Fever Ray Tour, Fever Ray Album: To the moon and back met Karin Dreijer


Toen Karin Dreijer, de helft van het Zweedse elektronische duo The Knife, voor het eerst ontstond in haar solo-gedaante, Fever Ray, waren de woorden die het vaakst werden gebruikt om haar muziek te beschrijven en live shows kil: glaciaal, mysterieus, claustrofobisch. Plezier was zelden een van hen. Dus ontdekken dat plezier het belangrijkste kenmerk zou moeten zijn van haar tweede album, "Plunge", was bijna net zo'n verrassing als het bestaan ​​van het album zelf. Het is aangevuld met een reeks video's met mevrouw Dreijer die zich bezighoudt met een sadomasochistisch theekransje en demonen: een verhaal dat misschien doorgaat tijdens de live tour die ze deze maand begint. Het album bevat nog steeds de dichte, fluweelachtig gelaagde texturen van haar debuut, met helderdere, duidelijkere zangpartijen. Maar er is één grote verandering: ze zingt over seks. Veel.

Fever Ray Album

En in de acht jaar tussen albums, heeft ze belangrijke persoonlijke verschuivingen ondergaan, te beginnen met een scheiding van haar man. Maar "Plunge" is geen break-out record. In plaats daarvan onderzoekt en viert het wat het betekent om single te zijn, wat het betekent om vrij te zijn. Het is ook een viering van nieuw omarmde seksuele verkenningen. Ze woont in de buurt van Stockholm, waar haar twee tienerdochters naar school gaan, maar ze heeft veel van haar tijd doorgebracht in Berlijn.

Karin Dreijer:

"Ik denk dat het heel raar is als een artiest om je hele leven in een bepaalde atmosfeer te blijven. Ik ben altijd in relaties geweest en ik begrijp nu dat het echt goed is om een ​​tijdje alleen te zijn. Het is geen eng ding."

Fever Ray To The Moon And Back

Op de eerste single van het album, "To the Moon and Back", is Karin Dreijer expliciet over haar verlangen naar vrouwen. Ze speelt een kaal wezen, ontwaakt uit een cryogene sluimer om zichzelf te vinden in een community van fantastische, fetish-kleding-dragende vrouwen die haar gebruiken als een tafel en vervolgens plassen op haar gezicht. Tot haar grote vreugde.

Karin Dreijer:

"Ik wilde dat het erg vrolijk en collectief en zusterlijk was. Een heel belangrijk ding was om seksualiteit niet als iets donkers en moeilijks te laten zien. Voelt het nog steeds radicaal om een ​​vrouw te zijn die zingt over seksueel verlangen op een manier die zowel gratis als expliciet is? Ik vind het eigenlijk super radicaal. Het is heel zielig dat het zo is."

Fever Ray Tour

Later legde ze uit dat ze nadrukkelijk niet probeerde een heteroseksuele man te plezieren. De nieuwe, helderdere visuele esthetiek is ontwikkeld met haar oude medewerker en mede-Zweed Martin Falck, die de plaat ziet als een weerspiegeling van wat hij de 'transformatie' van zijn vriend noemde. Voor al haar hernieuwde openheid in de geschiedenis bewaakt ze haar privacy hevig. Ze droeg een verscheidenheid aan maskers op het podium als zowel Fever Ray en The Knife, en ze zal geen tv of award ceremonies doen. In plaats van maskers hebben mevrouw Dreijer en meneer Falck voor "Plunge" een reeks personages gemaakt. Er is het kale hoofdwezen, maar ook een monster. Deze gedaanten stellen haar in staat conflicterende elementen van haar eigen identiteit te externaliseren, maar ze bieden ook een artistiek kader voor haar zelfopenbaring. Dreijer zei dat ze altijd heeft gewerkt, waar mogelijk, met vrouwen of niet-binaire personen. Voor dit album omvatte de lijst de producers Paula Temple, Deena Abdelwahed en Nídia. In een telefonisch interview zei mevrouw Temple, een Britse technoproducent uit Berlijn, dat mevrouw Dreijer het opnameproces "niet-hiërarchisch" wilde laten zijn.Op "Plunge" was de visie gebaseerd op songwriting als een poging om visceraal intense emoties te begrijpen.  Mevrouw Dreijer beschrijft het in en uit liefde vallen (en lusten) als "zeer fysieke gevoelens."

Karin Dreijer:

"Je hart explodeert en valt uit je lichaam en je denkt dat je gaat sterven. Ik hou ervan dingen te proberen. Ik wil niet dit oude liefdesverhaal dat mij is verteld. Ik wil iets anders."

Bron: The New York Times

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!