#spuugzat
22Nov2019
De portretten: het verhaal van Priscilla
Spuugzat!

Priscilla is het zat, #spuugzat . Priscilla is 25 jaar en werkt al een paar jaar op het kantoor van een groothandel in tuinmeubelen. Ze heeft het er naar haar zin, ze heeft leuke collega’s en ze verdient best een leuk salaris. Ook heeft ze al vijf jaar verkering met Mike. Mike en Priscilla wonen niet samen, al zouden ze niets liever willen dan dat. Mike en Priscilla wonen beiden nog bij hun ouders. En het ziet er niet naar uit dat deze situatie snel zal veranderen. Mike is 24 jaar en werkt sinds een jaar als kok in een hip restaurant en verdient dus ook een gemiddeld salaris voor zijn leeftijd. Je zou dus zeggen dat ze samen wel een hypotheek zouden moeten kunnen krijgen om een appartementje te kopen. Helaas is dat niet zo. Het laatste half jaar hebben ze twee keer laten uitrekenen hoeveel hypotheek ze zouden kunnen krijgen met zijn tweeën, maar voor het bedrag dat daar uitkwam, kun je in de stad waar zij wonen, en ook in de wijde omgeving trouwens, niks kopen, zelfs geen klushuis. Bovendien mag je de bijkomende kosten bij de aanschaf van een huis niet meer verhypotheken, dus je moet een aardig spaarpotje hebben voordat je iets kan kopen. Met dat spaarpotje komt het vanzelf goed als het nog lang duurt, dat is dan wel weer het voordeel van thuis wonen. Maar Priscilla en Mike willen graag samen verder en een start maken met hun leven samen in hun eigen huis. Priscilla droomt al van een kindje, maar dat zal allemaal moeten wachten. Priscilla staat al sinds haar 19de ingeschreven voor een huurwoning en ook Mike heeft zich een aantal jaren geleden daarvoor ingeschreven. Die wachtlijsten zijn ontzettend lang. Er wordt gesproken over minimaal acht jaar voor hun regio! Toch reageren ze af en toe op een woning en eindigen ze als nummer 200 of verder. Soms is er een woning die door middel van loting wordt vergeven, dan liggen de kansen heel anders! Maar tot nu toe nog zonder succes. Nu zou er in de buurt begonnen worden met de bouw van een groot appartementencomplex, waarvan een deel huurwoningen en dat zou geknipt zijn voor het stel. Echter, door de stikstofcrisis wordt het project uitgesteld en misschien wel op de lange baan geschoven! Nog langer wachten dus. Priscilla is vaak chagrijnig en heeft al een paar keer flinke aanvaringen gehad met haar ouders. Ze is er gewoon heel erg aan toe om op zichzelf te gaan wonen. Met andere woorden: Priscilla is het zat, spuugzat! Lees meer Spuugzat! Deel jouw verhaal De portretten: het verhaal van M De portretten: het verhaal van Niels

#Bijstandsgerechtigden
22Nov2019
#Bijstand, tewerkstelling
Marc

"#Bijstandsgerechtigden kunnen niet langer achterover leunen en gewoon hun uitkering behouden. Ze worden binnenkort wettelijk verplicht om een #tegenprestatie te leveren. Staatssecretaris Tamara van Ark wil mensen in de bijstand eerder gaan verplichten een tegenprestatie te leveren".Aldus Telegraaf 20 november 2019 (https://www.telegraaf.nl/nieuws/253758265/bijstandsgerechtigde-moet-aan-de-bak)Dit is een ronduit afschuwelijk idee natuurlijk! Naast dat het stevig ruikt als DDR en/of Nazi praktijken, wordt hier gebruikt gemaakt van een ongelooflijk stuk macht en indoctrinatie. Macht, omdat, wanneer je gebruikt maak/moet maken, van de vangnet als bijstand, de betaler opeens gaat eisen dat je er iets terug voor moet doen. Als je al in de bijstand zit of moet zitten is word het opeens anders, er is geen keus, je moet, uiteraard op laste van straf. Indoctrinatie dus!De voorstanders die meestal deelnemen in het arbeidsproces snappen niet de verschillende mogelijke gevolgen. Kijk even mee:Het kan een bedreiging zijn voor je eigen baan. Stel iemand uit de bestand wordt tewerkgesteld en blijk een groter talent te zijn dan dat jij bent. Keuze voor de werkgever is gauw gemaakt, de tewerkgestelde kost vrijwel niets, jij kost per jaar een vermogen, kijk maar naar je bruto jaarsalaris.Een ander iets is, dat de tewerkgestelde de banen van de arbeidsmarkt gaat afsnoepen, een scholier die het na de opleiding toch al niet makkelijk heeft zal mogelijk de baan voorbij zien gaan aan iemand die word tewerkgesteld.Maar er is nog iets, je kan , in mijn beleving, hier geen voorstander van zijn, omdat, heel simpel, jij morgen ook in de die bijstand kan komen! En dan? Ben je dan nog steeds voorstander, als je papiertjes mag gaan prikken onder dwang? (zie video) Bekijk de video hieronder eens van Wearechange, een undercover video die laat zien, dat het niet zo fraai gesteld in nederland als het gaat om de bijstand en de tewerkstelling. Wat misschien nog wel het ergste is, u vind het (alweer) goed. Het lijkt erop dat het beleid van de afgelopen jaren zijn werk heeft gedaan. U bent klaargestoomd voor een heuse dictatorschap, welke met harde hand de baas over u en dus ik ook mag spelen. Of zoals een collega mij verteld; “Marc, het NSB gehalte in nederland is lang nog niet weg,  eerder groeiende”. Ik ben bang, dat ik het steeds meer eens ga worden met die uitspraak. U zou het zat moeten zijn, #spuugzat !We Are Change Rotterdam heeft een ontluisterende documentaire gemaakt over de hedendaagse Arbeitseinsatz van uitkeringsgerechtigden door SoZaWe te Rotterdam. We brengen de ervaringen in beeld die bijstandsgerechtigden, dag in dag uit, onvrijwillig moeten ondergaan. Deze ervaringen staan haaks op de politieke papieren werkelijkheid van Den Haag en de gemeente Rotterdam. Thema's die aan de orde komen zijn onder andere; werkverdringing, intimidatie, slechte dienstverlening door SoZaWe en de wijze waarop de gemeente Rotterdam haar begrotingsgaten dicht onder andere binnen de Roteb.Voor meer info zie:https://wearechange.org/ (eng)http://wearechange.nl/ (nld)

MEER