#hetroerom
14Nov2019
Waarom ik een vastcontract heb geweigerd.
Gingerbread

Wat ik altijd zo fijn heb gevonden. De vastigheid van een salaris elke maand, heb ik dit jaar achter me gelaten. Ik ben dit jaar sinds 22 januari 2019 voor jezelf begonnen.  Ik had naast mijn werk altijd al een kleine webshop en die heb ik nog steeds. Dat is iets vanuit mijn bedrijfseconomische opleiding. Dacht naast mijn baan (de vastigheid) begin ik een webshop is het klein en blijft het klein. Ik vind het leuk de administratie, inkop, verkoop, boekhouding. Alles wat ik heb geleerd in de praktijk brengen. Je zou het kunnen zien als een hobby.  Sinds dit jaar heb ik dan toch echt de grote stap gewaagd om die vastigheid achter mij te laten en volledig voor mezelf te beginnen.  Van ass. teamleider naar glazenwasser. De baan die ik had was assistent teamleider bij een groot postbezorging bedrijf. Collega's waren leuk de leiding boven mij was leuk het leek soms wel werken en beetje apenkooien tegelijk. De gekkigheid heeft me altijd aangetrokken bij het bedrijf en de gezelligheid van de sfeer die er hing binnen het bedrijf waar ze gevestigd waren. Op den duur zouden we gaan inkrimpen en moeten verhuizen naar een andere stad met ons kantoor. Alles weg door elkaar geschud en de sfeer is dan ineens ook weg. ik heb het geprobeerd bij een andere vestiging wat ook weer helemaal leuk werd, maar ook die moest sluiten.  Toen begonnen bij food afdeling (maaltijdboxen bezorging), van dit bedrijf en later naar de pakket afdeling. Super leuk werk maar er waren ook een aantal zaken wat ik miste en dat was de omgang die ik zo gewend was bij de postsortering. Hier was het veel eg op elkaar letten, wie dat wat en vooral wie dat wat niet. Ik kwam iemand tegen die glazenwassersbedrijf had. Een paar keer meegegaan en vond het eigenlijk wel leuk.  Ik werd enthousiaster van het werk. Het werken met de jongen verliep goed en het werk was leuk. Contact met de klanten was leuk. Dat miste ik bij mijn baan. Toen ik op eengegeven moment een vastcontract kon krijgen bij het postbedrijf, heb ik besloten moet ik dit nu wel of niet doen. De vastigheid is lekker en hiervoor geen vastcontract, dus dit was nog beter dan hiervoor. En ik ging nog een 0,12 per uur meer verdienen, ja jongen dat is natuurlijk bruto, maar toch. Dacht als ik nu ja zeg blijf ik hier voorlopig werken, wordt ik hier blij van de omgang van de mensen en de wisselende vroege en hele laten tijden. Ik dacht nee ik ga dit grote avontuur eens aan in me leven. Ik ga vertellen dat ik weg ga voor de kerst van 2018. Eindelijk is vrij tussen kerst en oud en nieuw. Ik werd niet blij van het idee dat ik daar zou moeten werken. Iets waar ik hard voor gewerkt heb om een vast contract te krijgen bij het bedrijf is het me eindelijk gelukt. Beslis ik zelf om het niet te doen. Ik werd er toch niet happy van omdat het niet meer zo leuk was, als toen-der-tijd.  Nu ben ik glazenwasser.  Nu ben ik dus glazenwasser geworden. Het hebben van een eigen bedrijf geeft de nodige stress. Hoeveel salaris je hebt aan het einde van de maand is niet altijd meer zeker. Zelf je eigen klanten regelen, administratie, budget, enzovoort, enzovoort. Toch heb ik het nog steeds keuze naar me zin. Je ziet meteen wat je gedaan hebt voor de klanten, en wat het doet voor je eigen onderneming. Met een tevreden klant ben ik ook weer tevreden. En natuurlijk niet iedere klant is even vrolijk dan is hier en op het werk zo. De omgang is vaak heel anders dan de collega's. Iedereen wilde wel wat doen maar vooral niet al te veel. En de mensen waren vaak drukker met op elkaar letten wie wat niet deed dan dat ze zelf iets deden.  #hetroerom #verhaal #werk #glazenwasser #schoonmaak #schoonmaakbedrijf #keuzes #kiezen #plezier #leuk #collegas      Nu ben ik benieuwd hebben jullie wel een voor zo een keuze gestaan.      

#verhaal
14Nov2019
Het nieuwe huis
Hans van Gemert

Het was al laat in de middag toen Dirk en Doortje voor het huis parkeerden, de schemering begon zelfs al in te vallen en de gestaag neervallende regenbuien hadden de vroege schemering verdiept. Niet dat ze niet eerder hadden willen komen, maar het was moeilijk gebleken om een tijd te prikken die bij zowel de notaris als bij hen en de verkoper goed uit kwam. Maar goed, de handtekening was dan toch eindelijk gezet en nu keken Dirk en Doortje met spanning en enige ontroering naar het huis, hún nieuwe, allereerste huis. 'Ik neem meteen die krat met spullen mee.' 'Goed idee.' Vlak achter de voordeur had zich een enorme stapel post verzameld. Zo te zien lag er van alles, huis-aan-huiskrantjes, folders en rekeningen, soms zelfs voorzien van een luid en duidelijk 'Herinnering'. Blijkbaar had de vorige bewoner zijn telefoonrekening niet betaald. Voorzichtig stapten ze over de stapel heen en gingen de woonkamer binnen. De gordijnen, die ze voor een prikkie van de vorige bewoner hadden kunnen overnemen, waren nog gesloten, er drong niets van het spaarzame buitenlicht in het huis door. Het was zo donker dat ze geen hand voor ogen konden zien. Op de tast zochten ze naar het lichtknopje, maar toen ze dat gevonden en ingedrukt hadden bleef het donker. 'Dat is waar ook, we moesten eerst de aardlekschakelaar in de meterkast omzetten.' Dirk knikte. 'Dan zullen we dat eerst maar even doen.' Toen ook die hobbel was genomen en het eenzame lichtpeertje dat de vorige bewoner bereidwillig had laten hangen zijn licht verspreidde keken ze vol trots in het rond. Hun eigen huis, eindelijk. Ze waren meteen verliefd geweest op de authentieke elementen. Ramen met een strook glas-in-lood, de ornamenten langs de houten trap, de originele tegeltjes op de badkamer en natuurlijk de terrazzovloer in de gang en in de keuken, die nog in perfecte staat bleek te verkeren. 'Geweldig, vind je niet?' 'Reken maar, eindelijk!' De zoen op dit moment was volkomen logisch en natuurlijk, maar de zich verdiepende innigheid van de omhelzing drukte Doortje resoluut weg. 'Nu niet schat, die betonvloer ligt vast niet erg lekker.' 'We halen het wel in!' 'Uiteraard!' Ze lachten en grepen bij wijze van compensatie naar de meegebrachte krat, die gevuld was met schoonmaakmiddelen, een rol keukenpapier en oude lappen die na gebruik meteen konden worden weggegooid. Doortje tilde met verbazing een van de verpakkingen omhoog. 'Wat heb jij nou gekocht?' 'Dat is om de vloer schoon te maken.' Doortje lachte. 'Mooi niet suffie, dan had je terrazzo-reiniger moeten hebben, geen terrasreiniger!' Nu schoot ook Dirk in de lach. 'Oepsie… foutje, bedankt!' De noodzakelijke stofzuiger en de emmers met toebehoren werden uit de auto gehaald en het schoonmaakkarwei ging het volgende uur in alle hevigheid van start. Spinnenwebben, muizenkeuteltjes en andere ongerechtigheden verdwenen als sneeuw voor de zon. 'Heb jij geen honger?' informeerde Dirk, toen dat uurtje voorbij was. 'Eerlijk gezegd: jawel!' 'Ik heb broodjes meegenomen.' 'Je bent een engel!' 'Weet ik toch!' Na ook de onvermijdelijke tuinstoeltjes met klaptafeltje uit de auto te hebben gehaald zat het tweetal even later aan hun eerste maaltijd in hun nieuwe huis. Eenvoudig, maar smakelijk. Dirk had gezorgd voor een mooie mix, broodjes hazelnootpasta, kaas en er waren zelfs een paar broodjes ei. Gelukkig waren de eieren goed gekookt, en bleef de vloer schoon van druppels eierdooier. 'Jammer dat je geen broodje hebt belegd met schijfjes gehaktbal…' 'Je kunt niet alles hebben hoor!' 'Houd er maar rekening mee: ik wil álles van je!' 'Ik ook van jou, schat!' 'Zeg Dirk, die vloer is eigenlijk best wel koud. Zou dat met parket beter worden? Of hebben we toch ook nog een vloerkleed nodig?' 'Goed punt, als dat nodig is dan doen we dat. Als we teveel op te koude vloeren lopen krijg je misschien hoofdpijn. Dát moeten we tot elke prijs zien te voorkomen…' Doortje lachte. 'Maniak!' 'Ik weet gelukkig wel een oplossing: altijd een ruime voorraad paracetamoltabletjes in huis hebben!' Doortje lachte nog steeds. 'Wat ik zeg: maniak!' (c) 2019 Hans van Gemert Afbeelding: Pixabay Dit #verhaal past in de #schrijfuitdaging van Schrijvelarij (FB) van november 2019 (= een steekwoordenverhaal met: telefoonrekening, gehaktbal, keukenpapier, paracetamoltablet, eierdooier, hazelnoot, vloerkleed, muis, terrasreiniger, regenbui). Uiteraard past het ook in de maandelijkse schrijfuitdaging op Yoors. Wil je ook meedoen? Kijk hier hoe je dat doet: Schrijfuitdaging november 2019 Read more

#sinterklaas
14Nov2019
Sinterklaas in het donker
Ingrid Tips en meer

Sinterklaas in het donker Meestal gaat bij Sinterklaas alles vrij makkelijk. Al is hij al behoorlijk oud: hij kan alles, weet alles, onthoud en doet heel veel. Net als iedereen gaat ook de Sint af en toe naar de wc. Daar neemt hij op zijn oude dag rustig de tijd voor. Op een dag zat hij, in de badkamer van het pakhuis in Nederland, op het toilet. Ineens hoorde hij “PATS”… er was een lamp kapot gesprongen.Het was zo donker dat hij geen hand voor ogen kon zien. Op de tast zocht hij naar een lichtknopje... De Sint riep Hoofdpiet, maar die hoorde hem niet. Hoofdpiet was namelijk aan het helpen bij het inpakken van alle cadeautjes. Het leken er elk jaar wel meer. In de inpakkamer stond de radio heel hard aan met een leuk Sinterklaasliedje. Hij zei: “Kom op Pieten, we doen even een polonaise. Gezellig!” Vanaf de badkamer hoorde Sint hun plezier maken. Gelukkig weet Sint altijd bij alles de kalmte te bewaren. In het donker de wc doorspoelen lukte alvast. Ook de wasbak met kraan had hij snel gevonden, zodat hij zijn handen kon wassen. Er hangt altijd een handdoek naast, dus afdrogen was ook geen enkel probleem. Hij zocht verder naar een lichtknopje. Maar er is helemaal geen lichtknopje op die badkamer. Er hangt wel een stevig touw om het licht aan te maken en dát was Sint even vergeten. Terwijl hij overal om zich heen voelde, had hij plots de deurklink van de badkamer te pakken. Net toen hij de deur opende, stond Hoofdpiet daar. “U had mij geroepen, hoorde ik van luisterpiet?” “Ja, op de badkamer ging ineens het licht uit. Dus zocht ik naar de uitgang.” “Dat is u gelukt! Zoals u altijd alles lukt!” “Over lukken gesproken. Lukt het met inpakken van alle cadeautjes?” “Zoals ieder jaar gaat dat ook dit jaar weer lukken, Sint!” Terwijl Sint ging lezen in zijn Grote Boek, verving klusjespiet de gesprongen lampenpeer op de badkamer. Voorlopig zal niemand daar zomaar in het donker komen te zitten. Geschreven n.a.v. deze uitdaging: Schrijfuitdaging november 2019 Read more Beluister het verhaal op YouTube: Meer Leuke Verhalen voor Kinderenstaan in deze collectie op Yoors. #sinterklaas#sinterklaasverhaal#verhaal#voorleesverhaal#themasinterklaas#kortverhaal#audio      

MEER