×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








Ik ben er weer! En ik heb wat te vertellen...


Het heeft even geduurd, maar ik ben er weer! Het leven nam mij even weg, maar er zijn nu zo veel dingen gebeurd waar ik graag over wil schrijven. Vooral omdat het life changing situaties zijn geweest. In deze eerste blog schrijf ik over de aanloop. Want het begon eigenlijk allemaal met de liefde...

Ik weet van mezelf dat ik niet de makkelijkste ben om echt te leren kennen. Ik heb een muur om mij heen gebouwd waar niet iedereen zo maar doorheen komt. Dat denken wel heel veel mensen. Ze denken dat ze mij kennen, maar dat is eigenlijk niet zo. Een paar jaar geleden leerde ik een vrouw (ja, ik val op vrouwen) kennen die dat feilloos doorhad. Ze maakte een grote indruk op me en daagde mij uit op verschillende fronten. Ondanks dat ik tot over mijn oren verliefd was op haar, nam ik de beslissing de relatie te beëindig. Ik kon er gewoon niet mee omgaan. Erg jammer hoor. Want we hebben allemaal wel zo'n belachelijk lijstje met eisen waar iemand aan moet voldoen. Zij checkte ieder boxje. Ik vond haar super mooi, ze was lief, bijdehand, slim en had enorm veel zelfvertrouwen. We konden elkaar heel goed aan. En terwijl ze met een blik mij op mijn plek kon zetten, kon ik dat ook bij haar. Maar ja, ze kwam veel te dichtbij. De jaren gingen verder en ik stond niet langer meer stil bij de belangrijke les die zij mij heeft geleerd. Tot ik een volgende dame ontmoette. Ook haar lukte het om heel dichtbij mij te komen. Ik begreep er niets van. Maar ik schrok er enorm van. Wederom na een kort contact werd het contact verbroken. Dit keer van haar kant. Het deed mij veel pijn, maar ik merkte wel dat ik opgelucht was. Af en toe merkte ik dat ik paniekaanvallen had als ik 's nachts naast haar wakker werd. Ik wilde weg, maar ja is ook zo raar. Ik zat uren op het toilet met een kloppend hart en zweet aanvallen. Ik bleef erg gereserveerd en was niets verbaasd toen ze aangaf geen contact meer te willen. Maar ik was wel heel erg verdrietig. En ik wilde achterhalen waarom ik was zoals ik was. Ik ben aan de slag gegaan met het lezen van boeken over relaties en volgde therapieën om mezelf beter te leren kennen. Alles wees er op dat dit te maken had met mijn adoptie. Ik ben in therapie gaan om dit verder te onderzoeken, maar ik kwam niet verder. De therapie die ik volgde was PMA. Je gaat dan in je onderbewust zijn naar momenten die je wel hebt meegemaakt, maar niet hebt kunnen registeren. In je volwassen leven kun je daar wel last van hebben, maar je niet herinneren waar de oorzaak ligt. Na een aantal sessies kwam ik uit bij mijn geboorte en voelde dat er iets was, maar ik kwam niet verder. Het lukte mij niet om te zien wat er precies was gebeurd. Eenmaal thuis kon ik het niet laten rusten. Ik ben toen op zoek gegaan naar mijn adoptiepapieren. Die vond ik thuis bij mijn vader. Ik las het rapport van de kinderbescherming. Een document waar mijn ouders, mijn biologische moeder en ik aan het woord kwamen. Ik las de papieren aandachtig door en schrok me wezenloos. Ik las dat ik zelf vertelde dat ik wist dat mijn moeder kort na mijn geboorte niet wist wat ze met mij aan moest en heeft nagedacht om mij iets aan te doen. Dat heeft ze gelukkig niet gedaan en een dag later kwam voor haar en voor mij de oplossing in de vorm van mijn ouders. Ik heb nog nooit zo gehuild, omdat ik kennelijk dit wel wist, maar had verdrongen uit mijn geheugen. Het zo te lezen en de bevestiging te zien in het stuk van mijn moeder waren overweldigend. Aan de andere kant viel het kwartje. Zodra iemand kennelijk liefde toont, sla ik dicht. Dan raak ik in paniek. De eerste paar minuten van je leven voel je kennelijk wel aan wanneer iets niet helemaal goed is. De twee vrouwen kwamen zo dichtbij dat ik in paniek raakte en weg wilde. Het gaf mij rust dat ik nu het antwoord had op mijn vreemde gedrag. Maar daarmee groeide de behoefte om steeds meer van mezelf en mijn verleden te weten. 

Bovenstaande is al een aantal jaar geleden. Maar vorig jaar en dit jaar is alles samen gekomen. En daar wil ik graag meer over schrijven. Ik je meer vertellen over mijn adoptie en over mijn gezondheid. En hoe een actie om iets onbaatzuchtig te doen voor mijn vader veranderde in een geweldige mogelijkheid voor ons beide. 

Volg mij hier op yoors, facebook of instagram (ka4fr74)! 





expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts