Al enige tijd volg ik op "X" (het voormalige Twitter) Aboutanurse, in het echte leven Jessica Kloosterboer, IC verpleegkundige. Ik ben haar begonnen te volgen gedurende de eerste Covid uitbraak, toen ik ook wat actiever Twitter begon te volgen.
Haar (zeer korte) verslaggeving over "haar" IC, in een willekeurig ziekenhuis in Nederland maakten indruk op mij, net als op vele anderen.

Ik vond haar verhalen verfrissend, helder, nuchter, en soms kwamen ze binnen als een mokerslag.

Wat jij als lezer misschien niet weet, is dat ik verpleegkundige wilde worden, het liefst op de oncologie, of op de EHBO. Helaas lukte dat door allerlei omstandigheden niet, en dus kwam ik na een ziekteperiode op de bus terecht. Diep in mijn hart huist nog altijd die verpleegkundige, al weet ik dat het voor mij niet weggelegd zal zijn om in het ziekenhuis (en zeker niet op oncologie) te werken.

Of het door mijn achtergrond komt weet ik niet, maar dit boekje dat ik kocht via Jessica, gesigneerd en wel (hoera!), las ik in twee ademteugen uit.

Ik moest even stoppen met lezen, overmand door emoties, want dit boek sleept je mee terug naar de Covid pandemie, maar vooral ook laat het zien hoe het eraan toe gaat op een intensive care afdeling van een ziekenhuis.

Loading full article...