Het recept voor een multicultureel etentje.


Om te beginnen stellen wij dat u als nieuwkomer alle ingrediënten mee dient te brengen en het gerecht geheel volgens onze regels te bereiden.

Het enige dat wij aan dit recept bijdragen is een flinke pot zout.

In de eerste plaats hebben wij eigenlijk helemaal geen trek dus de kans is groot dat we dit gerecht toch nog met lange tanden op zullen eten. Wij maken liever zelf uit wat, waar en met wie we eten. Dat wij ons in het buitenland met smaak aan uw gerechten tegoed doen heeft daar niets mee te maken. Trouwens, in veel gevallen slepen wij zelf een mud aardappels mee in de sleurhut want die van u zijn niet te pruimen en van elke dag rijst krijg je spleetogen.

Even iets over de omgeving waarin wij wensen te eten. Wij stellen prijs op een normale tafel en stoelen en zijn niet van plan liggend op een stapel kussens met zijn allen uit één pan te eten. Wij zijn geen varkens! Daarnaast stellen wij prijs op normaal bestek en geen stokjes of laffe pannenkoekjes waarmee we moeten proberen het eten naar binnen te werken. (Wij stellen het ook op prijs wanneer uw toilet brandschoon is en voorzien van een ruime hoeveelheid toiletpapier. Dat geklooi met een flesje water zien wij niet zitten)

U dient ons ruim van te voren te vragen wanneer het ons gelegen komt bij u te eten want onze agenda is altijd vol en wij houden niet van spontane acties. Ook dient de maaltijd rond 6 á 7 uur gereed te zijn want dat zijn wij nu eenmaal gewend.

U dient zich op voor ons aanvaardbare manier te kleden want van sommige kledingstukken krijgen wij spontaan kots neigingen. Uw kinderen mogen bij de maaltijd aanwezig zijn op voorwaarde dat ze zich net zo gedragen als onze Nederlandse kinderen, perfecte tafelmanieren hebben, stil zitten, niet praten, spelen of rondlopen, bij alles alstublieft en dank u wel zeggen, wachten met opscheppen tot wij aan de beurt geweest zijn en de kleinsten zeker niet tijdens de maaltijd aan de borst gelegd worden want dat beneemt ons de eetlust. Het alternatief is dat uw vrouw met de kinderen in de keuken eet, maar daar zijn wij eigenlijk ook niet van gediend. Dat wijst immers op onderdrukking en daar zijn wij tegen. (“Ingrid, hou je mond als ik aan het woord ben”).

In onze aanwezigheid dient er alleen maar Nederlands gesproken te worden. Wij weten hoe verleidelijk het is om ons in de eigen taal te becommentariëren. Dat doen wij namelijk ook voortdurend wanneer we in het buitenland zijn. Onze eis aan alle nieuwkomers is:

Hullie moete binnen een half jaar net zo goed nedelans kunnen spreke, leze en srijve dan wij.

Wij zijn nu eenmaal gewend bij onze maaltijd een pilsje of een wijntje te vatten en ook al staat uw geloof dat niet toe, we verwachten het ook van u. Wat halal is weten we niet precies, maar wat de boer niet kent dat vreet hij niet. Ook geven wij de voorkeur aan vlees dat volgens onze diervriendelijk regels gefokt en geslacht is en liever ook geen schaap of geit.

Wanneer u zich voor de volle honderd procent aan deze regels houdt willen wij eventueel in overweging nemen om u ook een keer uit te nodigen voor een gezamelijke maaltijd.

Met deze goede raadgevingen kunt u de keuken in en gaan wij lekker achterover zitten.