Met pijnstilling op de zetel


... Dat is hoe ik mijn zondag doorbreng, helaas. Ik had het wel wat anders gezien, toen ik gisteren aan mijn zondag dacht. 

Vrijdag

Op vrijdag heb ik in totaal zo'n drie kilometer gewandeld. Op zich niet zon enorme afstand zou je denken, maar ik heb 5 bouten in elke enkel en dan doet dat toch wel wat met een mens. Of nuja, met mijn voeten eerder. 's Avonds dus met m'n voeten omhoog op de zetel gezeten om ze wat te laten ontzwellen. Of toch een poging doen tot. 

Ik heb wel een hele fijne vrijdag gehad, dat dan weer wel. Ik heb m'n auto binnen gedaan op groot onderhoud, ben met m'n moeder de stad in geweest en mee geweest naar haar afspraak bij de pedicure. Haar pedicure is ook een ex-collega en goede vriendin van haar, dus het was gezellig. Die gaf ook meteen een receptje mee voor "krokante kip", dat we in het weekend zouden gaan uitproberen. Het zag er lekker uit, in elk geval. 
's Avonds met m'n voeten omhoog naar Platoon gekeken. Zo'n mooie film! Tranen met tuiten om de dag af te sluiten. Moet kunnen, toch?

Zaterdag

Opgestaan om half 9 (ik schaamde me dood, ik ben normaal al tijd rond 7 uur mijn bed uit), en met m'n moeder inkopen gaan doen. Was wel gezellig. Onderweg naar huis nog moeten stoppen in een andere winkel omdat we 's middags wraps zouden gaan eten, maar de wraps vergeten waren. Typisch iets voor ons!

Heerlijk geluncht met wraps met kruidenkaas, sla en zalm, en dan in de namiddag kwam mijn tante met mijn twee neefjes van 9 en 6 langs. Lekker druk en m'n moeder besloot dan 's avonds pannenkoeken te bakken. Om nom nom!

Ik heb dan per ongeluk zo'n stenen bakje van aan de verwarming (je weet wel, diegene die je vult met water om de lucht wat vochtig te houden), kapot gestoten door te fikfakken met m'n vriend, en ik ben dan meteen naar de Blokker gereden om andere te gaan halen voor mijn moeder. Zo ben ik dan wel weer. Ook maar meteen gestopt in de Jumbo voor een slaatje voor mijn vriend. Hij had geen zin in pannenkoeken. 

Toen iedereen weg was na het avondeten, was er de film Into the storm op TV. Die hebben we dan met z'n allen nog voor een deel gekeken, en dan zijn mijn vriend en ik uitgeput in bed gerold. Al die drukte met mijn neefjes had me serieus overprikkeld en ik zat in slaap te vallen, ookal was het nog maar 21u.

Zondag

Om kwart voor 11 was ik uit mijn bed. KWART VOOR ELF!!! Jeezes. Ik denk dat het jaren geleden is dat ik nog zo lang geslapen heb! Mijn zus was ook al bij ons toen ik beneden kwam en ik ben meteen verder gaan doen met de was waarmee ik gisteren begonnen was. Bij het vermijden van een T-shirt aan de waslijn, is er iets in mijn rug geschoten, juist onder mijn rechtervleugeltje, als ik het zo even kan noemen. 

Het doet zo'n pijn dat ik amper nog kan inademen en ik kan niet deftig recht zitten. Dit blogbericht is dus getypt en gemaakt op mijn gsm, dus excuses voor eventuele rare opmaak.

Ik heb pijnstilling genomen, voor het eerst in een halfjaar ofzo, en ik hang op de bank. Heel oncomfortabel, maar beter kan niet. Hopelijk is de pijn morgen weer weg. 

Fijne zondag!