#minnaars
11Dec2019
Ik heb minnaars, so what ?
angel in the dark

Wie heeft dat eigenlijk beslist, dat de mens een monogaam wezen moest worden ?En waarom houden wij ons daar aan ?Het kan perfect. Leven met een vaste partner, een gezin, maar voor de seks een ommetje maken. Ik was jaren de trouwe partner, tot ik ontdekte dat mijn man het niet zo nauw nam met die ring rond zijn vinger.De klap, het verdriet, de grond van onder je voeten, de luchtbel die kapot spat, ik heb het allemaal meegemaakt.Maar na het worstelen met al die illusies krabbelde ik weer op, nam hem weer in huis, begonnen we opnieuw. Werd het ooit hetzelfde ? Nee. Maanden van wantrouwen, van is het nu wel over of net niet ?Van gaan we uit elkaar of blijven we samen ? Voor de kinderen ? Voor het huis ? Voor onszelf ? Uit gewoonte ?We bleven samen. Begonnen opnieuw.  En dan ontmoette ik hem. Mooie vangst, alleen was ik niet de enige zo bleek.Maar daar schreef ik al eens over. Vind je HIER als je de details wilt weten. Het ging voorbij. Met een knaller. Maar het gemis bleef. Ik werd een magneet voor mannen. Hoe het komt weet ik niet, maar plots waren er blikken. Overal. In de winkelstraat, op recepties, op cursussen. Overal. Het eerste wat ik deed als ik een kamer binnen kwam was mijn radar aanleggen. Ik veronderstel dat je iets uitstraalt op zo'n moment. In elk geval zocht ik meteen bij wie ik touch had. Soms kwam daar iets meer van, soms niet.  Ik had altijd één gouden regel. Nooit in onze vriendenkring, nooit in de dichte omgeving, nooit een relatie.En dat werkt. Ik ben gelukkig in mijn gezin. We zijn nog samen en hebben het wel goed.Heeft hij minnaressen ? Ik weet het niet. Ik hoef het ook niet te weten.Weet hij het ? Geen idee. Hij hoeft het ook niet te weten.Dat is mijn parallelle universum. Mijn leven buiten ons huis. Ik doe er niemand pijn mee, ik kwets niemand, is hinder niemand. Het is mijn leven. Punt. #minnaars #vreemdgaan #love    foto : pixabay Zes signalen dat je vrouw vreemd gaat Read more

#cookies
11Dec2019
Dít is waarom je gesponsorde life-hack posts op social media te zien krijgt!
Encaustichris

We kennen ze allemaal: die posts op social media zoals facebook met de titels al: "42 manieren om je huis sneller schoon te maken", of "50 life hacks", of "66 dingen die je altijd verkeerd hebt gedaan, tot nú"! Soms zitten er goede ideeën tussen al deze posts (zo kwam ik er ooit achter dat er aan de zijkant van een doosje aluminiumfolie een stukje karton zit dat je naar binnen kunt drukken, waardoor de rol niet steeds uit het doosje vliegt), maar meestal valt de inhoud tegen. Mij valt de inhoud tegen in ieder geval. Vaak krijg ik heel veel reclame en weinig inhoud. Natuurlijk weet ik ook wel dat Facebook geld aan mij verdient, en omdat ze zoveel leden hebben, verdienen ze heel veel geld. Dat geld verdienen ze door mijn data te verzamelen, ook dat weet ik. Maar toen ik vanochtend weer eens een life-hack post tegen kwam en ik gewoon uit nieuwsgierigheid wilde kijken klikte ik op de cookie-voorkeuren: Ik kon aangeven of ik cookies wilde toestaan. Dat is tegenwoordig verplicht, en hoewel ik het, soals de meeste mensen vaak bloedirritant vind, zo'n cookie-wall klik ik niet meer standaard op accepteren. Ik probeer kritisch te kijken naar waar ik akkoor mee ga. Zo ook bij deze life-hack advertentie van vanochtend. Ik kreeg hier een lijst te zien van de partnes die mij vroegen cookies te plaatsen zodat ze mijn activiteiten kunnen volgen in de browser die ik gebruik...... over het hele internet! Nou jongens, dat vind ik wat overdreven, dus dat gingen we maar niet doen, dacht ik. En ik besloot voor de zekerheid per bedrijf de cookie-toestemming uit te zetten..... Daar was ik dus "even" mee bezig.  Omdat ik stomverbaasd was door de hoeveelheid schuifjes die ik om moest zetten ben ik screenshots gaan maken, gewoon voor de lol.... Hiernaast en hieronder vind je screenshots van de bedrijven die mij, en al mijn activiteiten op internet, willen volgen in ruil voor het mogen kijken van een paar zogenaamde life-hacks..... Ik zie je graag iets verderop weer terug :-) En de lijst gaat nog even door...... En we gaan nog even verder....... Ben je er nog?? Nee hoor, we zijn er nog niet! Hè hè, eindelijk kwam ik aan het eind van de bedrijven die mij wilden volgen. Even snel geteld zijn het zo'n 350 bedrijven (en soms hun partners) die vragen of ze cookies mogen plaatsen, wat inhoudt: jouw data mogen gebruiken. En al die 350+ bedrijven betalen aan Facebook om hun advertentie op jouw tijdlijn (en die van miljoenen anderen) te mogen plaatsen. Ik begrijp ineens veel beter waarom ik die gesponsorde posts blijf zien, en waarom ik een goudmijn ben voor Facebook en consorten.... Ik blijf kritisch kijken naar de cookie-meldingen, en heb me voorgenomen me niet meer te ergeren aan deze meldingen, maar ze serieus te blijven nemen, en te blijven kijken welke cookies ik noodzakelijk vind, of wie mij mag volgen. Overigens: de website waarop ik deze blog post.... maakt GEEN gebruik van cookies! Je wordt hier niet gevolgd, en mijn werk wordt niet doorverkocht. Ik krijg een kleinigheidje betaald voor jouw lezen (0,01 cent om precies te zijn), waarvoor dank. Mijn doel is niet geld te verdienen met deze blog, maar je bewust te maken van waar je mogelijk "ja" tegen zegt.... Ik bedank je voor je aandacht, deze blog mag je delen, doe dat dan alsjeblieft via de deelknoppen die je onderaan vindt, dat is wel zo fair tegenover de eigenaar van deze website! #cookies #clickbait #verdienmodel #yoors #facebook #advertentie        Ook jij bent van harte welkom op Yoors! Je kunt je (gratis) aanmelden door op inloggen te klikken. Inloggen

#dementie
11Dec2019
Alzheimer Zussen
Millah

Vandaag geen ervaring met bewoners, maar hoe deze baan op mijn pad kwam. Eigenlijk gebeurde dat via een vriendin. Onze vriendschap is eigenlijk relatief kort, nog maar een jaar of 3. Dat onze paden elkaar moesten kruisen, bleek wel. We zagen elkaar met de regelmaat op het station in alle vroegte. Als ik naar mijn oom en tante ging had ik een flinke reis voor de boeg met de trein en daarom vertrok ik vroeg, want dan had ik het meeste aan mijn dag en kon ik binnen de daluren reizen. Zie je iemand vaker op een bepaalde plek dan komt zo iemand al vlot bekender voor en na een paar keer groetten we elkaar ook steeds. We gingen niet bij elkaar zitten, want zij reisde eerste klas en ik niet. Zo'n 3 jaar geleden stonden we ook in alle vroegte te wachten. Zij stak net een sigaret op en ik bleek de mijne te zijn vergeten. Ik liep naar haar toe en zei dat ik mijn sigaretten vergeten was en vroeg haar om een. Ze gaf me een en we raakten in gesprek. Het bleek dat we tot halverwege in dezelfde trein zaten. Zij zou blijven zitten en ik moest overstappen. Waarom ik erover begon weet ik niet, maar ik zei dat het me opviel dat zij altijd eerste klas reisde en vroeg of dat werkelijk een verschil maakte. Ze gaf aan dat het rustiger was en dat deed ze expres bij deze reizen, anders reisde ze gewoon tweede klas. Ze gaf uitleg, ze ging naar haar moeder die opgenomen was in een zorginstelling. Ik vertelde dat ik mantelzorger was van mijn tante. Mijn oom en tante hadden geen kinderen en zo ontlaste ik mijn oom. Ze vroeg wat er met mijn tante was en ik zei dat het Alzheimer was. Daar was de eerste overeenkomst, haar moeder leed aan Alzheimer. 'Wacht, ik loop even terug en dan doe ik weer een klassewissel naar de tweede klas, kunnen we even praten.' Dat liep anders, ik heb namelijk de klassewissel gedaan. Al vlot wisselden we nummers, want het voelde zo fijn om iemand met dezelfde ervaring te ontmoeten.  We hebben gelijk afgesproken wanneer we terug zouden gaan en dan zou zij overstappen naar de trein waar ik in zat, we zouden elkaar via whatsapp op de hoogte houden. Op dat station stond ik te wachten in de deuropening en zag ik haar aan komen lopen. Ze zag gelijk dat ik had zitten huilen. Eenmaal zittend vroeg ze wat er gebeurt was, en ik vertelde dat mijn tante boos was en mijn oom het moest ontgelden. Ze werd rustiger toen hij weg ging. Eenmaal bij mijn oom was hij helemaal over zijn toeren. Ze sloeg haar arm om me heen en liet me uithuilen. Daarna zei ze, 'Hierom reis ik eerste klas, op dagen als deze hou ik mijn stress-level zo laag mogelijk. Dan maar meer betalen, maar dat is het me waard.' We bespraken onze dagen en gelukkig had zij een prachtige dag gehad. Dat gaf mij weer energie. Vanaf die dag hadden we met de regelmaat contact en we spraken vaak af om samen te reizen. De ene keer huilde ik op de terugweg, de andere keer zij en soms tegelijk. Nog vaker hebben we gelachen, dus het was niet alleen maar ellende.Er ontstond een mooie vriendschap. De basis mag de Alzheimer van onze dierbaren zijn, maar al vlot  bleken we meer overeenkomsten te hebben en deden we leuke dingen, zoals wij zeggen, om ons stresslevel laag te houden. Haar "stresslevel-uitspraak" deed meer met me en ik zei mijn kantoorbaan op. Ik zou wel kijken hoe het zou lopen, maar ik hield die combinatie van zorg en werk niet langer vol. Een aantal maanden later kreeg ik  voor mijn eerste koffie een appje van haar, "Kan ik om koffie bij je komen?" Ik stuurde haar dat het goed was, rond koffietijd, en tegen die tijd stond ze met haar laptop voor mijn deur, 'Zet je pc aan, ik heb iets gevonden dat is exact iets voor ons.' Ze ging naar de site van een zorginstelling en las een vacature voor, Huiskamer Begeleider.  Om een lang verhaal kort te houden, we hebben die morgen samen onze motivatiemails gemaakt en onze cv's ge-update. Inmiddels zijn we behalve vriendinnen ook collega's. Op andere locaties, dat leek ons beter. We spreken wekelijks af om thuis iets voor ons werk te doen. We dwalen samen om de Alzheimer heen om te kijken hoe en wat we nog meer kunnen betekenen voor onze bewoners. Wat we doen daar zal ik ook over gaan schrijven, met toestemming van haar. Sissie noem ik haar (zij mij ook), want onze vriendschap voelt als die van zussen. Die rotziekte heeft ons dus ook 2 hele mooie dingen gegeven: vriendschap en ons werk. #dementie

MEER