De kou (vervolgverhaal fles)


Het verhaal gaat nu verder in de diamantmijn in Afrika, daar speelt zich een waar fantasy/horrorverhaal af. Aan deze invulling zal ik een aantal episodes werken. Mogelijk dat daarna weer een ander schrijf genre een plek krijgt.

Wil je graag lezen vanaf het begin, klik dan hier.

Wat gebeurde er gisteren?

https://yoo.rs/b58ef789d4f9dade72f25bb14b4f37d2/blog/taal-graven-in-de-mijn-vervolgverhaal-fles-1584334382.html?Ysid=122391 

#taal#schrijven , #mijn ,#Vervolgverhaal , #mine ,#fles , #zoektocht ,#kooi , #gevaar#overleg , #afrika , #Wezen ,

 

Klappertandend zegt Teun: “Bas, Bas is nog beneden, hij zat in de andere gang toen het gebeurde”.

“Toen wat gebeurde?”

“De adem!”

“Adem?”

“Ja, de adem, HIJ zoog en blies!”

“Wie zoog en blies?”

“HIJ”

“Jongens, nu even duidelijk, is Bas daar raar aan het ademen? Want dan stuur ik de arts naar beneden.”

“NEE! Niemand mag daar naar beneden. Niet als HIJ er is.”

“WIE?”

“DE ADEM! HIJ! Wat het ook is”.

Inmiddels is mij duidelijk dat zich daarbeneden iets vreemds aan het afspelen is. Ik heb al een medisch team ingeschakeld door op mijn telefoon de noodknop in te drukken die zullen er zo wel zijn.

Voor mij is het nu zaak om Bas uit die mijn te krijgen.

Ik help Pieter en Teun uit de kooi, ook dat had ik niet moeten doen, Mijn vingers zitten direct vast aan het ijskoude metaal. Gelukkig is het hierboven behoorlijk wat warmer dan daarbeneden en kan ik mijn vingers snel bevrijden, maar zeer doet het wel.

Ik beweeg mijn vingers om weer wat bloed naar de pijnlijke plek te krijgen en haal dan de hendel weer over om de kooi weer beneden te krijgen. Ik hoop enorm dat Bas gewoon in staat is om in de kooi te komen.

Het medische team neemt inmiddels beide heren op een brancard mee naar onze kleine medische ruimte. Ik kijk ze na en hoor een kleine klik als teken dat de kooi weer beneden is.

Een blik op het bedieningspaneel laat zien dat er beneden niets gebeurt. Toch hoor ik de kabel ratelen. Dat is vreemd. Daarbeneden hoort geen wind te staan, wat brengt die kabel dan in beweging?

Ik besluit de kooi nog een keer omhoog te halen om te kijken of er iets met die kabel mis is.

Tot mijn verbazing staat Bas gewoon in de kooi, alsof er niets aan de hand is, zijn jas hangt zelfs open. “Waarom duurt het zo lang, de kooi was weg en ik heb meteen op die knop gedrukt.”

“Pieter en Teun zijn zojuist naar boven gekomen, ze hebben daarbeneden iets vreemds meegemaakt.”

“Ik hoorde een soort diepe bromtoon, gaat het daar over?”

“Dat weet ik niet, alleen ze waren zwaar onderkoeld toen ze hierboven waren en het metaal was ook ijskoud.” Ik laat Bas mijn handen zien waar zich inmiddels de blaren op aan het vormen zijn.

“Jij moet naar de eerste hulp, ik ga Pieter en Teun wel zoeken”

“Nou, dan kan je gewoon met mij meelopen, ze zullen daar ook wel zijn”.


Het vervolg is klaar, hier kun je het lezen...