Ei (vervolgverhaal fles)


Het verhaal gaat nu verder in de diamantmijn in Afrika, daar speelt zich een waar fantasy/horrorverhaal af. Aan deze invulling zal ik een aantal episodes werken. Mogelijk dat daarna weer een ander schrijf genre een plek krijgt.

Wil je graag lezen vanaf het begin, klik dan  hier.

Wat gebeurde er gisteren?

https://yoo.rs/b58ef789d4f9dade72f25bb14b4f37d2/blog/taal-de-kou-van-het-wezen-vervolgverhaal-fles-1585026471.html?Ysid=122391 

#taal#schrijven , #mijn ,#Vervolgverhaal , #mine , #zoektocht , #gevaar#overleg , #afrika , #Wezen#Afrika

 

Ik ben er nog, ik LEEF! Die plaat heeft mij gered!

Weer kijk ik naar het wezen. Hij leek daadwerkelijk te schrikken toen die man uit elkaar viel. Is het alleen zijn adem die zoveel verschrikkelijks teweeg brengt? Ik weet het niet, maar met de moed der wanhoop blaas ik een wolkje van mij af en weg van HEM, hij moet zien hoe mijn adem als een wolk van ons beide verwijderd. Ook hij kijkt nu opzij en ademt uit, de wolk gaat naar de verste wand en blijft daar hangen, weer voel ik die ijzige kou. Met de nieuwe teug adem die het wezen neemt, lijkt hij ook te krimpen, zijn gezicht is nog van mij afgedraaid.

Maar ook van het warmtekanon!

Hier ligt een oplossing. We ademen zo stilzwijgend een aantal keer van elkaar af. Ik zie hoe het wezen uiteindelijk de maten heeft van een cavia. De koude is nu goed te hebben. Dan kijkt hij weer naar mij en lijkt te hunkeren naar de hitte, ergens denk ik dat dit zijn voeding is. Ik knik naar hem, adem in met mijn mond naar de straal toe en dan weer uit naar de muur. Hij begrijpt mij, hij neemt nu kleine teugen en groeit maar niet meer ruimte vullend.

Dan draait hij zich toch weer naar mij toe: "GGGGrrriiiivvvveee"

He, dat is wat anders dan wat hij tot nu toe heeft gezegd!

Hij probeert met mij te praten! Nu is hij een tijdje stil, zijn ogen staan droevig en dan, staat hij op, draait zich om en loopt weg. Met ogen vol verbazing, verbijstering, kijk ik hem na. Op de grond ligt een ei, puntgaaf, geen enkele steen of rots heeft zich hierop afgezet maar het is wel van steen. Diamant in dit geval.

Voorzichtig loop ik ernaartoe. Op een afstand zie ik hoe het wezen even draait, en dan mij toeknikt. Ik pak het ei op en neem het mee. Heeft hij dit ei gelegd? Waren die andere stenen ook diamant? Het ei van David het is zelfs uitgekomen, maar verdween met het vuur. Wat wil dat wezen dat ik hiermee doe? En hoeveel eieren zijn hier in deze mijn gelegd? Wat heeft hij geprobeerd te zeggen?

Ik zit vol met vragen, maar mijn kijk op dit wezen is wel volledig anders geworden.


Hier kun je weer verder lezen