Deel 1: Naar de zon


Ongeveer een jaar geleden heb ik een verhaal geschreven, nooit meer iets mee gedaan. Ik kreeg van Elisabeth (https://yoo.rs/elisabethskitchen/ ) de tip hier wel iets mee te doen. Zij is nu toch wel een beetje mijn "schrijf moeder" geworden. Net zoals bij mijn eerste boek, heeft zij nu ook weer mee gekeken en mij voorzien van de nodige feedback, tips en tricks.

Hieronder deel 1 van het verhaal.

...........................................................................................................................................................................................................................................

Deel 1: Naar de zon


De eerste zonnestralen zoeken hun weg door de donkere gordijnen. Jason draait zich nog een keer om alvorens hij langzaam uit zijn diepe slaapt ontwaakt. Zijn lichaam, enkel gehuld in een iets te strakke boxershort, is nat van het zweet. De lakens plakken vanwege de hitte aan zijn lichaam. Het is midden juli en de Spaanse zon is al vroeg in vol ornaat aanwezig. In de veel te grote, maar hete hotelkamer zonder airco kijkt hij wat verdwaasd voor zich uit. Het is zijn eerste nacht ooit in Spanje en hij heeft geslapen als een blok. Nooit eerder was hij in het buitenland geweest. Zijn wereld reikte niet verder dan de beslotenheid van zijn kleine dorp, één hechte gemeenschap van 300 mensen waar hij iedereen kende en de aangrenzende stad waar hij werkte. Bij aankomst op het vliegveld in Nederland had hij al zijn ogen uitgekeken, toen hij voet aan land zette in Barcelona, werd hij overspoeld door emoties. Dit was een wereld zoals hij alleen van televisie kende.

Na een snelle douche haast hij zich in het drukke leven van Barcelona, op zoek naar zijn Anna.


Anna woont in Barcelona, ze is een van de succesvolste zakenvrouwen van Catalonië. Al vroeg trad Anna in de voetsporen van haar vader. Jason had ze bij toeval ontmoet op één van haar zakenreizen naar Nederland. In eerste instantie wilde ze niks weten van zo'n boerenjongen, zoals zij de meeste Nederlandse jongens zag, maar hij intrigeerde haar ook. Hij was gastheer in het hotel waar ze verbleef. Ze had hem een tijdje geobserveerd om hem vervolgens zonder gêne te veroveren. Er was iets in hem dat haar aantrok. Ze kon het tot op de dag van vandaag niet plaatsen. Waren het zijn donkerbruine ogen in combinatie met zijn prachtige blonde haren, zijn strak afgetrainde lichaam, of misschien wel alles bij elkaar? Het was de mooiste man die ze ooit in haar leven had gezien. En ook de man die ze kostte wat het kost wilde hebben. Dat was haar gelukt, en Jason was als een blok voor haar gevallen.


Nog ietwat verdwaasd zoekt Jason zijn weg in het grote Barcelona, het enige wat hij van Anna had gekregen was zijn vliegticket en een hotelkamer. Hij weet van Anna geen adres, alleen een vage straat waar haar kantoor gevestigd zou zijn. Hij kwam terecht in park Guell, en was stom-verbaasd over de prachtige kunstwerken van Gaudi die zijn aandacht trokken. Hij ging steeds langzamer lopen om de kunstwerken vol bewondering te bekijken. Een mooie grote hagedis, althans dat was zijn interpretatie ervan, trok zijn aandacht, het was vol kleur en hij werd er spontaan vrolijk van. Het beest was zo kleurrijk en leek een lach op zijn gezicht te hebben. Het deed hem aan Anna denken, die was ook vrolijk en kleurrijk in alle opzichten. Een half uur heeft hij naar het beeld staan kijken om vervolgens langzaam door te lopen op zoek naar zijn eigen kleurrijke vrouw.


©Astrid IJsselstein 2016