×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








Kinderarmoede en de context


In 2017 schreef de voorzitter van EAPN het volgende:

EAPN NL applaudisseert voor Kinderombudsvrouw Margrite Kalverboer

Maak samen met ieder gezin een perspectiefplan gericht op het stabiliseren van de situatie nu en het verbeteren van het toekomstperspectief van alle gezinsleden, zodat het leven van het gezin als geheel verbetert.”

Dat is slechts 1 van de aanbevelingen van de kinderombudsman als het gaat over ‘beter armoedebeleid’ in het belang van kinderen die afgelopen 5 december naar buiten is gebracht.

En dan spring ik spreekwoordelijk in de lucht van pure blijdschap.

Want YES! Deze kinderombudsman zegt eindelijk (gebaseerd op onderzoek) wat EAPN NL vanaf het begin heeft geroepen toen de regering met maatregelingen kwam voor armoede onder kinderen aan te pakken.

Namelijk, je kan niet het toekomstperspectief van kinderen voldoende verbeteren, als je niet de hele context, het gezin en dus ook de ouders, meeneemt in het geheel.

Versterk de rol van scholen bij de bestrijding van armoedeproblematiek zodat kinderen en jongeren in armoede de mogelijkheden krijgen om zich te ontwikkelen

En weer springt mijn hart op. YES, YES en YES!

In gedachten zie ik mijzelf weer lopen, bijna 18 jaar geleden, in gesprek met een van mijn toenmalige contacten bij het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.

Wat vind jij dan wat er moet gebeuren dan?” Dat was de vraag die ging over hoe moeilijk het was (en is) om kinderen in hun eigen ‘habitat’ te bereiken en het leven voor hen te kunnen verbeteren als het thuis niet goed gaat. Die keer ging het gesprek over geweld tegen kinderen.

Zet in op scholen, zei ik. Kinderen brengen zoveel tijd door op school. Op een gegeven moment zijn ze daar zelfs meer dan thuis. Daar liggen de mogelijkheden om juist voor kinderen waar armoede en ander problematiek spelen als ‘andere positieve context’ kansen te bieden op een ander toekomstperspectief dan wat er vanuit hun eigen huis en haard wellicht mogelijk zo zijn. En dat gaat wat mij betreft verder dan een kans bieden om armoedebestrijding beter te realiseren. Dat gaat over het zijn van een goede, veilige haven. Dat geldt ook, en wellicht wel juist, voor kinderen die thuis niet die veiligheid ervaren die waar elk kind recht op heeft en wat ze voor ‘gezond opgroeien’ zo nodig hebben. Armoede kan dit gevoel van onveiligheid mede veroorzaken of zelfs verergeren, maar ook kinderen van ouders die ‘helaas’ hen verwaarlozen, of mishandelen of misbruiken, en dat zijn ook kinderen van ouders die niet arm zijn, kunnen via scholen een voorbeeld krijgen dat het ook anders kan.

Dan moeten scholen zich wel bewust zijn van deze mogelijk om als positief ‘rolvoorbeeld’ te kunnen fungeren. En hun beleid over wat voor sfeer en cultuur ze willen ze uitstralen naar kinderen toe, daarop aanpassen. Dus niet alleen kijken naar het aanbieden van lesstof en het ‘opleiden’ van kinderen tot juiste arbeidsmateriaal, wat ook ‘zo’ niet over de behoeften van de kinderen gaat!

En dat positieve rolvoorbeeld kunnen zijn is ook goed om armoedeproblematiek en andere soorten problemen waar kinderen helaas via hun ouders mee te maken krijgen, te ontdoen van de ‘schuld en schaamte’ vraag. Arm zijn is niet ‘je eigen schuld’. Niet in de regel. En de uitzondering zou niet de regel mogen bepalen. Niemand kiest er bewust voor om in armoede te moeten leven. En dat geldt ook voor, verwaarloost en mishandeld worden.

Dus dank je wel kinderombudman, voor deze onverwachte steun voor oplossingen die vanuit de mensen zelf al heel lang worden geroepen. Dank je wel namens al die kinderen en hun ouders. Het maakt dat ik weer hoop heb op ‘ook hier’ een ware kanteling en verbetering voor hun toekomstperspectief.

Voor meer informatie, lees hier verder over armoedebeleid sluit onvoldoende aan bij wat kinderen nodig hebben.

2019 - Waar staan we nu? Langzaamaan begint het besef van het belang van de context door te dringen met ook Cok Vrooman die dit aspect beaamt. Hij gebruikt zelfs bijna dezelfde woorden wat te lezen is in een artikel in Trouw.

https://www.trouw.nl/nieuws/een-nieuwe-alliantie-moet-het-aantal-kinderen-in-armoede-naar-nul-brengen~b3cb67e0/?referer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F

Maar ook in de wijze waarop in de zorg en welzijnswereld steeds meer ‘het eigen sociale netwerk’ moet worden betrokken, is hier volgens ons een uiting van.

En in de alliantie kinderarmoede is dit terug te vinden in de woorden: Samen gaan we ervoor zorgen dat in het jaar 2030 kinderen niet meer de dupe zijn van armoede en er geen nieuwe gezinnen meer zijn die in armoede vervallen. https://www.alliantiekinderarmoede.nl/

Een alliantie waarbij EAPN zich uiteraard heeft aangesloten. Wij richten ons meer op jongeren. Waarbij we samenwerken met een 3 tal zelforganisaties van zwerfjongeren.

We zijn benieuwd wat we over 2 jaar hierover kunnen melden. Laten we duimen dat het dan net zo, of zelfs nog betere berichten zijn. Voor nu zijn we echter weer geschrokken van de toename van zwerfjongeren. Tijd om hier mee, met de jongeren zelf, aan de slag te gaan.

Wilt u meedoen met EAPN Nederland?

Kijk op www.eapnned.nl voor meer informatie




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts