waar de ijspegels aan de ramen hingen, moest een andere piet ineens véél te hard niesen. Dat kan gebeuren. Maar een kindje werd wakker, dacht dat ze gedroomd had en liep naar de slaapkamer van haar ouders om dat te vertellen. Zo moest ze door de woonkamer, waar een schemerlamp stond. Ze zag gelukkig niet dat malle pietje zijn hoofd daarin verstopte, terwijl hij zijn lijf achter de poot hield. De andere pieten waren al op de gang, dus ze hadden allemaal geluk dat het meisje hen niet heeft gezien. Fijn. Dat liep goed af. Snel en zachtjes vertrokken ze. Ze gingen terug naar het pakhuis, hun pietenparadijs. De twee bovenstaande alinea’s bevatten elk 140 woorden met daarin een bepaald woord (geheel of in delen) verwerkt. Dit verhaal schreef ik namelijk n.a.v. deze uitdaging: 140w November IJSPEGEL Read more Meer Leuke Verhalen voor Kinderen lezen? Ze staan in deze collectie. #sinterklaas#verhaal#lvvkids#leukeverhalenvoorkinderen#verhalen#voorleesverhaal#audio#youtube        

MEER