Tot hier en niet verder


Af en toe moet je grenzen stellen in het leven. Voor (de bescherming van) jezelf, maar ook voor anderen. Deze week probeerde Mario's familie ons weer klein te krijgen, maar dat pik ik dus niet meer.

Aangetekende zending

Op 9 maart is het zover gekomen dat ik een aangetekende zending gestuurd heb naar Cruella (als je niet weet wie dat is, lees dan eerst even deze post). Ik heb haar vriendelijk verzocht geen contact meer met mij, Mario of mijn familie op te nemen. Ze bleef continu berichtjes sturen naar mijn zus, mijn ouders en zelfs vrienden van ons via Facebook Messenger. Dit in een vergeefse poging te weten te komen waar Mario en ik wonen. Gelukkig geeft niemand die informatie weg, maar het stalken moest stoppen. Ik heb dus in die aangetekende brief vermeld dat als ze nog pogingen zou ondernemen om ons te contacteren, via familie of vrienden of eender welke andere manier, we haar zouden aangeven bij de politie wegens belaging.

De dag dat die brief daar is aangekomen, heeft ze me gebeld. Ik heb haar nummer geblokkeerd in mijn telefoon, dus ik merk het pas als ze wat heeft ingesproken op mijn voicemail. "Ja, wilt ge mij is bellen, 't is in verband met die brief." Onnodig te zeggen dat ik niet gebeld heb. De brief was duidelijk genoeg. Een paar minuten later deed ze exact hetzelfde en weer heb ik niet teruggebeld. Ik nam me voor dat bij het derde telefoontje, ik naar de politie zou gaan. Dat derde telefoontje kwam niet en we hoorden niets meer van Cruella. Tot afgelopen maandag.

Schending van het briefgeheim

Ik kreeg een melding op mijn telefoon die mij vertelde dat ik een voicemailbericht had. Mijn telefoon had niet gerinkeld, dus ik wist al hoe laat het was. Het was inderdaad Cruella om te zeggen dat er bij haar thuis post aangekomen was van Kinsbergen. Dit is het onderzoekscentrum dat onderzoek heeft gedaan naar Mario's autisme. Geen haar op ons hoofd dat eraan dacht dat we haar zouden terugbellen, en we waren er ook zeker van dat ze die post niet zou opsturen naar een door ons gegeven adres. Op naar haar thuis, dan maar.

Een autoritje van ongeveer drie kwartiers later, stonden we met de auto voor Mario's ouderlijk huis. We waren allebei heel zenuwachtig want het zou de eerste keer zijn sinds de rechtszaak dat we Cruella terug zouden zien.

Mario belde aan en even later deed Cruella open. "Ja?" vroeg ze aan Mario alsof hij een leurder was. "Ik kom mijn post halen," antwoordde Mario dan maar. Cruella ging terug naar binnen, en bracht zijn post naar hem. We hebben ons omgedraaid en zijn terug naar de auto gewandeld. 

"En wa met mijn spullen?!" Mario en ik draaien ons allebei om. "Welke spullen?" vragen we allebei tegelijk. "Mijn servies en matten en..." Mario onderbreekt haar met een simpele "Pfff". We stappen in onze auto en rijden weg. Om de ene of andere reden is Cruella in de waan dat de tapijten die in de woning lagen van haar waren. Dat waren ze niet, die zijn van mijn familie. Het servies waar ze het over had, heeft Mario geërfd van zijn overleden vader die het op zijn beurt van zijn moeder geërfd heeft. Cruella heeft er geen aanspraak op, dus.

Onderweg kijkt Mario naar de enveloppen die hij kreeg van zijn moeder en ze waren allemaal geopend en gelezen. Dit is schending van het briefgeheim en we zijn dan ook van plan dit aan te geven bij de politie. Sommige van de enveloppen bevatten gevoelige informatie betreft Mario's belastingen en inkomen. Daar heeft Cruella geen zaken mee, dus.

Nog een aangetekende zending

Morgen gaat er nog een aangetekende zending uit. Dit keer naar de oudste zus van Mario. Cruella heeft een nieuwe manier gevonden om ons te irriteren en laat haar oudste dochter naar ons bellen met valse beschuldigingen van diefstal. Dreigend hiermee naar de politie te gaan. Mario's zus, laten we haar Ursula noemen, heeft in het verleden al eens valse papieren aangemaakt om haar gelijk te behalen, inclusief het namaken van handtekeningen. Mario heeft hier nog bewijzen van dus Ursula kan ons niets maken. Maar aangezien ze ons via de telefoon blijft lastigvallen, krijgt zij binnenkort ook een aangetekende brief in haar bus met de vermelding dat we, net als bij Cruella, naar de politie zullen gaan met een aanklacht wegens belaging en laster.

Zelfs haar echtgenoot...

... weet ze voor haar kar te spannen. Gisterochtend mocht ik het berichtje hiernaast ontvangen. Zo gaat het elke maand opnieuw, terwijl er heel duidelijk, door advocaten, is vastgelegd dat ik mijn auto vóór de 15de moet betalen. Altijd rond de 3de of 4de van de maand stuurt Cruella's echtgenoot mij een berichtje om te vragen naar "zijn" geld. Om gek van te worden. Hij krijgt dan ook altijd een cynisch of sarcastisch berichtje terug.

Het is niet Erik die uit zichzelf dit soort berichtjes stuurt, dat is Cruella die hem achter zijn veren zit. Ik leef met hem mee...

Hoop op verbetering

Ik hoop dat heel deze situatie binnen dit en x aantal tijd verbetert. Dit soort toestanden heeft een grote impact op ons en dit terwijl we het soms toch al moeilijk genoeg hebben... 

... en plots besta je niet meer

Lees hier mijn vorige blog over Cruella