Graven in de mijn (vervolgverhaal fles)


Het verhaal gaat nu verder in de diamantmijn in Afrika, daar speelt zich een waar fantasy/horrorverhaal af. Aan deze invulling zal ik een aantal episodes werken. Mogelijk dat daarna weer een ander schrijf genre een plek krijgt.

Wil je graag lezen vanaf het begin, klik dan hier.

Wat gebeurde er gisteren?

https://yoo.rs/b58ef789d4f9dade72f25bb14b4f37d2/blog/taal-jaap-vertrekt-vervolgverhaal-fles-1584248880.html?Ysid=122391 

#taal#schrijven , #mijn ,#Vervolgverhaal , #mine ,#fles , #zoektocht ,#kooi , #gevaar#overleg , #afrika , #Wezen ,

 

We hadden het niet moeten doen, het boren, Bas heeft ons ertoe gedwongen. Natuurlijk is het zo, dat de opgedroogde lavastroom van de vroegere vulkaan ook nog verder de diepte in gaat. Maar we weten toch, waarom Namdeb op deze diepte is gestopt. Ze zullen toch ook hebben bedacht dat verder, dieper er nog steeds diamanten moeten zitten. De hoge druk is precies de reden van ontstaan van die dingen. Dus nog dieper, betekent nog dichter bij de bron. De reden dat die diamanten omhoog zijn gekomen ligt in de vulkanische ondergrond. Een vulkaan is in staat om dat wat er in de diepte is gevormd naar de oppervlakte te brengen. Diamanten dus.

Jaap is voor twee maanden naar België revalideren. Bas heeft de leiding genomen. Hij zou dit in afstemming met Pieter en Teun doen, maar die hebben inmiddels niets meer in te brengen. Toen we op de bodem gingen graven om de basis te leggen voor het kunstmatige meer van het resort, toen gebeurde het. We vonden een volgende diamant. Ja, een echte deze keer, een kleintje dat wel, maar groot genoeg om de aandacht en de hebzucht bij Bas op te wekken. Er volgden meer diamanten, nog steeds klein, maar de hebzucht van Bas werd groter.

De werkzaamheden voor de bouw van het meer werden gestopt. Groot materieel werd aangeleverd en we gingen de diepte in. In eerste instantie met boringen, niet om de fundering aan te leggen. Dat was nu de dekmantel, nee we maakten mijngangen. Met als doel om vast te stellen of en op welk niveau er meer diamanten te vinden zouden zijn. We hebben ze gevonden. Ja, ook de grotere. Dus het boren ging door, dieper en iedere keer was Bas erbij, ging als een van de eersten naar beneden. Tot nu.

Ik stond boven bij de lift toen het gebeurde.

Een hele lage bromtoon, alsof er daarbeneden een zware dieselmotor stationair draaide en de toon versterkt werd door de grote holle ruimte. Koude lucht streek langs mijn wang toen ik over het gat hing om te kijken. Heel koude lucht. Hier midden in Namibië, overdag is het hier niet te harden zo warm, maar nu, nu bevriezen mijn wenkbrauwen, mijn adem laat mijn neusharen aan elkaar haken. Mijn ogen beginnen met tranen, maar de druppels zullen niet vallen. Zo koud is het.

Ik kijk weg van het gat en zie hoe het lampje brandt, het lampje van de lift. Veel te vroeg, er is niemand die de lift op dit tijdstip bemand, maar als de lucht hierboven al zo koud wordt, hoe koud zal het dan beneden zijn?

Ik haal de hendel over, de kabel komt in beweging en de kooi beneden zal nu omhoog worden getrokken. Het duurt even, dan is de kooi boven. Pieter zit te rillen in de kooi, Teun hangt min of meer tegen hem aan. Beide verkleumd, terwijl ze toch beide kleding aan hebben die goed isoleert. Ze waren immers gewaarschuwd. Wenkbrauwen zijn wit, vingers verkleumd en volgens mij zijn ze allebei onderkoeld.


Snel! lees weer verder! klik hier