Twijfel (vervolgverhaal fles)


Deel 16 in mijn vervolgverhaal over de whisky #fles die wel een zeer interessante #mijn gevonden is. Inmiddels is dit verhaal al door medeschrijvers opgepakt en kun je vervolgstappen en andere routes lezen via: Het verhaal van Hans van Gemert  of van Dewaputra

 

Wil je vanaf deel een lezen, klik dan hier.

#schrijven ,#vervolgverhaal ,#aansluitverhaal ,#lamp , #stalagmieten , #stalactieten,   #Destilleren ,#Stoken , #licht , #Mine , #Twijfel  

 

Jos brengt mij terug naar ons ‘appartement’ en ik val uiteindelijk in een onrustige slaap waarin ik geplaagd wordt door dromen. Dromen over mijnen die instorten, en over mensen die aan het dwalen zijn zoals wij waren maar niet een weg vinden. De nacht is kort en de volgende ochtend om half acht gaat die enorme zoemer af.
Ik weet niet of ik kan wennen aan een leven hier, onder de grond, ik weet zelfs niet of ik die Jos nou vertrouw of, dat ik eieren voor mijn geld moet zoeken en boven proberen te verdwijnen, onvindbaar voor ondergrondse aanvallen.

Nog dronken van de slaap vertel ik mijn verhaal aan mijn metgezel. Hij vindt het allemaal prima, het leven hier, onder de grond lijkt hem ook een leuke invulling en zeker wanneer de mogelijkheid bestaat om nu en dan boven te komen, ziet hij er geen problemen in. In eerste instantie gaan we dus gewoon mee in het verhaal, we doen precies wat er wordt gezegd en we komen zelfs terug. Zo hopen we het vertrouwen te winnen, de vrijheid te krijgen om toch boven te komen en uiteindelijk te kunnen bepalen welke route de beste is. Het blijft een hachelijke onderneming en we weten ook niet goed wat de mensen boven zullen doen wanneer we ons verhaal vertellen.

We kijken buiten onze deur en zien weer hoe horden mensen zich verzamelen op de grote binnenplaats. De geur van gebakken ei met spek, het zien van grote kommen met yoghurt, melk, vla en de bijbehorende optionele vulling lokt ons snel naar buiten. We nemen plaats aan een van de tafels en dan worden er versgebakken broodjes op tafel geplaatst samen met schalen vlees en verschillende kaassoorten. Zelf maak ik een croissantje klaar met brie, rucola wat walnoten en honing. De smaken zijn puur, niet vermengt met geur of smaakstoffen. Dit deel van het leven hier is in ieder geval geweldig.

Een stel jongedames gaat tegenover ons zitten. Openlijk zijn ze ons aan het observeren. “Zo, nieuw hier? Wat brengt jullie hier?”
“Whisky” brengt mijn maat er met volle mond uit. Hij kauwt verder zonder aandacht te schenken aan het vrouwelijk schoon tegenover ons. Zelf ben ik inmiddels natuurlijk enorm nieuwsgierig. Ik kijk even opzij en vervolg met een korte toelichting op ‘whisky’: “we hadden flessen whisky gevonden en gingen op onderzoek uit, waar die vandaan kwamen, door stom toeval zijn we in dit deel van de mijn beland en nu zitten we dus hier”. Beide dames knikken enthousiast.

“Maar, dat is ons verhaal, kunnen jullie ook toelichten wat jullie verhaal is?” De dames kijken even naar elkaar en daarna weer naar mij. “Onze identiteit is door stom internetgebruik overgenomen door een hacker. Uit onze naam is in een ‘door ons’ gehuurd huis een wietplantage opgezet en wij zijn door de politie aansprakelijk gesteld. We hebben daarboven niets gedaan, maar worden toch schuldig bevonden.”

Ik kijk de dames verwonderd aan, “kan dat?”

“ja, het is eigenlijk zelfs heel gemakkelijk, bedenk voor jezelf maar eens, hoeveel wachtwoorden heb je voor je sites?”
“dat vertel ik niet!”
“heel goed! Maar ieder wachtwoord van minder dan 8 tekens is binnen 5 minuten te kraken door een computergestuurd programma. Wanneer ik bijvoorbeeld kijk of je al lang op een site als marktplaats zit, dan kan ik daar waarschijnlijk zo je wachtwoord van kraken”.

“wat heb jij aan mijn marktplaats account?”
“Niets, behalve dat ik uit jouw naam daarna aankopen kan doen die niet tot mij te herleiden zijn. Ik leer je gezin kennen, je woonplaats, je leeftijd en binnen de kortste keren heb ik al je wachtwoorden binnen”. Nu kan ik criminele activiteiten gaan starten, weet je dat ik zonder legitimatie een woning kan huren?”
“Is dit jullie overkomen?”

“Precies! En hier beneden kunnen we diezelfde wietplantage wel zelf runnen, de inkomsten binnenhalen (en delen met de groep) en tegelijk die criminelen boven kapot maken. Win, win en win!”
Het begint erop te lijken dat hier beneden veel dingen gebeuren die letterlijk het daglicht niet kunnen verdragen. Waarom klinkt dan toch dit verhaal goed, waarom leef ik mee met die dames, heeft Jos ze misschien gestuurd om mij te overtuigen? Hij heeft me al eerder juist ingeschat.


Het vervolg