En toen hadden we weer Facebook


Vorig jaar was ik het helemaal zat van Facebook! Dit kwam bij mij niet alleen door Nepnieuws, Haatzaaierij en al die bedrijven met de like en win acties die je voorbij ziet komen. Want daar was ik al heel erg lang zat van, maar door iemand in mijn omgeving heeft de doorslag gegeven. Ik werd namelijk niet beoordeeld als persoon, maar wat ik op Facebook deed. Niet veel eigenlijk, laat ik weinig zien zoals mijn vriendenlijst. Dat is in mijn ogen voor mij bedoeld en in mijn ogen laat ik mijn adresboekje ook niet aan de buurvrouw zien. Nu kan je zeggen dan haal je die persoon van je vriendenlijst eraf, maar helaas staat deze persoon te dicht bij en aangezien het aangetrouwde familie is. Kan ik haar niet zomaar eraf gooien, omdat ik dan helaas mijn man ermee kwets en dat wilde ik al helemaal niet. 

Vandaar dat ik vorig jaar Facebook heb verwijderd. Alleen toen kwam het Coronavirus langs, die ervoor zorgt dat er afstand tussen mensen ging komen. Dus dacht ik na een paar weken in deze crisis om dit social media weer aan te vragen. Dat was wel eventjes lastiger dan gedacht, omdat ik 4 keer moest aanvragen en niet gelijk geblokkeerd was. Mijn kant van de familie, goede vrienden en een paar goede kennisen of mensen van de Fotogroep heb ik weer toegevoegd. Ik geloof dat ik iets van 50 vriendjes heb en dat is wel even wat anders dan een paar honderd. Ik moet ook zeggen het bevalt mij wel erg goed om niet zoveel vrienden op Facebook te hebben.

Nu we een paar weken verder zijn, ben ik af en toe online te vinden en dan vraag ik mijzelf wel af. Heb ik iets gemist of niet? Het antwoord is dan ook dat ik 75% aan onzinnige dingen voorbij ziet komen en heel soms een leuk kiekje of foto voorbij ziet komen. Heel veel dingen verberg ik ook, zodat ik deze dingen niet meer te zien krijg en natuurlijk deel ik zelf ook af en toe een fototje. Wat dat betreft is na een paar maanden geen Facebook in mijn leven een hele andere kijk op social media gaan ontstaan.

Until next time,

Quirina