Een week zonder water. afl 5


Zondag, een stralend zonnetje. Een dag om alle waterloze toestanden even te vergeten en lekker buiten te genieten. Of niet? Zonder waterleiding zitten is voortdurend vooruit denken. Voor morgen en dinsdag wordt regen voorspeld. Dat betekent dus alle emmers, bakken en vaten vullen met water uit de regenput zodat die weer vol kan regenen. Ook maar even naar de bron om de drinkwatervoorraad aan te vullen want die raakt nu ook sneller op dan normaal. In de regen al die flessen vullen is ook geen pretje.

Normaal gesproken kijk ik zelden naar het weerbericht maar nu hou ik het angstvallig in de gaten. Ik ben ook zelden zo blij geweest met regen en de, -na dinsdag- volgende week zon levert gemengde gevoelen op. Gelukkig wordt de temperatuur nog niet zo hoog en zal de tuin nog wel even zonder water kunnen. De in de vensterbank voorgezaaide zonnebloemen moeten eind van de week wel de grond in en hebben dan veel water nodig de eerste tijd. Maar dat is zorg van later.

Vandaag wil ik mijn haar wassen en dat moet dan maar gewoon boven het aanrecht met een pan opgewarmd water. De cremespoeling die ook weer uitgespoeld moet worden laat ik deze keer maar achterwegen. En natuurlijk niet teveel shampoo. Ik merk dat ik nu aanmerkelijk minder schoonmaak- en afwasmiddel gebruik voor een sopje omdat al dat schuim wegspoelen ook weer veel water kost.

Mijn rug wassen was wel een dingetje. Ik ben niet meer zo soepel dat ik overal bij kan, ondanks veel rekken en strekken. Van een oude badhanddoek heb ik een lange, smalle reep genaaid waarmee ik nu overal bij kan. Bevalt zo goed dat het zeker een blijvertje gaat worden. Werkt in droge toestand ook heel goed als je jeuk hebt op je rug op een plaats waar je niet bij kunt.

Van het geplande 4 persoons bezoek gisteren kwam alleen de vader. In het kader van het minimaliseren had ik mijn sjoelbak op Facebook aangeboden. Binnen 10 minuten was er een liefhebber die er 100 km heen en terug voor over had om hem te komen halen. Na wat meetwerk bleek dat er geen plaats was voor de kinderen en de 2 meter lange bak er maar net in paste. In Nederland zou je dat waarschijnlijk niet in je hoofd halen omdat je voor de kosten van de brandstof bijna een nieuwe kunt kopen. Maar hier in Roemenië is dat natuurlijk een ander verhaal. Als ik er 5 had gehad was ik ze ook kwijt geraakt, zoveel liefhebbers waren er. Ik had ook een grote tas met kinderboeken, spelletjes en puzzels nam hij ook met liefde mee. Dat ruimt weer lekker op.

We hebben gisteren ook een hele grote gele vuilnisbak gekregen voor al het afval dat hergebruikt kan worden en eens in de 14 dagen geleegd wordt. Er mag alleen redelijk schoon spul in dus de vieze blikken van het hondenvlees moeten nog maar even in de gewone bak totdat ik die weer uit kan spoelen.

Voorlopig valt het dus allemaal best wel mee.