De grot (vervolgverhaal fles)


Deel acht in mijn vervolgverhaal over de whisky #fles   die wel een zeer interessante #mijn gevonden is. Inmiddels is dit verhaal al door medeschrijvers opgepakt en kun je vervolgstappen en andere routes lezen via: Het verhaal van Hans van Gemert  of van Dewaputra

 

Wil je vanaf deel een lezen, klik dan hier.

#schrijven ,#vervolgverhaal ,#aansluitverhaal ,#lamp , #stalagmieten , #stalactieten,   #Destilleren ,#Stoken   

 

Een enorme grot, de bodem is een grote plas, … water? Heel voorzichtig gaan we naar de rand van dit kostelijke plekje beide steken we een vinger in het nat en likken. Het is echt heerlijk, zo verschrikkelijk lekker! Nog nooit heb ik zo genoten van dit goddelijke vocht!

Water!

Aan de rand van de grot staat een stapel van die enorme vaten. Er staan er hier meer dan honderd! Zouden ze dan allen gevuld zijn met whisky?

Heel voorzichtig, nu en dan steun zoekend aan de wand bewegen wij ons richting de vaten: Madrid, Canadese Whisky 1957.

De vijftiger jaren, dat zijn de jaren waarin de meeste dure whisky’s zijn gemaakt en hier liggen er vaten vol mee? Ongelofelijk!

Achter de muur horen we een constant pompen. Daar moet een machine van een of ander iets staan. Eigenlijk hebben we enorme honger en willen we gaan kijken achter de deur waar het eten vandaan kwam, toch is onze nieuwsgierigheid zo mogelijk nog groter.

We vinden een deur, een oude deur we verwachten kracht te moeten zetten om hem open te krijgen. Ik zet mij schrap, geen beweging in te krijgen. We gaan op zoek naar een slot, of tenminste een sleutelgat. Maar die is er niet, of, in ieder geval, wij vinden hem niet.

Nogmaals trek ik aan de hendel wanneer mijn metgezel eenvoudigweg bedenkt dat deze ook over te halen is. Een licht zetje is genoeg om mij met een zwieper tegen de wand achter mij te smijten.

Achter de deur is een enorme destilleerderij te vinden. De geur van whisky slaat ons op de keel, misschien hebben we toch iets teveel gehad.

We zien de normale apparaten staan, maar het verloop van de verdampte alcohol is anders. Boven de vaten zien we een buis. Een buis die uitloopt  naar een hoog gelegen deel in deze ruimte. Een ladder brengt ons (met moeite) naar de ruimte boven weer een andere zaal. Ook hier is een grote plas te vinden. Nu echter hoeven we niet te proeven om te weten wat dit is. De geur is penetrant aanwezig, vers gedestilleerde whisky, in de plas zien we een berg steenkool liggen. 

In de ruimte beneden is  nog een deur, deze leidt naar de ruimte onder de plas. Stalagtieten hangen aan het plafond. Hieronder staan vaten opgesteld. Vaten die druppel voor druppel gevuld worden. Vaten, met precies hetzelfde opschrift: Madrid, Canadese Whisky 1957.

“Dit is een vervalsing! Een heerlijke vervalsing, dat wel maar toch!”

"Wat is dit voor een mijn? Wat gebeurt hier? Wat zit er achter die andere deuren?"


Voor de antwoorden: schrijf ze of lees mijn keuze .