Nieuws in de mijn (#fles)


Mijn interactieve boek is van start. Op deel 1 is door Hans van Gemert een vervolg geschreven en door mij is deze versie vandaag gemaakt (hieronder te lezen).

Het leuke is, dat je op beide versies weer zo voort kan borduren. Als je dat doet, graag even een reactie plaatsen onder de versie waar je op verder gaat, en het liefst onder de start ook. Zo is voor iedereen het boek te lezen, maar steeds met een andere draai en mogelijk veen alternatieven.

 

Nieuws

In België is in een oude kolenmijn een grote ontdekking gedaan… de bediening van de verschillende ruimtes is jarenlang een raadsel geweest, na het verdwijnen van een van de opzichters is het schakelhuis volledig ondersteboven gehaald, maar er is niet ontdekt hoe de poorten in de mijn geopend konden worden. Nu, twintig jaar later zijn de poorten op miraculeuze wijze opengegaan.

Bij de energiecentrale kwam een melding binnen, vrijwel niemand wist nog wat die melding inhield, één oudgediende kon gelukkig hulp bieden en verwees direct naar de mijn. Meteen is er een team van onderzoekers naar de mijn gegaan en dit team is afgedaald naar de onderste regionen van de mijn. Het lijkt erop dat hier tot voor kort nog leven is geweest. Redelijk verse etensresten en een bed zijn gevonden. Het team onderzoekers stuitte op een instabiel deel dat als gevolg van vrijgekomen zwaveldampen en plaatselijke vonken tot een explosie heeft geleid en moet zijn ingestort.

Vandaag wordt hier niet meer verder gewerkt. Wij houden u op de hoogte van eventuele ontwikkelingen.

 

We kijken elkaar aan: We hadden door moeten zoeken, stom dat we niet verder zijn gaan kijken. Nu zitten we hier met een paar zielige flesjes whisky terwijl wij die mijn in hadden gekund!

Overigens, we hebben misschien ook wel geluk gehad. Die instabiliteit hadden wij misschien niet zo ingeschat. Het leuke is trouwens, dat blijkbaar niemand nog in de gaten heeft dat de bediening gewoon in die kooi onder de hut zit. Misschien kunnen we daar nog een keertje gaan kijken…

 

We wachten een paar dagen af, waarschijnlijk zijn er die eerste dagen meer mensen wezen kijken en ook de autoriteiten zullen in grotere getale aanwezig zijn dan wanneer we een paar weken verder zijn.

Nu en dan lopen we wel langs de mijn om te bekijken of er nog leven is en iedere dag is een teleurstelling, er is van alles te doen. Tot er op een gegeven moment steeds minder gebeurt en wij het aan durven om nader onderzoek te gaan doen. We lopen naar het opzichtershuis en kruipen meteen in de kooi onder het luik. Onder ons zien we overal licht, en er is ook bedrijvigheid.

We zijn gezien! Er begint een rood licht te branden en even later staan er mensen boven het luik. Ze nemen ons mee. Naar beneden de mijn in. Er is daar iets gevonden, die geheimzinnigheid, het wantrouwen naar ons, dit is groter dan een persoon die daar beneden in zijn eentje een soort kampement heeft gehad.

We lopen en lopen, trappen af en gangen door, het lijkt wel oneindig te duren en nog steeds is er een lichte zwavellucht aanwezig. Om ons heen zien we mensen met een soort masker voor, ook onze begeleiders hebben er intussen eentje opgezet. Wij vragen natuurlijk ook om een dergelijk masker. Een grimmige grijns is ons deel en nog harder worden we meegesleurd. Dan komen we bij een soortgelijke kooi als waar we ook in het opzichtershuis in zaten.

We  worden hier samen in gezet...

 Mijn vervolg


Heb je een mooi vervolg op een van de delen? Schrijf hem dan en deel hem in een reactie! (Misschien weet je wie die andere persoon is, ik heb het maar steeds over wij)

 #vervolgverhaal , #fles ,#Schrijven ,#Mijn ,#Geschichte ,#story#Mine