De mens heeft een drang om buiten zichzelf te zoeken, de mens leert veel, ontvangt veel kennis tegenwoordig. De mens voelt zich geroepen een ander te helpen, maar hoe ver gaan we daarin, moeten we bij alles helpen, klaar staan, het lijkt wel of de gehele wereld op dit moment behoefte heeft aan coachen. Alsof niemand meer iets zelf kan en raad en advies van een coach moet hebben, een coach geeft advies en raad. Vele mensen zoeken een coach die een certificaat bezit, dus is opgeleid is in een bepaalde discipline, dat geeft vertrouwen.

 

Maar wat zoeken we nu voor hulp en kan een coach je dat wel geven, wordt jij wel begrepen, want ieder mens heeft een ander probleem of een vraag. Voor mij is het duidelijk wat er gebeurd, een coach wil een ander helpen vanuit zijn meestal aangeleerde kennis met een stukje eigen ervaring erbij.  De hulpvrager zoekt hulp bij een probleem waar deze in vastloopt of last van heeft en er zelf niet uitkomt.

Loading full article...

Helemaal eens. Jaten terug had iedereen (Amerikaan en daarna wij) zijn eigen shrink en nu is het je eigen coach. Ik snap er niets van.
geen eigen verantwoording meer, bevestiging dat je het goed doet, advies van de ander die bijna nooit wordt opgevolgd, met andere woorden de angst is de baas van zo'n persoon