×

Yoors


Inloggen
×

Yoors














#

0 volgers
notifications_noneadd
Alzheimer: Opperste verwarring

Alzheimer: Opperste verwarring


In de rapportages had ik het al gelezen: “mevrouw is vandaag erg verward.” Op alles voorbereid klop ik op haar kamerdeur. Ik hoor mijn moeder heen en weer schuifelen. Ze mompelt wat. Ik klop nogmaals. “Mam, doe je de deur open? Ik ben er!”

 Even is het stil. Dan gaat de deur voorzichtig open. Haar gezicht licht op. “Wat fijn lieverd, wat fijn!”

“Je boft dat ik niet aan het werk ben,” zegt ze. “Want ik heb het heel druk. Er zijn nu twee klassen. En die ander is niet komen opdagen. Dus ik wil een tussendeur maken. Want je weet hoe kinderen zijn.” Ze staat op uit de stoel waarin ze net was gaan zitten en loopt naar de deur. “Ga je nú die tussendeur maken?” vraag ik. Ze knikt, opent de deur en stapt de gang op. Ik volg haar en sla mijn arm om haar heen. 

We wandelen naar de huiskamer. Daar kijken medebewoners met open mond naar de tv. Mijn moeder verstijft. “Nou zitten hier allemaal oude mensen! Zo kan ik toch niet stofzuigen!” Ze wijst ontstemd naar de man met de snor, normaal gesproken toch haar grote vriend hier. “En zijn zwemelaar is gesluimeld!” Hij zegt iets onverstaanbaars terug. Ik leid mijn moeder af. 

We wandelen terug naar haar kamer. Ze dirigeert mij naar een stoel. “Ik ga even naar boven.” Ze schuifelt naar het bed in de hoek en dekt haar pop toe. “Ik kom zo! Ik ben even boven!” roept ze naar mij. “Ik wacht wel, geen haast!” roep ik terug. 

Ze draait zich om en kijkt zoekend om zich heen. “De trap, de trap,” mompelt ze. “Ik kom ook naar boven, mam,” roep ik. Ik zet vier stappen en sta naast haar. “Nu kan ik toch de trap niet meer vinden,” zegt ze hulpeloos. “Hoe komen we nu beneden?” 

Enkele jaren geleden werd er Alzheimer bij mijn moeder geconstateerd. Zij woonde toen nog thuis. Sinds 2017 schrijf ik haar ziekte van me af.

Naar de vorige blog:


Naar de volgende blog:


Alle blogs over mijn moeder:





Albert van den Berg
Moeilijk om het te zien, maar je moet door en zoveel mogelijk meegaan, verwarring niet groter maken. Heel veel sterkte.
03-11-2018 19:23
03-11-2018 19:23 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Albert van den Berg dankjewel Albert!
05-11-2018 05:56
05-11-2018 05:56 • Reageer
Schorelaar
o, wordt het zo'n dag?
03-11-2018 16:48
03-11-2018 16:48 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Schorelaar mooi opgetekend en wat heb ik een ontzettend respect voor jou en iedereen die jouw werk doet!
05-11-2018 06:00
05-11-2018 06:00 • Reageer
Soberana
Heel aangrijpend, zowel voor je moeder als voor jou. Je lost het knap en vindingrijk op.:+1::heart:
03-11-2018 16:41
03-11-2018 16:41 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Soberana dankjewel, lieve Soberana!
05-11-2018 06:01
05-11-2018 06:01 • Reageer
Chalija
mooi verwoord, ik ken Alzheimer ook van redelijk dichtbij. Wat al eerder is gezegd, knap hoe je ermee om gaat.
03-11-2018 14:48
03-11-2018 14:48 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Chalija dank! Wat een ellendige ziekte he?
05-11-2018 06:01
05-11-2018 06:01 • Reageer
lekkerereceptenvoor2
Dat was zeker erg onrustig. Knap dat je kalm bent gebleven. 
03-11-2018 13:26
03-11-2018 13:26 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
lekkerereceptenvoor2 dankjewel :-)
05-11-2018 06:01
05-11-2018 06:01 • Reageer
jolandemooij
Altijd mooi als je iemand af kunt leiden. Al is het vaak voor maar even. 
03-11-2018 11:55
03-11-2018 11:55 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
jolandemooij precies...
05-11-2018 05:59
05-11-2018 05:59 • Reageer
Encaustichris
Wat doe je het knap!!!
03-11-2018 10:31
03-11-2018 10:31 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Encaustichris dankjewel :-)
05-11-2018 05:59
05-11-2018 05:59 • Reageer
Hans van Gemert
Die verwarring is zo naar...
03-11-2018 10:23
03-11-2018 10:23 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
05-11-2018 05:59
05-11-2018 05:59 • Reageer
FrutselenindeMarge
ik hoop dat ze samen met je weer beneden raakt...
03-11-2018 09:44
03-11-2018 09:44 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
FrutselenindeMargeHet lukte, gelukkig.
05-11-2018 05:59
05-11-2018 05:59 • Reageer
Annemiek
Wat heftig voor je! Wat moeilijk voor je moeder. Maar wat knap dat je haar ook nu weer weet te bereiken en mee kan gaan in haar verwarring en haar niet terug in jouw werkelijkheid haalt. Ik weet dat je in dit soort situaties groeit en dat je mee kan gaan maar het is wel heel snel schakelen. :hibiscus::heart::muscle:
03-11-2018 09:11
03-11-2018 09:11 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Annemiek gelukkig hou ik dr snelheid van het moeten schaken nu nog bij!
05-11-2018 05:58
05-11-2018 05:58 • Reageer
1960-1980
Wat moet dat soms toch ook vreselijk angstig voor je moeder zijn. Gelukkig kan je haar geruststellen. 
03-11-2018 08:12
03-11-2018 08:12 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
1960-1980 ja, en de zorg is daar gelukkig geweldig
04-11-2018 07:53
04-11-2018 07:53 • Reageer
Filosoofje
Je bent nog enorm goed in staat mee te gaan in haar denkwereld, hoe een pijn het ook doet. Respect.  🌻
03-11-2018 07:58
03-11-2018 07:58 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Filosoofje dankjewel!
04-11-2018 07:53
04-11-2018 07:53 • Reageer
Dewaputra
Dat was toch weer aangrijpend...
03-11-2018 07:24
03-11-2018 07:24 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Dewaputra ja, elke keer weer
04-11-2018 07:52
04-11-2018 07:52 • Reageer