Rust zoeken in de rust waar we nu in zitten.


Sinds eind februari 2020 is heel Nederland in de ban van een klein virus met een afmeting tussen
de 0,06 micrometer en de 0,14 micrometer. Zo klein en toch zo berucht...het coronavirus. Het coronavirus dankt zijn naam aan de vorm…het virus met kroonvormige uitsteeksels.
Wat begon als een epidemie groeide snel uit tot een pandemie. Een epidemie op wereldwijde schaal.
De pandemie heeft effect op jou en mij maar ook op de rest van de wereld. Momenteel zit heel Nederland in een Target lockdown oftewel de intelligente lockdown zoals Premier Rutte het noemt. Bij een intelligente lockdown wil de regering groepsvorming voorkomen. En de verspreiding van het virus onder controle krijgen. Daar zijn een aantal maatregelen waar we ons aan moeten houden. Bijvoorbeeld zoveel mogelijk thuis blijven en sociale distantie.

Omdat ik in de zorg werk en nog steeds patiënten zie, reis ik doordeweeks 4x per week naar Haarlem. In de eerste week van de intelligente lockdown viel me op dat de bussen en treinen zo goed als leeg waren. Hier moest ik wel aan wennen. Het voelde vreemd aan en bijna onwerkelijk, alleen reizen met niemand om mij heen behalve de buschauffeur die mij vriendelijk groet wanneer ik de bus in stap. Ik neem plaats in de bus, kijk naar buiten en zie dat er weinig auto's op de weg zijn. Ik staar voor me uit en mijn gedachten dwalen af. Het eerste wat in mijn gedachte opkomt is een film van Will Smith, I am legend. Een post-apocalyptische horror film dat gaat over een viroloog die gespeeld wordt door Will Smith. De viroloog probeerde een vaccin te ontwikkelen tegen een virus dat is gecreëerd door een wetenschapster, die bezig was om een behandeling tegen kanker te ontwikkelen door het mazelen virus aan te passen. Dit liep uit tot een uitbraak van een nieuw virus. Men kon dan geïnfecteerd worden door een beet van een ander mens. Ik was weer bij de realiteit en dacht even…wauw… wat zijn wij met z'n alle in een slechte film terecht gekomen met het coronavirus.

Mijn voordeel is dus dat ik voor mijn werk naar buiten moet vanwege het feit dat ik een vitaal beroep uitoefen. Daarnaast kan ik nog socializen met mijn collega's op werk en dat maakt het dat het gewone leven ook gewoon doorgaat ondanks de situatie waar we in zitten. Voor de rest van de bevolking, die geen vitale beroep heeft wordt geadviseerd om de maatregel te handhaven om zoveel mogelijk thuis te werken.
De overige dagen zit ik wel zoveel mogelijk thuis en ga ik alleen voor het hoognodige de deur uit. Net als de rest van de bevolking die in quarantaine zit.

Nu zal ik iets meer vertellen over hoeveel effect de lockdown op mij heeft en hoe ik het tot zover heb ervaren.
In het normale leven voordat dit allemaal was begonnen en ik een bepaalde structuur in mijn leven gewend was net als velen, zat ik al in een soort quarantaine. Ik had voor de lockdown wel de vrijheid om te gaan stappen en uit eten te gaan etc. De behoefte had ik toen ook wel, maar daarnaast had ik ook heel erg de behoefte om alleen te zijn en tot de kern van mezelf te komen. Dit is begonnen toen ik na een breuk van een relatie van 11 jaar op mezelf ging wonen. Ik wilde een eigen identiteit creëren, mezelf terugvinden en dealen met de dingen die mij dwars zaten. De dingen die mij blokkeerden bij het maken van bepaalde keuzes in  het leven en om over bepaalde angsten heen te komen. Een patroon doorbreken die is gevormd door mijn achtergrond, opvoeding en de rol die ik heb binnen het gezin. Ik trok me regelmatig terug en wilde alleen zijn. Alleen met mijn gedachten en gevoelens. Doordat ik veel tijd thuis doorbracht, werd ik met mezelf geconfronteerd met name met mijn gevoelens en emoties. Dat was niet altijd even makkelijk. Het was soms ook fysiek ondragelijk. Ik moest uit mijn comfortzone komen om de gevoelens en emoties onder ogen te zien. Dat vergt veel energie en moed. Ik voelde dat ik er iets mee moest doen. Vluchten was geen optie meer.
En ben met mezelf aan de slag gegaan en wilde de cirkel doorbreken. In  het begin vond ik het maar niks om alleen te zijn en dat was ik ook niet gewend. Ik ben nu twee jaar verder en kan nu goed alleen zijn en van mijn eigen gezelschap genieten en met mijn gevoelens en emoties omgaan. Nu kan ik mijn gevoelens en emoties omarmen als mijn vrienden. Ik heb het nu beter in balans en meer onder controle. Met de quarantaine merk ik niet veel verschil als hoe mijn leven hiervoor was. Ik kan prima op mezelf zijn en zie dit ook niet als iets negatiefs. Eerder als iets positiefs. We zitten nu allemaal in hetzelfde schuitje. Dat is iets wat we met elkaar delen en dat maakt het dat je niet helemaal alleen bent. Sociale distantie zorgt ervoor dat je mensen moet missen. Je mist de nabijheid van je familie en vrienden. Met name het fysieke contact missen we dan. Maar door de quarantaine leer je ze nu meer waarderen. En dan is de intelligente lockdown waar we nu in zitten zo slecht nog niet. Om een voorbeeld te noemen hebben de mensen in de Gazastrook het moeilijk en leven ze momenteel in een dubbele lockdown.
Naast de lockdown vanwege de coronavirus leven de Palestijnen in de Gazastrook al jarenlang in een volslagen isolement en opsluiting. De Palestijnen hebben ondraaglijke stroomonderbrekingen ondergaan, ontkenning van medische zorg en tekort aan basisbehoeften. Dat is in Nederland gelukkig niet het geval. Met de informatie die we nu hebben over de mensen in de Gazastrook ga je meteen relativeren.  

Als mens kunnen we flexibel zijn en als het moet kunnen we ons aanpassen. We zitten momenteel met z'n allen in een situatie die we niet kunnen veranderen. We kunnen alleen zelf bepalen hoe we ermee omgaan. De lockdown zal een blijvende impact op ons allen hebben. Het zal niet meer worden zoals het was. Nu meer dan ooit is het belangrijk gebruik te maken van het moment om aan onszelf te werken en hopelijk worden we minder individualistisch. Kijk ook wat vaker om naar anderen en de natuur.
We hebben de tijd om een stap terug te doen in de drukke wereld waar we in leven.
Bewuster te zijn van onszelf, de situatie te accepteren zoals het is en kunnen we nadenken over het hier en nu.

Zo kunnen we de rust zoeken in de rust waar we nu in zitten.

#coronavirus
#bewustwording
#lockdown
#innerpeace
#naastenliefde