EEN BRIEF UIT SPANJE...


Ik ben weer thuis en deel graag een klein stukje van mijn gedachten.
Ook vraag ik me af, wat ik volgend jaar mag verwachten…

Beste lezer,

Ik werd helaas weer veel besproken.
Ja, ik lag helaas weer ontzettend veel onder vuur.
In het jaar 2017 werd er zelfs een snelweg voor mij afgesloten.
Mijn komst maakt voor velen het leven zuur.

Er is inmiddels een soort van tweekamp ontstaan.
Een tweekamp over mijn inzet en over mijn voortbestaan.

Ik breng cadeautjes, ik ben een gelukkige knecht.
Ik ben ‘gewoon’ Zwarte Piet, maar ik voel me zo vaak berecht.

Blank is de huidskleur van mijn baas.
En mede daardoor ontstaat dit wildgeraas.

Bent u een voorstander van mij, van Zwarte Piet.
Bent u dan een racist of toch juist weer niet.

#Sinterklaas is een kinderfeest en ik ben blij, dat het nog steeds volop
in haar nostalgische gedaante wordt gevierd.
Over het botsend samenspel van huidskleuren, wordt gelukkig niet overal gemierd.

Ik zie nog steeds zeer veel blijdschap, zowel bij jong als bij oud.
Ja, het is gelukkig nog waarneembaar, dat men toch nog van mij houdt.

In ben inmiddels op vele verschillende plekken in Nederland geweest.
En weet u, één ding blijf voor mij zeker:
Sinterklaas is ‘gewoon’ een prachtig, prachtig mooi feest.

Mijn baas is blank en ik, ik ben zo zwart als roet…
En samen, ja samen lieve mensen, samen menen wij het alleen maar goed!

Groeten van Zwarte Piet